«رايش» فوتبال ميل نداشت!
درست در شبی که آرژانتین با مارادونا و مسی فرانسه را به زانو درآورد و اسپانیا، انگلیس بکام و دن فابیو را برد، یوآخیم لو و شاگردانش در آلمان با یک گل به نروژ باختند تا تن «پیشوا» در گور بلرزد. آخرین باخت رژمنها به این تیم ناحیه اسکاندیناوی به روزگاری برمیگشت که هیتلر رهبر آلمان بود. این روزها همه خودشان را به فوتبال میچسبانند، چراکه از نقش و جایگاه این ورزش آگاهند. هیتلرچه؟ او که حزبش یکی از قويترین تشکیلات تبلیغی دنیا را داشت تا چه اندازه به فوتبال اهمیت میداد؟
به نوشته وطن امروز، پیشوا در اصل نمیخواست در آن عصر به تماشای یک مسابقه فوتبال برود. او هیچ علاقهای به این رشته ورزشی نداشت و بیشتر ترجیح میداد، تماشاگر مسابقههای «چوگان» باشد. بیشتر از آن هم دوست داشت با تعدادی از قایقرانان آلمانی دیدار کند. این قایقرانان در آن زمان جزو بهترینهای دنیا بودند و بعدها چند نشان طلا را هم به دست آوردند اما سرانجام مشاوران هیتلر، او را متقاعد کردند و به او فهماندند این رشته ورزشی در میان مردم آلمان از چه میزان محبوبیت برخوردار است.
آنها خیال «پیشوا» را از پیروزی آلمان راحت کرده بودند و تنهاترين حریف ضعیف نروژ بود! بنابراین دیکتاتور روز هفتم اوت 1936 در ورزشگاه «پست برلین» نخستین بازی فوتبال عمرش را به تماشا نشست. او همراه با 50 هزار تماشاگر در مرحله میانی بازیهای المپیک شکس 2 بر صفر تیم ملی آلمان را از نزدیک دید.
تنها باخت آلمان به نروژ تا سال 2009! آلمان و نروژ تاکنون 20 بار با هم روبهرو شدهاند و تنها دو بار برد به نفع تیم شمالی اروپا بوده است. دیکتاتور در آن زمان پیش از به صدا درآمدن سوت پایان بازی با خشم فراوان ورزشگاه را ترک کرد. او هرگز نمیخواست با بازندگان آلمانی هیچ سر و کاری داشته باشد. این آخرین باری بود که هیتلر به تماشای بازی فوتبال رفت. اوتو نرتس، مربی وقت تیم ملی فوتبال آلمان هم پیامدهای باخت را چشید.
او البته این اجازه را یافت تا به عنوان کارشناس، تیم ملی آلمان را همراهی کند ولی هدایت فوتبال آلمان را سب هربرگر بر عهده گرفت. نرتس در سال 1938 همه مسؤولیتهایش را به هربرگر واگذار کرد. نرتس در آن زمان مقصر اصلی باخت نبود. فلیکس لینهمان، رئیس فدراسیون فوتبال آلمان در دوران نازی، نرتس را از حضور این میهمان برجسته آگاه کرد و از او خواست ترکیب دیگری را به میدان بفرستد. لینهمان به مربی هشدار داد که برخی از بهترین بازیکنان را برای بازی پایانی بیرون بگذارد!
پس از پیروزی 9 بر صفر برابر لوکزامبورگ، نروژیها حریف ساده دیگری در راه رسیدن به هدفشان بودند. در واقع آلمان، همان تیمی بود که در جامجهانی 1934 ایتالیا به مقام سوم دست یافته بود. نروژیها در آن بازی بیش از حد انتظار قدرتمند بودند.
ایساکسن تیم میهمان را پس از 60دقیقه جلو انداخت. در پایان بازی زمانی که مربي آلماني تمام مردان خود را به بازی تهاجمی فراخواند و به جلو فرستاد، مهاجم نروژیها دومین گل این تیم را به ثمر رساند. بازیکنان هم از اخراج نرتس استفاده کردند و سختگیریهای شدید او را مورد انتقاد قرار دادند. زیگفرید هارینگر، بازیکن مونیخی در آن زمان گفت: «احساس میکردم در پادگان هستم».
نرتس در صبح روز بازی آلمان و نروژ بازیکنان را بشدت تمرین داده بود. آدلف هیتلر چنان خود را محبوب میپنداشت که نیازی به حمایت فوتبال نداشته باشد. او بیشتر از هندبال خوشش میآمد. رشتهای که در آن آلمانیها برتر و قهرمان دنیا بودند. او در سال 1938 فوتبال آلمان و تیم ملی این کشور را یکبار دیگر مورد عنایت خود قرار داد.
او پس از تصرف اتریش از سوی ارتش آلمان دستور داد که تیمهای ملی آلمان و اتریش که قبلا به دور پایانی جامجهانی فرانسه راه یافته بودند، حق حضور در این مسابقهها را ندارند، باید تیمی واحد به جای آن دو تشکیل شود.
هربرگر، مربی وقت آلمان ناچار بود 6 آلمانی و 5 اتریشی را به میدان بفرستد یا برعکس. از آنجا که در آن زمان هر 2 تیم ملی فوتبال آلمان و اتریش جزو بهترینهای دنیای فوتبال بودند، برخی از بزرگان حزب نازی باور داشتند، تیم ملی آلمان باید شکستناپذیر باشد اما آنها در این جا هم اشتباه کردند: بازیکنان این تیم ترکیبی در میدان هرگز همدیگر را درک نکردند و در دور نخست برابر سوییس ناکام مانده و حذف شدند، آن هم در میان جشن بزرگ قهرمانی ايتالياييها!
