نگاه شما: ایران ضعیف ترین تیم جام جهانی؟

محمود صباغی در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:

با نزدیک شدن به ایام جذاب بزرگترین رویداد ورزشی جهان، آرام آرام تب داغ فوتبال بالا میگیرد. در تازه ترین اظهار نظر خبرنامه ورزشی" پلیجرریپورت" که بر اساس داده ها و اطلاعات ، عملکرد فوتبال سی ودو کشورحاضردربرزیل را نه بر اساس پیش بینی و اختاپوس و فیل و ..، بلکه بر مبنای اطلاعات علمی و عملکرد تیمها بررسی کرده، رده بندی کشورها را تعیین و حقیقت مسلم و البته تلخ آنکه ایران ضعیف ترین تیم جام جهانی شناخته شد.

شاید که متعصبین و فوتبالدوستان پر حرارت، این واقعیت  را برنتابند و در پی یافتن آدرس اینترنتی و یا فیس بوک دست اندرکاران این برآورد، زمین و زمان را بهم بریزند تاچنان کنند که با لیونل مسی و اخیرآ با دانیل داوری کردند و حسابی از خجالت آنها درایند.فوتبالدوستان وطنی عادت کرده اند که با اعمال نفوذ و پارتی بازی و فحاشی و دامن زدن به تعصبات آبی و قرمز،حقایق مسلم را در زیر غبار سر و صداها و تمایلات ژورنالیستی بپوشانند، اما جهان امروز بکلی با معیارهای ما بیگانه است. در فوتبال هر چیز سر جای خودش است.مربی در جایگاه مربی میماند، نه بیشتر.بازیکن با تمام اصول حرفه ای آشناست. رونالدو و مسی و مارادونا هم که باشی حد ومرز خود را باید بدانی. پا را از دایره ادب و شخصیت و بی برنامگی بیرون بگذارد، برخورد جدّی و محکمی را خواهد دید.جالب انکه او قانون را میپذیرد. داوران با وقار و استوار تنها به شغل خود میپردازد و بس. مرییان تنها در حوزه کاری خود به تلاش مشغولند و نیرو ودانش خود را صرف سروکله زدن با مربیان دیگرنکرده و آنان که سر و گردنی بالاتر هستند را برمیتابند و سعی در آموختن از اودارند.مدیران مربوطه ودست اندرکاران از خبرگان کار خودند.هزینه های مشخص تنها در حوزه تعیین شده خرج میشود. در خارج از حوزه مستقیم فوتبال نیز اوضاع کاملآ حرفه ای است. نمونه شاخص آن بعضی از روزنامه های ورزشی زرد،که آلت دست دیگرانی نیستند تا پلکان شهرت کاذب بعضی از شهرت طلبان و یا تخریب چهره های دلسوزشوند. بازیکن آماتور را حرفه ای و بازیکن حرفه ای را از صحنه بیرون کنند. با احتساب چنین شاخصهایی است  که مثلآ برزیل با تمام مشکلات حاّد اقتصادی یا آرزانتین و یا اسپانیا ، تیم اول و دوم شناخته میشوند و ایران با تمام آنچه میبینیم ضعیف ترین تیم  جام جهانی معرفی میشود. در ایامی که فوتبال ما دوران آماده سازی را میگذراند و چنین بی برنامه ومعدود دیدارهای تدارکاتی حساب نشده و بدور از اصول درست کارشناسی شده به وقت گذرانی مشغول است، تا مثلآ برای چهارمین بارجضور در معتبرترین میدان فوتبال جهان را تجربه کند. انعکاس رفتارفوتبالیستهای مثلآ ملی پوش و سر وصداهای داوری و ضرب و شتم داوران و ریخت و پاشهای کلان و بیفایده وفحاشیهای حضوری و فیس بوکی هواداران وشکایت  های مکرر به مراجع حقوقی ورزشی و دهها کاستی دیگر، که حکایت همیشگی است که به فیفا و سراسر دنیا مخابره میشود.با چنین آشفته بازاری چه عجب دارد که تیم ما را ضعیف ترین  معرفی کنند؟ جهان امروز، جهانی مبتنی بر واقعیات است. مبتنی بر معیارهای دور از احساسات متعصّبانه است. با خود خلوت کنیم و آنچه بر فوتبال ما میگذرد در ذهن مرورکنیم و سپس منصفانه از خود بپرسیم آیا قضاوتی نا عادلانه داشته اند؟ هر از گاهی با سرو صدای رسانه ای که فلان تیم دست اول جهان به تهران میاید و تا خود را محک بزنیم و بعد از مدتی فراموشی و نهایتآ یک تیم درجه چندم اروپایی یا افریقایی حریف تدارکاتی ما میشود و تازه با همانها هم یک فوتبال سردرگم و ازهم گسیخته بنمایش میگذارند، خوش شانس باشیم مساوی کنیم و یا بااختلاف کم شکست بخوریم.کدام برنامه ریزی یا کدام بازی تدارکاتی معتبر داشته ایم تا الان توقع داشته باشیم مؤسسات معتبر ورزشی روی فوتبال ماحساب کنند؟ بارها و بارها به بهانه های مختلف، دلسوزان راستین ورزش فوتبال فریاد کشیدند وهشدار دادند :با این روش بجایی نمیرسیم.فوتبال را دریابید و آنگاه که دیدند گوش شنوایی نیست باز هشدار دادند که چنین آشفته حال به جام جهانی نرسیم بهتر است. بازهم گوش شنوایی پیدا نشد و منتقدان و کارشناسان دلسوز را با هزار و یک اتهام و تحقیر کوبیدند.

امروز به اینجا رسیده ایم. در کمتر از چهار ماه مانده به شروع معتبرترین آوردگاه فوتبال جهان.نه چیزی کاشتیم که امروز درو کنیم و نه برنامه ای داریم که بتوان به آن دلخوش بود. برای چند دهمین بار صاحب حقیر این قلم، تکرار میکنم که اگرچه دیر شده اما لااقل طرحی دراندازید که آبرومندانه گام در  این تورنمتنت نهیم و این بررسی جدید "بلیچرریپورت" را به فال نیک بگیریم و هشداری واقعبینانه تلقی کنیم .اگر شکست خوردیم ــ که میخوریم ــ لااقل تحقیر نشویم. شکست آبرومندانه هزاربار بهتر است از آنکه شکست بخوریم و ایراد خود را نپذیریم و ابر و باد و مه وخورشید و فلک را مقصر بدانیم و بار شکست را بر دوش همه بگذاریم الا خودمان.

این سخن کوتاه هشداری دیگر است که بارها و بارها دلسوزان و کارشناسان و صاحب این قلم بی مقدار، به بهانه های مختلف در رسانه ها گفتند و گفتند و پاسخی ندیدند و در هنوز بر همان پاشنه میچرخد.یادم هست که به بهانه شکستهای غیر منطقی در 2006 مفصل به کاستی فوتبالمان پرداختم و متذکر شدم که طرحی نو دراندازید که آینده خیلی زود فرا میرسد و خیلی زود هم فرا رسید.

* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.