او هيچ گاه عجله ندارد

سام آلاردايس اصولاً هيچ گاه هيچ عجله يي ندارد. او 30 دقيقه از وقت گرانبهاي خود را صرف ورود مواد مغذي سوپ به داخل بدنش مي کند، براي ملاقات با اسپانسرها وقت و انرژي مي گذارد و بازي هاي رقيبان آينده را به دقت مورد بررسي قرار مي دهد. به طور مثال اخيراً محو بازي اسکولز شده است؛ مردي که تيم ملي جاي خالي او را به شدت احساس مي کند.

به نوشته اعتماد و به نقل از گاردين، آلاردايس خيلي خوب اين موضوع را درک مي کند. همين سه سال پيش او،بارويک، ريچاردز و نوئل وايت به عنوان اعضاي اتحاديه فوتبال انگليس درباره آينده اسون گوران اريکسون، سرمربي وقت سه شيرها تصميم گرفتند و چندي بعد عده يي ديگر اجازه ندادند آلاردايس به جاي استيومک لارن روي نيمکت تيم ملي انگليس بنشيند.

سام بزرگ به ناچار از بولتون دل کند، راهي نيوکاسل شد و اکنون دو ماهي است براي نجات بلکبرن از خطر سقوط برنامه ريزي مي کند. ناجي سابق بولتون تيم رده نوزدهم را از پل اينس تحويل گرفت و با قبول تنها يک شکست در 11 بازي ابتدايي دوران حکومت خود بر ايوود پارک، آبي و سفيدها را از مهلکه گريزاند.

بقاي «روورز» يک رويا نيست، حداقل تا وقتي آلاردايس دوباره اطراف اتحاديه فوتبال انگليس و به طور کلي محل کار دوم آفتابي نشود، سام گفت؛ «بايد سرمربي تيم ملي انگليس مي شدم چون در توانايي هايم ترديدي نداشتم.

واقعاً نمي دانم چه اتفاقي رخ داد شايد عامه پسند و محبوب افراد بانفوذ نيستم. مي دانم يک مربي فوق حرفه يي نيستم اما وقتي به جايي پا مي گذارم، مي دانم چه مي خواهم و تا بي نهايت خدمات مفيد ارائه مي کنم. به نظر اتحاديه فوتبال انگليس من براي تيم ملي جزيره انتخاب مناسبي نبودم. از اين بابت واقعاً ناراحتم.»

آلاردايس هرگز علاقه فراوان خود به در اختيار گرفتن پست مربيگري تيم ملي انگليس را کتمان نکرده اما حتي با وجود اخراج از نيوکاسل در عرصه باشگاهي شادمان است و نسبت به کاپلو، هووي خود نظر بدي ندارد.

او گفت؛ «شايد تيم خوبي در اختيار داشته باشم اما هنوز کامل نشده ام. هنگام اخراج مک لارن از تيم ملي انگليس هيچ درخواستي ارائه نکردم. مي دانستم اتحاديه به دنبال مربي خارجي است چون مي خواهد بعدها افتخار اخراج شخص برگزيده را به نام خود بنويسد، واقعاً شرم آور است. استيو روزهاي سياهي را رقم زد. من آماده ايجاد تغييرات بودم. تازه، تاکتيک هاي موردنظرم را برگزيدم اما در کنترل اوضاع و انتخاب نهايي نقشي نداشتم.»

شايد برنامه افشاگرايانه «پانوراما» که به اختلاس چند مربي از جمله آلاردايس اختصاص داشت، ناکامي سام بزرگ در رسيدن به اهدافش را رقم زد. آن مقطع مک لارن تازه از راه رسيده بود. هر چند اتهام وارده به پسر آلاردايس ثابت نشد اما به هر حال همه مي دانند آن برنامه منحوس نقش زيادي در سمت و سوي نگاه انتخاب کننده داشت.

آلاردايس ادامه داد؛ «آنها دنبال شفاف سازي مي دويدند. من بي گناه بودم و نمي دانستم چگونه خود را تبرئه کنم. هيچ کس از اهدافم چيزي نمي دانست و در واقع درک نمي شدم. شايد ديدگاه رسانه يي و آنچه مطبوعات تحميل مي کنند، نقش زيادي در انتخاب مصدرنشينان داشته باشد. به هر حال مراجع قدرت در قبال تصميمات خود به عده يي خاص پاسخگو خواهند بود. لياقت کافي را داشتم اما در پايان تنها يک آه و حسرت نصيب بردم.»

داستان شبيه قصه غم انگيز برايان کلاف فقيد است. سرمربي سابق ناتينگهام فارست تا پاي امضاي قرارداد هم پيش رفت. آلاردايس نيز از روزهاي پر تب و تاب انتخاب تا همراهي نيوکاسل در تنها 21 بازي، اوج و حضيض را خيلي سريع تجربه کرد. او 11 ماه زيبا را اين گونه توصيف مي کند؛ «از زمان ترک نيوکاسل تا پيوستن به بلکبرن 11 ماه زيبا را پشت سر گذاشتم. تعطيلاتم اجباري نبود و به جنگ روزانه نياز نداشتم. هر روز صبح بدون دغدغه، بدون اينکه پيگير اخبار باشم از خواب برمي خاستم.

هنگام صرف صبحانه با آرامش شکلات را به سمت نان تست سرازير مي کردم و تنها دغدغه من اين سوال همسرم سر ميز ناهار بود، براي تعطيلات کجا برويم؟ دوبي يا پرتغال؟ متوجه شدم بدون فوتبال هم زندگي ادامه دارد. قبلاً چنين اطميناني نداشتم.»

علاقه به تحقيق، آلاردايس را به سمت ارائه مشاوره به تيم هاي مختلف پيش برد اما پيشنهادهاي او مورد پذيرش هيچ رئيس باشگاهي قرار نگرفت. خب، حداقل از بيکاري بهتر بود، سير تحولات اخير نشان داده هيچ يک از مربيان امنيت شغلي ندارند و شايد سام بزرگ بيش از چند ماه در حيرت اتفاقات رخ داده براي پل اينس (سرمربي قبلي بلکبرن) روزگار سپري نکند.

اين يعني امکان ابتلا به سرنوشت توني آدامز؛ واپسين مربي اخراجي فصل جاري ليگ برتر، نگاه انتقادي سام از همين عدم اعتماد سرچشمه مي گيرد؛ «انگليس مربيان بزرگي دارد اما عده يي از آنها فقط يک نام دارند، نه توانايي و چون دوران بازي درخشاني داشته اند، معروف شده اند. قصد بي احترامي به جامعه مربيان جزيره را ندارم اما وقتي مي خواهيد قضاوت کنيد، بايد اين واقعيات را مدنظر قرار دهيد. نتايج، ميزان امنيت شغلي ما مربيان و بازيکنان را تعيين مي کند. به عنوان مربي تنها در صورت تجربه ناکامي در رقابت هاي سطح پايين آبديده و بزرگ مي شويد. در رقابت هاي دسته دوم مربيان بزرگي را مي بينم. آنها لايق هدايت يک باشگاه ليگ برتري هستند، با اين حال در قله سطح انتظارات بالاست و هر چقدر هم شايستگي داشته باشيد، باز هم فقط به نتايج شما مي نگرند.»

آلاردايس به آينده بلکبرن اميدوار است؛ «تجربه دوران مربيگري در نيوکاسل و ناکامي در راه نشستن روي نيمکت تيم ملي انگليس از من مربي و انسان بهتري ساخت.» آلاردايس که گفته در 55 سالگي بازنشسته مي شود، به دليل ناتواني در عملي کردن وعده حضور بولتون در جمع چهار تيم اول ليگ برتر، موفق نشد قرارداد 10ساله با اين تيم را به اتمام برساند، هر چند سفيدها را به آن سوي روياهايشان رهنمون کرد. او در بلکبرن صاحب احترام ويژه يي شده و درست به همين دليل بايد بجنگد.

صحبت هاي پاياني آلاردايس حول اين محور مي چرخد؛ «هميشه مي گويم تيم خوبي دارم. بايد ثانيه به ثانيه، روز به روز و هفته به هفته پيش برويم.» سام اين را گفت و 30 دقيقه قبل از پايان مهلت قرار قبلي به قصد عزيمت به دندانپزشکي در جاده گم شد. او هيچ گاه هيچ عجله يي ندارد.