میراسماعیلی: موفق‌تر از قبلی‌ها بودیم

به گزارش ایسنا، جودوی ایران در این سال‌های اخیر همیشه درگیر حواشی بوده و فقط این حواشی در برخی زمانها کمتر بوده است. در جدیدترین انتقادات نسبت به عملکرد فدراسیون،علیرضا امینی رییس سابق فدراسیون و محمدرضا رودکی کاپیتان سابق تیم ملی بعد از نتایج ضعیف تیم های ملی نوجوانان و جوانان در مسابقات قهرمانی آسیا در چین با حضور در خبرگزاری ایسنا نسبت به این عملکرد انتقاد کردند. خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) به منظور رعایت اصل قراردادن شرایط مساوی برای فدراسیون نشین ها آرش میر اسماعیلی - نایب رییس فدراسیون و مدیر تیم های ملی و محمد کیهان – پیشکسوت این رشته به ایسنا دعوت کرد و این زمان را در اختیار آنها قرار داد تا نسبت به این انتقادات دفاع خود را انجام دهند.

میراسماعیلی با کسب 4 مدال جهانی، 11 مدال آسیایی، چندین مدال بین المللی، سه دوره حضور در بازیهای المپیک و چهار دوره حضور در بازیهای آسیایی پرافتخارترین جودوکار ایران ویکی از جودوکاران سرشناس جهان به شمار می آید و اکنون دو سال است که به عنوان نایب رییس فدراسیون و مدیرتیم های ملی فعالیت می کند. نوک پیکان انتقادات اخیر به سوی میراسماعیلی بود که او هم در این نشست نظرات خود را گفت.

استاد محمد کیهان که به عنوان میهمان دیگر این نشست حضور داشت اولین جودوکار ایران است که دان 7 این رشته را از ژاپن و "کودو کان"(بالاترین و قدیمی ترین مرجع صدور احکام و درجه بندی جودوی جهان) دریافت کرد،او سومین جودوکار آسیا و هفتادمین نفر در جهان است که غیر از ژاپنی ها توانسته این مدرک را از ژاپن دریافت کند. او منتقدی همیشه در صحنه و حاضر در خط مقدم علیه فدراسیونهای مختلف است.

میراسماعیلی و کیهان در ایسنا

بعد از این حضور و شنیدن صحبتهای این دو نفر ابعاد تازه ای از اختلافات و مشکلات در جودوی ایران نمایان شد که در نوع خود منحصر به فرد است. متن کامل این گفت و گو به شرح زیر است:

اختلافات در فدراسیونهای ورزشی دیده می شود اما این اختلافات در جودو به شکل دیگری و بسیار بیشتر از رشته های دیگر است. دلیل اصلی این اختلافات در جودو چیست؟

کیهان: حضور من در اینجا دخلی به حمایت از رستگار- رییس فعلی فدراسیون ندارد چون او هم مشکلاتی در فدراسیونش دارد که در مورد آن به موقع صحبت می‌کنم. در ابتدا باید بگویم که انتقاداتی نادرست وارد شده که می خواهم در مورد آن صحبت کنم.معتقدم مشکل اصلی جودوی ایران این است که در این رشته المپیکی هیچ کس فرد دیگری را قبول ندارد و در فدراسیون یک بزرگتر نداریم.

فدراسیون جودوی ایران از چه زمانی کارش را آغاز کرد؟

کیهان: فدراسیون جودوسال 1354 تاسیس شد که آن زمان تیمسار بهروز سرشار رییس فدراسیون شد. فدراسیون نباید در آن زمان تشکیل می‌شد چرا که تعداد کمی مربی و استاد این رشته در ایران حضور داشتند . شاید آن زمان کمتر از 10 نفر کمربند قهوه‌ای داشتیم که این تعداد برای تشکیل یک فدراسیون اصلا کافی نبود. ما برای جودو کارشناس نداشتیم که این رشته شروع به فعالیت کند. باید تعداد بیشتری کمربند سیاه در ایران وجود داشت و بعدش فدراسیون جودو تشکیل می‌شد. باید آن زمان که فدراسیون جودو تشکیل می‌شد چند نفر پیرمرد داشتیم که برای این رشته پدری می‌کردند. در این سالها در جودو هر کس ساز خودش را ‌زده است.در سالهای 54 تا 57 فقط آیین‌نامه را تنظیم کردیم و بعد از آن انقلاب شد. بعد از پیروزی انقلاب برخی نفرات باید از جودو می‌رفتند و جودوی ایران روی زمین ماند. بعد از انقلاب آقای مهرآیین رییس فدراسیون رزمی شد، آن زمان جودو، کاراته، تکواندو یکی بودند. به خاطر کنار رفتن همین نفرات، مهرآیین مجبور بود، از جوانان پاک و انقلابی استفاده کند. همان افرادی که به خاطر آن دلایل و تخلفات از فدراسیون کنار گذاشته شدند، چند سال قبل و در زمان اواخر حضور درخشان و امینی دوباره به فدراسیون آمدند. الان هم همان افراد در فدراسیون رستگار کار می‌کنند. رستگار می‌توانست آن‌ها را کنار بگذارد اما این کار را نکرده است. این مصلحت‌جویی‌ها است که برای جودو مشکل ایجاد می‌کند.

اولین سرمربی تیم ملی جودوی ایران چه کسی بود و اولین مدال تاریخ جودوی ایران چه زمانی و توسط چه کسی بدست آمد؟

کیهان: بعد از تشکیل فدراسیون بنده سرمربیگری تیم ملی را تا بازی‌های آسیایی 1990 پکن برعهده داشتم. اولین مدال تاریخ جودوی ایران در مسابقات ارتش های جهان بود که کسب شد. بعد از آن و در سال 1983 خان بابایی و رستمی دو مدال برنز در مسابقات قهرمانی آسیا در کویت گرفتند.در بازی‌های آسیایی 1986 کره جنوبی هم خدادادی یک مدال برنزگرفت که جزوء اولین ها بود. در بازیهای آسیایی 1990 پکن یک مربی ژاپنی هم بود که زیردست من بودکه متاسفانه در آن بازیها مدالی نگرفتیم و من به دلایلی کنار رفتم.

دلیل کناررفتن شما چه بود؟

کیهان: آقای مهرآیین که آن زمان رییس فدراسیون بود، فردی پاک و ساده‌دل بود اما روی لجبازی، من را کنار گذاشت و یک جوان 17 – 18 ساله در آن زمان یعنی امینی را رییس سازمان تیم‌های ملی جودو کرد. در واقع این کلاه برای امینی بسیار گشاد بود و در حد و قواره او نبود ولی مهرآیین این کلاه را برسر امینی گذاشت.

چرا اینطور در مورد رییس سابق فدراسیون و کسی که بیش از 20 سال در راس تیم ملی بود صحبت می کنید؟آیا منصفانه است؟

کیهان: امینی 16 سال سرمربی تیم ملی بود و این را منکر نیستم اما او در مصاحبه اخیر خود طوری صحبت کرده که گویی خودش مبدا تاریخ جودوی ایران است. ما قبل از حضور او هم مدالهایی را گرفته بودیم و اینطور صحبت کردن از طرف او که می‌گوید در ژاپن اولین مدال‌ها به دست آمد، درست نیست؛ چرا که ما 10 سال قبل از آن مدال گرفته بودیم.

محمد کیهان در ایسنا

در مورد تفاوت دوره ریاست امینی و رستگار در جودو بگویید چرا که شما در هر دو دوره پست هایی داشتید؟

کیهان: در زمان ریاست امینی در فدراسیون برخی افراد که از لحاظ اخلاقی مشکل داشتند در فدراسیون مشغول بودند که این افراد در زمان رستگار هم هستند. نمی دانم دلیل این حضور چیست. شاید رستگار هم می‌خواهد مانند امینی ویترینش کامل باشد. به رستگار پیشنهاد می کنم که این افراد را نگه ندارد. در شخصیت رستگار نمی‌بینم که این افراد در کنارش باشند و در فدراسیون کار کنند.

چرا با برنامه های امینی در تیم های ملی مشکل دارید و این همه انتقاد می کنید؟

کیهان: با دلیل و منطق می‌گویم که او در فدراسیون و تیم ملی کاری نکرد. یک مقایسه کوچک جودوی ایران در زمان حضور 16 ساله امینی و جودوی فرانسه این مساله را ثابت می کند. محمود میران یک هم دوره‌ای از فرانسه بنام "دیوید دویلت" داشت که وقتی از دوران ورزشکاری بازنشسته شد 7 مدال طلای المپیک و جهان را در کارنامه داشت و هم اکنون هم تندیس او در موزه مشاهیر فرانسه است ولی میران تنها یک مدال برنز دارد. مسئولان جودوی فرانسه طوری برای دویلت برنامه‌ریزی کردند و با او رفتار کردند که او این همه رشد کرد ولی مسولان جودوی ما طوری با میران رفتار کردند که تنها یک مدال گرفت. فیزیک میران خیلی بهتر از آن فرانسوی بود.میران و رودکی قربانی برنامه‌ریزی اشتباه همین آقای امینی شده‌اند، میراسماعیلی هم باید در همان المپیک اولش مدال می‌گرفت اما عدم حمایت از او اجازه نداد تا او مدال المپیک را هم بگیرد. او و کادرش توانایی هدایت جودوی ایران را نداشتند و تنها به فکر سفر رفتن بودند. اگر کسی هم در مسابقات جهانی مدال گرفته روی توانایی خودش و در واقع نخبه بودنش گرفته است. اگر این افراد در این 16 سال هر سال یک چیز یاد می‌گرفتند الان جودوی ما خیلی بیشتر رشد می‌کرد. این افراد 16 سال به فکر خودشان بودند. اگر یک نابینا هم 16 سال یک مسیر را برود و بیاید حتما یک روز سکه‌ای که در آن مسیر قرار دارد را پیدا می‌کند.

ریاست رستگار در فدراسیون جودو را چطور می بینید؟

کیهان: رستگار هنوز باورش نمی‌شود که رییس فدراسیون جودو است. او از پتانسیل جودو استفاده نمی‌کند. رستگار خیلی آهسته حرکت می‌کند. او در اروپا درس خوانده، دکترا گرفته و باید طوری رفتار کند که بدانند او رییس فدراسیون است. هنوز برخی از برنامه های رستگار مشخص نیست و نمی داند که در جودو چه کار می‌خواهد انجام دهد.

امینی و رودکی با حضور در ایسنا اعلام کردند که بی اخلاقی ها در جودو از زمانی شروع شد که میراسماعیلی به گوش مرحوم ساریخانی زد. نظرتان در این مورد چیست؟

کیهان: گفته‌اند میراسماعیلی در گوش مربی خود زد در حالی که این اشتباه همین آقایان بود. آنها مربی را روی تیم ملی قرار داده بودند که صلاحیت مربی‌گری نداشت. ضمن آن که میراسماعیلی و ساریخانی سالها دوست هم بودند و ممکن بود در تمرینات با هم شوخی کنند و نباید این مساله را این همه بزرگ می کردند. تمام فساد جودوی ایران از زمان مدیریت های قبل است. درخشان هم به امینی کمک کرد تا جودوی ما به اینجا رسید. آن‌ها قوانین بازی جودو را رعایت نکردند.

در مورد نتایج ضعیف تیم های ملی نوجوانان و جوانان آسیا در چین بگویید؟

کیهان: تیم نوجوانان ما در مسابقات‌ آسیایی 4 مدال برنز و پنج مقام پنجمی گرفت یعنی به طور کل تیم خوب کار کرده است. می‌توانستیم دو نفر را که صغر سن داشتند به مسابقات ببریم و طلا بگیریم اما این تنها، آبروی خودمان را بردن و یک نتیجه مقطعی بود. نمی‌دانم چرا رستگار به یکباره مربیان تیم ملی را عوض کرد.

چرا تیم ملی بزرگسالان دو سال است سرمربی ندارد. آیا وجود یک سرمربی برای جودو لازم است یا باید به همین شکل کارها ادامه داشته باشد؟

کیهان:‌ لازم است یک نفر سرمربی باشد. شاید به اسم سرمربی نداریم ولی دیده‌ام که میراسماعیلی همه کارها را انجام می دهد. سرمربی مسئول همه کارها است و باید در تیم ملی حتما یک سرمربی داشته باشیم البته نباید فراموش کنیم که ما مربی خوب نداریم و مربیان ما اصول پایه را نمی‌دانند.

کیهان در ایسنا

در ادامه این نشست آرش میراسماعیلی نایب رییس فدراسیون و مدیر تیم های ملی وارد بحث شد و به انتقادات پاسخ داد.

انتقادات زیادی در این مدت علیه شما شده است چرا به این انتقادات پاسخ نداده اید؟

آرش میراسماعیلی: از اسفندماه سال 90 تا به حال در فدراسیون جودو حضور داریم و در این مدت هیچ مقایسه‌ای را انجام نداده و نخواهیم داد. تهمت یا تخریب نسبت به هیچ کس را وارد نمی‌دانم. در هفته های گذشته توسط پیامک یا مصاحبه‌ها، تهمت‌ها و تخریب‌هایی زیادی نسبت به من شده است اما به خاطر اینکه می خواهم حرمت‌ها در جودو حفظ شود، به آنها جواب نداده ام. من همیشه حرمت قبلی‌ها را نگه داشته‌ام و از آن‌ها تشکر کرده‌ام.

چرا این همه روی اخلاق تاکید دارید؟ مسولان قبلی فدراسیون هم روی این مساله تاکید داشتند اما متاسفانه در این سالها در جودو اتفاقات دیگری رخ داده است؟ در این مورد بیشتر توضیح دهید.

میراسماعیلی: افرادی که اکنون خودشان را مدافع اخلاق و حافظ منافع ملی و دلسوز جودو می‌دانند زمانی که بودند خیلی کارها کرده اند و گویا آن کارها را فراموش کرده اند. این آقایان در آن زمان بسیاری از کارشناسان و پیشکسوتان این رشته را به دادگاه کشاندند که ما بعد از حضورمان در فدراسیون بالغ بر 50 شکایت را که از سوی فدراسیون بود؛ پس گرفتیم. اینان خودشان مروج بی‌اخلاقی‌ها در جودو بودند و حالا چه شده که در مورد اخلاق مداری صحبت می کنند. همین افراد که بعداز هر مسابقه زبان به انتقاد باز می‌کنند در 15 سال که من در تیم ملی بودم خیلی مسائل را دیدم که بازگو کردنش به صلاح جامعه جودو نیست .

میراسماعیلی: آقایانی که ادعای اخلاق دارند چرا پاسخ نمی دهند که آن زمان مرحوم ساریخانی را چه کسی به عربستان فرستاد تا آن اتفاق برایش بیفتد. چرا جوابگو نبودند؟ گویا ماجراهای اتفاقات ناگوار در لیگ ها، وزن‌کشی‌ها و شرایط مسابقه‌های سال‌های قبل، پناهنده شدن جودوکاران سرشناس ایران به کشورهای دیگر ، گرفتن مدرک دکترا به هر طریق و از راههای نادرست، سوء استفاده از حکم‌های قهرمانی‌ ورزشکاران و ورود به دانشگاه از طریق همین سوء استفاده ها را فراموش کرداند. جامعه جودو همه این افراد را می شناسند و می‌دانند من چه می‌گویم. فراموش نکرده ایم در سفرهای برون مرزی چه کسانی ساک‌هایشان را پر کرده و در بازگشت به ایران از همین راه تجارت می‌کردند. یادمان نرفته مربی خارجی که مشکل داشت را با چه هزینه گزافی به ایران آوردند و چه کسانی بساط بی اخلاقی را برایش فراهم می کردند و با چه بی آبرویی اخراجش کردند .

مشکل جودوی ایران را در چه می بینید؟

میراسماعیلی: دنبال منافع شخصی بودن مشکل اصلی است. این افراد دلسوز جودو نیستند و دنبال منافع شخصی خودشان بوده و هستند. این منافع شخصی همیشه به جودو لطمه زده است. با ورود آرش میراسماعیلی به فدراسیون باعث شده منافع آن‌ها به خطر بیفتد. این آقایان فکر کارهای دیگر و رسیدن به همان منافع قبلی شان هستند.

با این شرایط چرا در فدراسیون مانده اید؟ برخی انتقاد می کنند که شما دنبال پست هستید؟

میراسماعیلی : به جایگاه فدراسیون نیازی ندارم. در هر پست و جایگاهی که باشم کسی نمی‌تواند مدال‌های آسیایی و جهانی، حضور در ٣ دوره بازیهای المپیک و ٤دوره بازی‌های آسیایی ام را خط بزند و به نام خودش ثبت کند. خیلی‌ از همین آقایان مدال‌های مرا به نفع خودشان می‌نوشتند و من پله ترقی خیلی از این افراد شده ام. تاریخ جودوی ایران 5 مدال جهانی دارد که 4 تا از آنها برای من است اما مدال جهانی من را کسانی نمی‌تواند به نام خودش ثبت کند. من از همان دوران ورزشکاری حرفه‌ای زندگی می‌کردم. 15 سال حرفه‌ای ورزش می‌کردم. البته از همه کسانی که برایم زحمت می‌کشیدند تشکر می‌کنم.

چرا در این دو سال کمیته انظباطی تنها یک جلسه داشته است؟

میراسماعیلی: افتخار ما این است در این دوساله تنها یک بار کمیته انضباطی برگزار شده است در حالی که در مدیریت قبل شکایات بسیاری از پیشکسوتان، اهالی رسانه و برخی ورزشکاران شده بود و ما همه آنها را پس گرفتیم. در این مدت با همه انتقاداتی که شد ما حتی در مقام پاسخگویی هم برنیامدیم تا این حرمت‌ها حفظ شود. علی‌رغم اینکه خیلی جاها برخی حرف‌ها زده شد بود که می‌شد از آن‌ها شکایت کرد. اما دیگر سکوت جایز نیست.

به شرایط حرفه ای کار اشاره می کنید اما توضیح دهید که این شرایط حرفه ای یعنی چه؟

میراسماعیلی: بنده هم به شرایط موجود در فدراسیون انتقاد دارم اما انتقادم را همه جا بیان نمی‌کنم. می‌دانم که شرایط حرفه‌ای برای ورزشکار این است که در کادر فنی از دکتر تغذیه، روان‌شناس، مشاور و ماساژور باید استفاده شود و از کمک آنها سود ببریم. این‌ها شرایط حرفه‌ای است اما اکنون امکانات و شرایط مالی حاکم به من این اجازه را نمی‌دهد که این شرایط را برای تیم فراهم کنم. همه اعضای کمیته فنی شاهد هستند من حتی اختیار انتخاب سرمربی تیم‌های ملی خودم را هم ندارم. همین آقای کیهان می‌تواند شهادت بدهد که در جلسه اول کمیته فنی، رزومه 20 نفر را گرفتم اما در آنجا در مورد سرمربیان رای‌گیری شد و آن‌ها انتخاب شدند. دید حرفه ای این است که اگر کسی را مسئول کارهای فنی گذاشته ایم آن فرد بتواند سرمربی را خودش انتخاب کند و آن سرمربی هم مربیانش را خودش انتخاب کند. من عقیده خودم را تحمیل نکردم اما دلسوزانه به در خدمت مربیان ورزشکاران بودم.

میراسماعیلی در ایسنا

می گویید که حتی نمی توانید سرمربی تیم ملی را انتخاب کنید. پس در گذشته انتخاب سرمربیان تیم های ملی به چه شکل بود؟

میراسماعیلی: مربیان ما براساس رای کمیته فنی انتخاب شدند و حتی آنها از انتخاب شدن‌شان باخبر نبودند. حال سوال من این است آیا در سابق هم مربیان این طور انتخاب می‌شدند؟ خیر. در گذشته مربیان تیم های ملی روی ارتباطات بین نفرات تعیین می‌شدند. امنیتی که مربیان تیم ملی در آن سالها داشتند باعث عدم پشتوانه سازی در مربی‌گری تیم ملی شد. نتایجی که الان می‌گیریم نتایج یکی دو سال نیست. کاشت سالیان گذشته است که برداشتی نداشتیم.

می گفتید که فدراسیون در حال پشتوانه سازی است.این پشتوانه ها کجا هستند و آیا در گذشته پشتوانه نداشتیم که این نتایج بدست می آمد؟

میراسماعیلی: ما سال قبل، بعد از حدود 60 سال از عمر فدراسیون جودو در ایران برای اولین بارمسابقه‌های نونهالان قهرمانی کشور را برگزار کردیم که خودش گویای این است در گذشته پشتوانه‌سازی نشده بود. ما حتی تیم ملی نونهالان را تشکیل دادیم و لیگ منطقه ای نونهالان راه انداختیم ما به فکر پشتوانه سازی هستیم و نمونه اصلی آن برگزاری مسابقات لیگ آینده سازان است. لیگ آینده‌سازان سال قبل با حضور 16 تیم برگزار شد اما امسال با حضور 22 تیم برگزار شد و حدود ١٦١ روز اردو برای جوانان و ١٢٠ روز برای جوانان تشکیل دادیم.

نظرتان در مورد مقایسه عملکرد فدراسیون در این دوسال حضور شما و مدیریت های قبلی فدراسیون چیست؟

میر اسماعیلی: اگر بخواهم مقایسه کنیم و کسانی که آمدند بررسی کردند و خیلی از افتخارات را به نام خودشان زدند از سال 2008 تا 2012 در رده بزرگسالان روی سکوی آسیا قرار نگرفتند. در حالی که وقتی ما در سال 2012 در راس فدراسیون بودیم تیم ایران بعد از مدتها سه مدال گرفت و سوم آسیا شد. امسال باز هم تیم ایران یک مدال طلای خود را تکرار کرد. زمان فدراسیون‌های قبلی جودوی ما در گرند اسلم هیچ کس مدال طلا نداشت اما ما مدال طلا گرفتیم. اولین مدال برنز نوجوانان جهان را گرفتیم. مهمترین نکته این که اگر بخواهیم فقط نقاط منفی را مقایسه کنیم عملکرد ما در این دو سال از عملکرد آقایان در سال‌های قبل خیلی بهتر بوده است چرا که مهر جعل هویت و مهر صغر سن روی تیم های ملی ایران نبوده است وتیم هایمان پاک بودند.

خط قزمرهای شما در فدراسیون چیست؟

نایب رییس فدراسیون : افتخار فدراسیون ما این است که دو مورد صغر سن و دوپینگ خط قرمز فدراسیون بودهاست. من در زمان ریاست آقای مهرعلیزاده در سازمان وقت تربیت بدنی عضو شورای عالی ضددوپینگ بودم که در لیگ جودو از 20 نفر نمونه‌گیری شد و از این تعداد 12 نمونه مثبت شد. آیا این آقایان به این عملکرد افتخار می کنند و می گویند که جودوی ایران افت کرده است؟ در سال‌های قبل طلای جوانان آسیا را گرفتند اما بعد از اینکه دوپینگش مثبت اعلام شد مدالش را پس گرفتند، آیا این آبروریزی نیست؟

فعالیت همزمان شما در پست نایب رییسی و مدیریت تیم های ملی یکی از انتقادات مهم است نظر خودتان در این مورد چیست؟شما چطور مدیر تیم‌های ملی هستید که در انتخاب سرمربیان هم اختیار ندارید با این حال چرا کار می‌کنید و آبروی خود را گذاشته‌اید؟

میراسماعیلی: وقتی رییس فدراسیون می‌گوید من مسئول فنی هستم، من هم تمام نتایج را برعهده می گیرم. اگر شکست بوده به گردن من و اگر پیروزی بوده، به نام جودوی ایران. در گذشته کمیته فنی کادر را انتخاب کردند من هم احترام کردم و صادقانه خدمت کردم اکنون اگر کادر را خودم با مشورت با کارشناسان و صاحبان فن انتخاب نکنم نمی‌مانم . آبرویم را از سر راه نیاوردم چرا که من باید پاسخگوی مسائل فنی باشم.

دو سال قبل در اسفند سال 90 گفتید دو سال به ما زمان بدهید و انتظار مدال آوری از جودو را نداشته باشید. اکنون این زمان تمام شده و نظرتان در مورد عملکردتان چیست؟

میراسماعیلی : ما در این دو سال موفق بودیم. سال اول در رده بزرگسالان در آسیا سوم شدیم. امسال دوباره مدال طلای خود در آسیا را تکرار کردیم. در مسابقات گرنداسلم طلا گرفتیم. ما برای فهمیدن شرایط رشد جودو باید سطح خودمان را با شرایط خودمان بسنجیم و با سطح آسیا و جهان نسنجیم. جودوی ایران چند مدال جهانی دارد و چه کسانی آن را گرفته اند که الان انتظار دارند مدال جهانی بدست آید؟در اکثریت مسابقات برون مرزی مدال گرفته ایم. رنکینگ تک رقمی جهانی و حضور ٢ نفر در ٢٢ نفر رنکینگ جهانی داریم.

مدیر تیم های ملی جودو: ما نباید خودمان را فریب بدهیم و با گرفتن یک یا دو مدال که جرقه ای بیش نخواهد بود همه چیز را از بین ببریم. ما نمی‌خواهیم گلخانه‌ای کار کنیم که یک یا دو نفرمثل میراسماعیلی داشته باشیم و بقیه نفرات را فراموش کنیم. ما دنبال این نیستیم. ما دنبال این هستیم که پشتوانه داشته باشیم. ما می توانستیم برای مسابقه‌های جهانی برزیل با یک یا دو نفر شرکت کنیم و گلخانه ای کار کنیم اما نمی‌خواهیم با افکار عمومی بازی کنیم. نتایج این کارها را سالیان بعد خواهیم دید.

برخی ملی پوشان از برخی شرایط ناراحتند. نظرتان در این مورد چیست؟

میر اسماعیلی: من واقعا شرمنده ملی پوشان هستم. ملی پوشان خیلی از مواقع به خاطر حضور من چیزی نمی‌گویند و تحمل می‌کنند. می‌دانم آن‌ها پتانسیل و استعدادش را دارند. متاسفانه ورزش کشور ما به نتایج نگاه می‌کنند به عملکرد نگاه نمی‌کنند. نگاه نمی کنند که هفت ملی پوش نوجوان ما تا ماقبل فینال خوب مبارزه کردند و در جدول بالا آمدند ویک تیم یک دست داشتیم.

نظرتان در مورد جذب یک مربی خارجی برای تیم ملی چیست؟

میراسماعیلی: من هم معتقدم جودوی ما نیازمند یک مربی بزرگ خارجی است که بتواند در تیم‌های پایه کار کند و نه درتیم بزرگسالان. در رده بزرگسالان که نفرایت مثل محجوب و قاسمی‌نژاد حضور دارند که جودوی آنها شکل گرفته است و نمی‌شود کار بیشتری انجام داد. برای این رده سنی باید صیقل دادن تجربیات و کار کردن جهت نتیجه گیری در مسابقات برنامه ریزی کنیم اما برای رده های پایه کارهای زیادی می توان انجام داد. در این بخش نیازمند مربی سرشناس خارجی هستیم.اما شرائط مالیمان هم باید أجازه دهد.

میراسماعیلی در ایسنا

چرا حضور مربیان خارجی در جودوی ایران چندان موفقیت آمیز نبوده است؟

نایب رییس فدراسیون جودو : در جودوی ایران مدیریت استفاده از مربی خارجی وجود نداشت به طور مثال سال 2005 تا 2006 یک مربی خوب ژاپنی به نام "تومی‌تا" در ایرن بود و ماهیانه 5 یا 6 هزار دلار می گرفت اما چون مدیریت استفاده از او وجود نداشت این مربی در ایران مربی‌گری جودو را انجام نمی داد و ورزش زورخانه‌ای کار کرد و همه چیز را یاد گرفت. او بعد از بازگشت به ژاپن یک شاگردش را برای این رشته آموزش داد و قهرمان اسیا شد.

برنامه های آینده تان در فدراسیون چیست؟

میراسماعیلی: تیم های نونهالان و نوجوانان بسیار خوبی را در اختیار داریم و پتانسیل بالایی دارند . توجه به آنها و برنامه ریزی اصولی و پایه به همراه داشتن نگاهی حرفه ای و یکسان سازی آموزش جودوی کشور و همدلی جامعه جودو رمز موفقیت است. رسیدن به شرایط مطلوب سخت اما با تلاش و کوشش امکان پذیر است.