سکوت هشت ماهه يک وبلاگ چهار زبانه

هنگامي که محمود احمدي‏نژاد با نخستين يادداشتش در ساعت پرمعناي 4:12 روز 18 مرداد ماه، عنوان نخستين رئيس‌جمهور کشورمان را گرفت که در دوران رياست جمهوري يادداشت‏هاي شخصي‌اش را در قالبي که با عنوان وبلاگ از آن ياد مي‏شود، درج کرد، انتظار اين بود که اين وبلاگ همچون وبلاگ برخي سياسيون به تريبوني پرمخاطب مبدل شود که تأثيرگذاري‏اش را حتي با ترک کاخ رياست‏جمهوري توسط صاحب اين دست‏نوشته‏ها، حفظ کند، اما گذر زمان نشان داد، دلشمغولي‏هاي رئيس دولت نهم چنين فرصتي را از او دريغ ساخته است.

خبرنگار «تابناک» گزارش داد: «امام خميني، سياست مدار يا حقيقت مدار؟»؛ اين تيتر آخرين دست نوشته وبلاگ رئيس‌جمهور کشورمان به گواه روزشمار است که امروز از تاريخ 22 مرداد ساعت 4:19 زمان انتشار آن، هشت ماه مي‏گذرد، اما هنوز دسته‏نوشته‏اي از محمود احمدي‏نژاد جاي آن را نگرفته است.

رئيس دولت نهم که وبلاگي با زبان‏هاي فارسي، انگليسي، فرانسوي و عربي به عنوان چهار زبان زنده دنيا راه‏اندازي کرد و ملقب به نخستين رئيس‌جمهور مردمي وبلاگ‌نويس ايران شد، از مرداد 1385 مطلالبي که عمدتاً با نگاهي سياسي و گاه اجتماعي همراه بود، در وبلاگش منتشر کرد که انتشار اين مطالب با واكنش‏هاي فراواني همراه بود و حتي برخي رسانه‏هاي خارجي به اين اقدام به عنوان نخستين وب‌نويسي رئيس‏جمهور در زمان مديريت بر هيأت دولت تفسيرهاي گوناگوني ارايه كردند.

اما نکاتي كه مي‏توان از اين دست‏نوشته‏ها دریافت، شايد در نگاه نخست ساعت انتشار مطالب باشد ـ كه عمدتا در ساعات پيش از اذان صبح و در وقت استراحت است ـ که با توجه به طولاني بودن بسياري از اين نوشته‏ها، نشان مي‌دهد كه رئيس‏جمهور به خاطر استقبال مردم حتي برخي شب‏ها خواب‏ را از خود دريغ کرده و براي مردم جهان نوشته‏هايي را آماده کرده تا با نگاه وي به مشکلات ايران و جهان بيشتر آشنا شده و پاسخي براي خواست آنها ارایه داده باشد.

از ديگر نکات قابل توجه، پيام‏هاي منتشره از بينندگان در وبلاگ شخصي رئيس‏جمهور است که اغلب آنها از مواضع شخصي رئيس‏جمهور و دولت نهم حمايت کرده، يا خواستار تحقق مسائلي شدند که گاه دولت نيز خواستار تحقق آنهاست. البته رئيس‌جمهور نيز حق دارد در فضاي مجازي شخصي‏اش، آنچه علاقمند است منتشر سازد و آنچه تمايلي به انتشارش ندارد را در معرض ديد عموم قرار ندهد.

نكته ديگر، فاصله زماني طولاني ميان نوشته‏هاي اين وبلاگ است، به گونه‌ای که انتشار دو يادداشت در هشتم آذر ماه 1385و به فاصله چند ساعت، به عنوان تنگاتنگ‏ترين يادداشت‏هاي رئيس‏جمهور به لحاظ زماني تلقي شده و انتشار يادداشتي در تاريخ 28 آبان 1386، به فاصله هشت ماه و اندي، طولاني‏ترين وقفه را نسبت به ديگر يادداشت‏ها، به همراه داشته است.

او در نوشتاري در تاريخ 28 آبان ماه 1386 در اين باره مي‏نويسد: «از آخرين فرصت نگارش من در اين وبلاگ چند ماهي مي‌گذرد، اما اين به آن معنا نيست ‏که از تعهد پانزده دقيقه‌اي خود در هفته کوتاهي کرده باشم و وقتي که در عمل صرف شده ‏است، به مراتب بيشتر از زمان معهود بوده است. در حقيقت استقبال خوانندگان بسيار بيشتر از ‏حد انتظار بود و بايد تصميم مي‌گرفتم که وقت محدود خود را صرف نوشتن مطالب جديد ‏کنم يا به احترام کساني که سخاوتمندانه من را شريک افکار و انديشه‌هاي خود کرده بودند، ‏به مطالعه انبوه پيام‌هاي رسیده بپردازم.‏

همان گونه که مي‌دانيد هدف من از ايجاد اين پايگاه، برقراري ارتباطي بي‌واسطه و دو ‏سويه با مخاطبان بود. از اين روی، به رغم تذکرات فراواني که از جانب خوانندگان براي بروز ‏رساني سريعتر دريافت مي‌کردم، ترجيح دادم گزينه دوم را برگزینم و کمتر بنويسم و ‏بيشتر بخوانم و اجازه ندهم اين بستر ارتباطي نيز تبديل به رسانه‌اي يکجانبه شود.‏»

اما با اين حال، مجموع يادداشت‏هاي رئيس‏جمهور در اين وبلاگ، هشت ماهي است که نتوانسته به روز شود و در واقع اين فضاي مجازي شخصي احمدي‏نژاد، ماه‏هاست که سکوت کرده و براي مردم دنيا پيامي در بر نداشته است؛ پيامي که معمولا در صدر اخبار رسانه‏هاي بزرگ جهان قرار مي‌گيرد. بايد صبر کرد و ديد، آيا رکورد سکوت احمدي‏نژاد در وبلاگش اين بار نيز خواهد شکست و يا پس از ماه‏ها براي مردم ايران و جهان نوشته‌اي تازه به رشته تحرير خواهد آورد.