نگاه شما: مناظره کنیم تا دیده شویم

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آقای احمدی‌نژاد با فرستادن نامه‏ا‌ی از رئیس جمهور درخواست نموده‏اند در خصوص گزارش ۱۰۰ روزه دولت یازدهم و برنامه‏های دولت با هم مناظره داشته باشند.

‌نفس این کار که البته رویارویی دو سیاستمدار یکی کهنه کار (روحانی با بیش از سی سال حضور در عرصه سیاست) و یکی تازه کار (احمدی‌نژاد با هشت سال حضور در عرصه سیاست) است، در نوع خود می‌تواند جالب بوده و توجه خیلی‌ها را به خود جلب نماید. اما جدا از اینکه ضرورت این کار تا چه حد احساس می‌‌شود و اینکه اکنون پس از هشت سال سیاست‌های آنچنانی، چه لزومی به طرح مباحث جنجالی در جامعه احساس می‌شود، موضوعی است که البته اهل فن باید به آن پاسخگو باشند.

اما گویا آنچه اکنون از نگاه مخالفان یا موافقان بی‌طرف مناظره پوشیده مانده،‌ انگیزه اصلی راه‌اندازی اصل مناظره یعنی حضور مجدد احمدی‌نژاد در صحنه سیاسی است، آن هم مناظره کسی که هنوز بیش از شش ماه از شکست سیاسی او نمی‌‏گذرد.

در ‌شش ماه گذشته، سرعت نتیجه‌گیری تحولات هسته‌ای در ایران چنان بالا بود که رقیب جا مانده از انتخابات خرداد ۹۲ هنوز در بهت و حیرت مانده ‌که چه موضوعی پیش آمده است تا آنچه در هشت سال مذاکرات برای خود و جامعه ایرانی ساخته بود، در کمتر از صد روز ویران می‌بیند.

دولت یازدهم ‌‌آشکارا و ملموس توانست مهاری بر گردن اسب سرکش تورم زده و پس از چند سال سرانجام شاهد کم شدن نرخ تورم هرچند خیلی اندک باشیم و جلوی سیر صعودی پیکان گرانی‌ها را بگیرد و ثباتی نسبی به بازار ارز و طلا داده و برنامه‌های جدیدی را در خصوص وضعیت مسکن ارائه دهد و جلوی جو کاذب مسکن مهر بگیرد (طرح مسکن مهر طرحی بودجه بر و بدون نگاهی کار‌شناسانه بود که موجب شد، سطح توقعات عمومی در حوزه مسکن بالا رود‌ و از سوی دیگر، موجب بالا رفتن قیمت مسکن شد) و از سوی دیگر در عرض ۱۰۰ روز دولت فعلی توانست سرمایه گذارانی که هشت سال از ایران فرار کرده بودند، دوباره به ایران باز‌گرداند و... این اوضاع و بسیار مواردی از این دست همه می‌تواند نشان دهد آنچه دو دولت قبلی آقای احمدی‌نژاد فراهم کرده بود، به راحتی و در ‌کمتر از صد روز توسط دولت یازدهم در حال فرو‌ریزی است.

ضمن آنکه گزارش صد روزه رئیس جمهور که بخش عمده آن را تشریح شرایط به ارث رسیده کشور در زمان شروع به کار دولت یازدهم شامل می‌شد، در حقیقت خلع سلاح ‌متولیان سابق دولت نهم و دهم از همه آن چیزی بود که هشت سال با آن در رسانه ملی (میلی) و بلندگوهای انحصاری زندگی کرده بودند.

امروز رقیب جامانده از ۲۴ خرداد ۹۲ می‌‌بیند که به آسانی از ذهن و خاطره سیاسی مردم به دلیل فعالیت‌های دولت فعلی منزوی شده و از خاطره سیاسی مردم در حال محو ‌است، زیرا امروز دیگر کسی صدایی از اظهارات نسنجیده از سیاستمداران نمی‌شنود.

امروز دیگر مردم شاهد نیستند کسی به بهانه مسافرت‌های کاری آن‌ها را به خیابان و به دنبال خود بدواند. امروز دیگر کسی کلامی از دوستی مردم ایران با ملت اسرائیل نیست و شاهد ظهور مکتب ایرانی و مدیریت جهانی نیست.

امروز مردم به خوبی درک می‌کنند که برخی کاغذ پاره‌ها‌‌ می‌تواند مشکلات اقتصادی جدی را برای کشور درست کند و امروز در پس مذاکرات ایران با ۵+۱ پس از هشت سال ترک خوردن دیوار تحریم‌ها را احساس می‌کنند و...‌ لذا بدون آنکه بخواهیم قضاوت خاص در مورد عملکرد ۱۰۰ روزه دولت فعلی داشته باشیم یا اینکه خدمات و زحمات دولت‌های قبلی را زیر سؤال ببریم، اینگونه درخواست‌های جنجالی و توقع در عملی شدن آنکه هیچ گاه در دولت‌های قبلی هم سابقه نداشته است را تنها می‌‏توان بدین شکل ارزیابی کرد:

به دنبال انزوای سیاسی جریان معروف به جریان انحرافی، اینان با اعلام و درخواست رئیس دولت نهم و دهم (احمدی‌نژاد) از رئیس‌جمهور فعلی (روحانی) که احتمالا برآمده از مشاوره‌های انفرادی رئیس جمهور سابق با تیم مورد نظرشان است، خروج از نوعی انزوای سیاسی را دنبال می‌کنند تا شاید بتواند با این روش و احیانا با روش‏های پوپولیستی دیگر، نخست به جبران مافات و عدم حضور خودشان در رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۹۲ بپردازد و سپس به نحوی در رأس اخبار ایران قرار بگیرند و‌ شاید بتوانند دوباره جوی کاذب و جنجالی را بر فضای آرام شده سیاسی ایران ‌برقرار کرده و حضور خود را در صحنه سیاسی ایران اعلام نمایند.


فرستنده: مجید بهمنی

* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.