آمد، ديد، فتح کرد

ژوليوس سزار موسس امپراتوري روم بعد از فتح روم يک جمله قصار گفت؛ «آمدم، ديدم، فتح کردم.» درباره ليندسي وون هم مي توان اين مساله را بعد از قهرماني اش در «ول ديزر» فرانسه به کار برد. «ول ديزر» جايي بود که او همه آرزوهاي دست نيافته ا ش را يک جا به دست آورد.

به نوشته اعتماد، بالاخره اين دختر امريکايي به آرزوي ديرينش رسيد؛ به دست آوردن مدال طلا در مسابقات سوپر- جي يا همان سوپرگرنداسلالوم (اسلالوم بزرگ). ورزشکار ردبول موفق شد مقام اول رقابت هاي اسکي آلپاين قهرماني جهان را به دست آورد؛ عنواني که براي اولين بار در طول تاريخ به يک امريکايي مي رسد و در عين حال او اولين زني است که بعد از 12 سال صاحب مدال طلاي اين رقابت ها مي شود. هجدهمين پيروزي تاريخ اسکي کردن او در جام جهاني باعث شد ليندسي در اين زمينه با رکورد تامارا مک کيني، ديگر اسکي باز بزرگ زن امريکايي برابري کند.

او در طول پنج روز، سه مسابقه حساس را برد؛ پيروزي هايي که خودش درباره دوام شان مي گويد نه قناعت به آنها؛ «من به مبارزه ادامه مي دهم، سخت کار خواهم کرد و اميدوارم بتوانم اين نيروي بالا را تا آخر در وجودم حفظ کنم.»

اول در «گارميش پارتن کيشن» آلمان در جام جهاني اسکي اسلالوم و سوپر-جي مقام قهرماني را به دست آورد و سپس براي اولين بار مدال طلا را در رقابت هاي قهرماني اسکي جهان به گردن آويخت. او فصل پيش هم با به دست آوردن بيشترين امتيازات در جام جهاني اسکي درست 25 سال بعد از مک کيني به مقام قهرماني جهان رسيد اما همچنان مدال طلا را کم داشت.

بردن دو مدال نقره در ماده هاي داون هيل و سوپر- جي در «آر» سوئد و مقام ششمي در المپيک زمستاني تورين 2006 سبب شده بود او براي به دست آوردن اين مدال جري تر از گذشته شود. اين اتفاق در «ول ديزر» افتاد و باعث شد او مقابل دوربين خبرنگاران نتواند جلوي احساسات خودش را بگيرد؛ «احساس مي کنم تمام طول زندگي ام براي چنين لحظه يي تلاش کرده ام. من هميشه آرزو داشتم روزي قهرمان جهان شوم. رد شدن از خط پايان در «ول ديزر» برايم باورنکردني بود. من خيلي هيجان زده ام. احساسات در چنين لحظاتي آنقدر قوي است که نمي توان توصيفش کرد.»

اين حرف هاي وون در شرايطي بيان شد که کارت هاي امضا شده او که زيرشان بزرگ حک شده بود «قهرمان جهان در سال 2009» پيشاپيش بين مردم تقسيم شده بود. بسياري از کارشناسان اسکي اعتقاد دارند اين مدال طلا براي وون سرآغاز يک درخشش طولاني مدت در دنياي اسکي است. برخلاف «گارميش پارتن کيشن» او در پايين آمدن در رقابت هاي قهرماني جهان در فرانسه کمي با مشکل روبه رو شد اما در نهايت با وجود نور بد پيست و ديرتر شروع شدن مسابقه وون با انگيزه يي که داشت، کاري را که شروع کرده بود به بهترين شکل ممکن پايان داد. او در توصيف انگيزه بالايش مي گويد؛ «من با تمام وجودم اسکي کردم. نه فقط قلبم که ذهنم هم کاملاً روي مسابقه متمرکز بود.»

حالا اين دختر 24 ساله فقط به يک چيز فکر مي کند؛ المپيک زمستاني امسال که قرار است در ونکوور کانادا برگزار شود؛ «اين پيروزي و مدال طلا برايم خيلي مهم بود. اين مساله اعتماد به نفس فوق العاده يي به من داده است. حالا به بقيه مسابقات و از همه مهم تر به المپيک فکر مي کنم. مسلماً المپيک فشاري جداگانه دارد و سخت تر هم هست. من احساسي که اينجا در فرانسه در ابتداي مسابقه ام داشتم را به ياد خواهم داشت و اميدوارم اين تجربه کمکم کند.»

او در پايان از همسرش تامس وون که زماني خودش اسکي باز بوده، تشکر کرد و او را در موفقيت هاي اخيرش دخيل دانست؛ «بخش اعظمي از قهرماني من در جام جهاني پارسال به خاطر همسرم بود. من و او يک تيم فوق العاده ايم.» وون در عين حال تشکر از پدر و مادرش را هم فراموش نکرد و فداکاري هاي آنها را دليلي براي آغاز اسکي کردن هايش و هموار شدن راه قهرماني هايش دانست.

اما شايد جالب تر از همه واکنش رقباي نزديک وون در رقابت هاي اين فصل باشد. ماريا ريش آلماني که در رقابت هاي جام جهاني سايه به سايه وون حرکت مي کند و در «ول ديزر» عنواني بهتر از هشتمي به دست نياورد، درباره عملکرد دوست صميمي اش مي گويد؛ «او در پيست کار همه را تمام کرد، او شايسته بردن مدال طلا بود.» آنيا پاسون سوئدي که اين فصل موفقيت هاي فصل پيش خود را نتوانسته تکرار کند، درباره قهرماني وون مي گويد؛ «او لياقت اين پيروزي را داشت. ليندسي روي برف بي نقص عمل مي کند و موقع اسکي کردن هم خيلي آرام است. او روي دور افتاده است.»

* رده بندي نهايي رقابت هاي «ول ديزر»-------
1- ليندسي وون
2- ماري مرشان آرويه (فرانسه) با 34 صدم ثانيه اختلاف
3- آندره آ فيشباخر (اتريش) با 40 صدم ثانيه اختلاف