بوسههايي از جنس ديروزهايي كه رفتند
آخرين وداع براي هركس حكايتي دارد و براي بسيجي ها مزه و حلاوت ديگر.
آن روزها كه بوسههاي نشسته بر گونهها راوي عشقي بود كه در جان مادران و روح پدران بود، رفتهاند و تنها خاطرهاي از آن با تصويري كه در قابها نشسته و بر تاقچه ها مي درخشد مانده است.
شيريني آن بوسهها را شايد هيچگاه نتوان به ديگران چشانيد چون در زير بارش ارادتي بود كه در هشت سال دفاع مقدس جاري بود.
آن روزها رفتهاند و ما ماندهايم با پيماني كه
با اين جوانان بستهايم. پيماني از سر عشق به ولايت كه تا هميشه تاريخ پاسدار آن
عهد و پيمان خواهيم بود.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۲
در انتظار بررسی: ۶۹
انتشار یافته: ۱۳۲
پاسخ ها
ناشناس
| ۰۹:۱۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۵
پاسخ ها
ناشناس
| ۱۸:۳۱ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۴
ناشناس
| ۲۰:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۴
مهدي
| ۲۰:۴۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۴
سید
| ۲۳:۳۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۴
سید
| ۰۹:۰۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۵
منم خودمویک لحظه گذاشتم جای اون برادر, واقعا خیلی کار سختیه
ناشناس
| ۱۰:۰۱ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۵
برماست راهشان را ادامه دهیم.
پاسخ ها
ناشناس
| ۲۰:۱۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۴
اونا قرین رحمت الهی شدن چرا باید دلمون بسوزه
باید گفت خوش به سعادتشون
دل می خواد دسته گلت را راهی راه بی بازگشت دنیایی کنی
فدای همه شما ها
یادتان بخیر عزیزان و روحتان شاد باد
نظرسنجی
امضای یادداشت تفاهم ایران با آمریکا را در این مقطع...





