فوتبال از سر شکم سيري

1 ) حال و روز دو قطب اول فوتبال ايران اين روزها تفاوت فاحشي با يکديگر دارد. در حالي که استقلالي ها با اقتدار هر چه تمام تر در حال جولان دادن هستند، پرسپوليس در شرايط بسيار اسفباري به سر مي برد.

به نوشته قدس، آرامش مطلق آبي پوشان را شديدترين حواشي هم مخدوش نمي کند، اما کوچکترين نسيمي کافي است تا آشيانه متزلزل قرمزها از هم بپاشد. چرا روزگار استقلال اين قدر خوش و خرم است، اما پرسپوليس روي سير خسران و بطلان گام بر مي دارد؟

2 ) عوامل فراواني را مي توان در چرايي دوگانگي که اين روزها در فوتبال ايران رخ داده، دخيل دانست. با اين همه گمان مي کنيم يک فاکتور اساسي در تحليل و تبيين اکثر کارشناسان از قلم افتاده است. اينکه بازيکن ذخيره استقلال، جان مي دهد براي پيروزي تيم، اما ستاره فيکس پرسپوليس از راه رفتن معمولي هم مضايقه مي کند، شوخي نيست. اين موضوع ريشه هاي خاص خودش را دارد و به شدت قابل تأمل و بررسي است.

3 ) در گامهاي واپسين هشتمين ليگ حرفه اي فوتبال ايران به سر مي بريم. فوتبال برتر ايران تا به حال سيماي هفت قهرمان را ديده، اما شگفت انگيز است که از اين جامداران هفتگانه، هيچ کدام شان فصل بعد از موفقيت را به عنوان مدافع قهرماني با موفقيت پشت سر نگذاشته اند! پرسپوليس ليگ دوم يک مجموعه کم رمق است، چونان که سپاهان ليگ سوم يا پاس و فولاد ليگهاي چهارم و پنجم خسته نشان مي دادند. استقلال ليگ ششم به غايت بي مايه ظاهر مي شود و البته همين قصه در مورد سايپاي فصل قبل هم صادق بود. امسال هم که پرسپوليس به چنين روزي افتاده است؛ آيا مي توان از کنار اين موضوع به سادگي عبور کرد؟ !

4 ) اساساً علم، ريشه در تکرار دارد. طلوع و غروب خورشيد قابل تبيين علمي است، چون ميليونها سال است که تکرار مي شود. جوشيدن آب در 100 درجه را مي توان آناليز کرد، چون هميشه همين اتفاق رخ مي دهد. با سقوط اجسام به سمت زمين نيز مي توان تئوري بافي کرد، زيرا قانون جاذبه از ديرباز در تکرار بوده است. درست بر همين اساس است که معجزه و خرق عادت را نمي توان به علم منتسب دانست؛ چه اينکه فقط يک مرتبه رخ مي دهد و خارج از چرخه قانوني طبيعت است.

حکايت افول قهرمانان ليگي در فوتبال ايران نيز به همين منوال است. از آنجا که چنين موردي تقريباً هر سال در حال تکرار است، نمي توان به آن به چشم اتفاق عادي و بدون پشتوانه منطقي نگاه کرد. قطعاً لازم است در اين حوزه کاوشها و تفحصهاي دقيقي صورت بگيرد تا معلوم شود چرا «آستانه اشباع» تيمهاي ليگي ما تا اين اندازه نازل است؟

5 ) ضرورت حضور روان شناس در کنار تيمهاي فوتبال، در چنين شرايطي بيش از گذشته احساس مي شود. حقيقت آن است که بيشتر مردم سرزمين ما به اندازه کافي براي کسب موفقيت حريص نيستند. شايد اگر اولين رگه هاي پيروزي و کاميابي ملت ما را سير آب نمي کرد، با اين همه ظرفيت عظيم از نقطه نظر نيروي باهوش انساني، هم اکنون در جايگاهي بسيار رفيع تر از نقطه فعلي مي ايستاديم.

همين موضوع به نوعي در ورزش هم صادق است. تيمهاي ما بلافاصله بعد از قهرماني در ليگ سراسري، گمان مي کنند که به نقطه پايان آرزوهايشان رسيده اند، بنابراين نيازي به تلاش براي تداوم موفقيت نيست. درست از همين نقطه است که اختلافها کليد مي خورد و جنگها آغاز مي شوند. بازيکنان تيم قهرمان از آنجا که طمع کافي را ندارند، از ريزترين مشکلات هم عبور نمي کنند و با اتکا به حلاوت جامي که فتح آن هنوز داغ است، دليلي براي فدا شدن در راه مجموعه، احساس نمي کنند.

اين دقيقاً نقطه مقابل اتفاقي است که براي تيمهاي تشنه قهرماني رخ مي دهد. استقلال امروز از لحاظ روحي و رواني همان پرسپوليس پارسال است؛ تيمي که بازيکن ناراضي اش پس از گل، سرمربي تيم را به آغوش مي کشيد و اشک مي ريخت! آن وحدت و يکپارچگي آرماني اما زير سايه کسب تنها يک جام به محاق فراموشي سپرده شد تا مجموعه مزبور به کانون تنش هاي فعلي تبديل شود.
چه بسا اگر آبي پوشان نيز با همين قدرت قهرمان ليگ هشتم شوند، در فصل آتي با سنگيني ناشي از شکم سيري گام به ميدان بگذارند !

6 ) حقيقت اين است که به اندازه کافي تشنه کسب پيروزي نيستيم و همين کارمان را دشوار مي کند. شايد در کنار فعاليت براي بهبود اوضاع فني، لازم است که از نقطه نظر روحي نيز بازيکنان ايراني تحت آموزشهاي لازم قرار بگيرند. اين دنيا فقط روي شاخ گرسنه ها مي چرخد؛ هميشه گرسنه ها !