آقای پیروانی، کیفت را بردار و برو!

مي داني، من به رسم روزگار اعتقاد ندارم. در بازي فوتبال يا خوب هستي يا افتضاح. بد و متوسط معني ندارد. مي تواني از 10 بازي شش بازي را ببازي و با چهار پيروزي بيشتر از 10 مساوي امتياز بيگري، پس متوسط بودن غيرقابل تحمل تر از بد بودن است.

به نوشته اعتماد، آقاي پيرواني، مي تواني ساک ات را جمع کني، با همه روبوسي کني و بروي ولي لطفاً با دو شعار گريه نکن، اين مناسب شأن سرمربي پرسپوليس نيست. اگر نمي تواني به شعار منفي شنيدن عادت کني همين امروز بروي بهتر است.

اين شانس را داشته يي که چند بازي روي نيمکت بنشيني. وقتي دستيار تو از پيشکسوت گرفته تا خبرنگار، هر کسي را به نوعي از دم تيغ زهرآلود انتقادهايش گذرانده، انتظار نداشته باش کادر فني محبوب بماند.

به فرض که محبوب هم باشد ولي وقتي در تمامي لحظات بازي، بازيکنانت مقابل ضعيف ترين تيم ليگ برتر سردرگم و بي هويت بازي مي کنند، انتظار داري مورد تقدير قرار بگيري؟ صبر کنند که چه بشود؟ آيا روند بازي هاي پرسپوليس، پس از ورودت را ديده يي؟

آيا روند رو به رشدي داشته اند؟ اگر خودت روي سکو بودي ترجيح مي دادي يورگن گده سرمربي تيم باشد يا افشين پيرواني؟ طي يک هفته گذشته بسياري از مظلوميت تو و کادر فني پرسپوليس گفتند اما واقعاً به آنها اعتقاد داري؟

مردم ترجيح مي دهند به جاي بازي کسالت بار عصر شنبه که اتفاقاً پيروز ميدان هم بوديد، بازي زيباي دوره مصطفي دنيزلي را با وجود شکست تماشا کنند. کمي به عقب برگرديم. فهرست تيم دنيزلي را مقابل فهرست خودت بگذار و نمره بده. بازيکنان تو بزرگ ترند يا دنيزلي؟

پرسپوليس مقابل پيکان 3-4 باخت و 60 ، 70 هزار تماشاگر راضي به خانه رفتند. نه، من به رسم روزگار اعتقادي ندارم. به هر حال تو اين شانس را داري که بازيکنان پرسپوليس مدام حمايت ات کنند؛ شانسي که قطبي نداشت ولي بازيکنان تنبلي که عصر شنبه در بازي مقابل پيام ديديم آيا حق اظهار نظر در اين مورد را دارند؟

اگر آنها تلاش کرده بودند و بازي زيبايي مي ديديم، لابد مي شد پذيرفت ولي تيم سه ميلياردي که درون زمين از اجراي ساده ترين تاکتيک ها عاجز است، نه، حق ندارد از مربي که نتوانسته بازي از بازيکنانش بگيرد، دفاع کند. آقاي پيرواني، تيم شما استرس داشت؟ (اگر اشتباه نکنم تمامي بازيکنان و کادر فني اين جمله را به زبان آوردند.) تا دقيقه 60 که کسي عليه شما و تيم شعار نداده بود، پس دليل استرس اش چه بود؟ تيمي که قادر نيست بازي کند استرس دارد. تيمي که برنامه ندارد و هيچ نشانه يي از نظم در آن نمي بيني، استرس دارد.

لابد توقع داشتيد تماشاگر پول و وقت اش را بدهد و بازي بد ببيند و لام تا کام حرف نزند؟ اگر شما و بازيکنان مدعي زحمت کشيدن هستيد (که حتماً همين طور است) به دريافتي تان بابت اين زحمت هم دقت کنيد. لطفاً بفرماييد در کدام بخش از جامعه برابر زحمتي که شما مي کشيد چنين دستمزدي پرداخت مي شود؟

تماشاگر پول بدهد، وقت بگذارد، شرايط نامناسب ورزشگاه را تحمل کند و توقع بازي زيبا هم نداشته باشد. نه، واقعاً به رسم روزگار اعتقادي ندارم. رسم روزگار يعني دنيا جاي برنده هاست. بازنده هستي و توقع برخورد برنده را داري، مي تواني ساک ات را جمع کني، با همه روبوسي کني و بروي. کسي بهترين مربي دنيا را پس از چند باخت و بازي نازيبا تحمل نمي کند چه رسد به شما. به نظرتان خداحافظي راه بهتري نيست؟