درخواست حكم حكومتي براي پروِژه استاني!
در پی بالا گرفتن اختلاف دستگاهها براي اجراي يكي از مصوبات سفر استاني هيات دولت در مازندران ، مهندس كريمي در نشست صميمي با خبرنگاران اظهار داشته : احداث پالايشگاه در مازندران به حكم حكومتي نياز دارد .
به نوشته دريانيوز، اين گفته كه در شكل و ظاهر خود و مطابق آنچه روي خروجي يكي از خبرگزاري ها قرار گرفته هيچ سنخيتي با وظايف و اختيارات اين مقام استاني ندارد، ناشي از اختلاف نظري است كه بين دستگاههاي پيگير احداث پالايشگاه با سازمان حفاظت از محيط زيست بوجود آمده است.
سيد محمد كريمي اظهار داشته : محيط زيست با احداث پالايشگاه نفت در مازندران مخالفت مي كند و اين موضوع غير منطقي نيست ، البته احداث پالايشگاه مصوبه دولت است و سازمان حفاظت از محيط زيست بايد به ما بگويد چه پيشنهاد يا راهكاري براي حفظ محيط زيست دارد.
این سایت محلی مدعی شد: اين درخواست در تاريخ انقلاب اسلامي يك بدعت محسوب مي شود چرا كه تاكنون صدور احكام حكومتي در موارد محدود از سوي بنيانگذار كبير انقلاب اسلامي و نيز مقام معظم رهبري در حوزه هاي كلان و ملي صورت گرفته و براي صدور آن درخواست به اين شكل ، مستقيم صدور حكم از سوي اين يا آن مقام يا استاندار نشده است.
خطه شمال کشور به لحاظ بارندگی بالا و نفوذ آب در لایحه ها خاک دارای خاک سستی است و احداث پالایشگاه که مستلزم ایجاد سازه های فوق سنگین میباشد در این خطه مستلزم رعایت استانداردهایی در پی سازه ها ست که خود هزینه های اجرای پروژه را مضاعف مینماید.
خطه شمال کشور به لحاظ خدادادی دارای خاک و اقلیم بسیار مساعدی جهت کشت انواع محصولات کشاورزی است که چنین موقعیتی واقعا در هیچ جای دیگر کشور یافت نمیشود و واقعا حیف استکه این زمین عالی و مرغوب در احداث یک پالایشگاه که در هر جای دیگری هم که اینچنین خاک مرغوبی نداردمیتواند بنا شود به هدر برود.
آخر از همه اینکه با توجه به بسته بودن این منطقه که توسط رشته کوه البرز دیواری جلوی آن کشیده شده است در صورت ایجاد پالایشگاه امکان جابجایی گازهای خروجی آن از محدوده استان های شمال کشور به سختی فراهم بوده و آلودگی هوا بشدت به منطقه, مردم,جنگلها و محیط زیست آسیب میرساند.
اینجانب به عنوان یک ایرانی غیر شمالی که علاقه وافری به مملکتم دارم و همچنین به خطه شمال عاجزانه از مسئولین محترم خواهشمندم به استعدادهای ذاتی این بخض زرخیز کشور اهتمام کنند. مشکلات کشاورزان و کسبه آنجا را مرتفع سازند رونق اقتصادی را به آنجا و مردم سخت کوش و زحمتکش آن باز گردانند و امیدهای آنها را بارور نمایند و به نتیجه برسانند و گرنه خدای نخواسته اگر اقدامی غیر صحیج و غیر کارشناسی و براساس احساسات کاذب انجام گیرد؛نتایج سوء آن دامنگیر در درجه اول مردم ساکن آنجا شده و در درجات بعدی کل کشور را متاثر میسازد و دیگر پشیمانی هم سودی ندارد چون نعمات خدادادی تضییع شده و دیگر هم قابل تجدید نخواهند بود
به نظر من بهتر است در جاهایی مثل شهرستان هشترود آذربایجانشرقی که در مسیر اروپا؛ بر کنار اتوبان تهران زنجان و خیل جوانان متخصص و بیکار آواره شهر های مختلف احداث شود. تا حداقل مهاجرت روز افزون از این منطقه کاهش یابد.
چرا کسی به فکر ساخت این صنایع سنگین در سیستان و بلوچستان نیست که زمین فراوان است و نمی توان از زمینهایش برای کشت برنج استفاده کرد؟
در پاسخ به آن هموطن غير شمالي كه دغدغه حفظ محيط ريست شمال را دارند، توجه ايشان را به اين نكته جلب مي كنم كه بزرگترين دشمن محيط زيست فقر و توسعه نيافتگي است. با اين سخنان تكراري، بدليل محدوديت هاي قانوني و فرا قانوني براي احداث صنعت، ميزان توسعه نواحي شمالي به هيچ وجه حتي قابل مقايسه با ديگر نواحي كشور مانند سمنان و يزد و كرمان نبوده و پتانسيل كشاورزي و محيط زيست آن به هيچ وجه تكاپوي نياز هاي روز افزون جمعيت آنجا را نمي دهد. اتفاقا يكي از نقاط ضعف اصلي سازمان محيط زيست هم اين است كه با داشتن بالاترين استاندارد هاي جهاني جلوي بسياري از فرصت هاي توسعه را به طور قانوني مي گيرد كه نتيجه آن تخريب چند برابر است





