موج بيکاريهاي جديد در بنگاههاي ايراني
نظرسنجيها از يکصد بنگاه توليدي که تصادفي از ميان دو هزار بنگاه اقتصادي استان اصفهان به دست آمده است، نشان ميدهد، 78 درصد اين بنگاهها در شش ماهه اخير، تعديل نيرو داشته و کارگران را اخراج كردهاند.
به گزارش خبرنگار «تابناک»، گزارشهاي مشابه ديگري در اينباره از ديگر استانها دريافت شده است و چنانچه اين روند ادامه يابد، موج جديدي از بيکاري کشور را فرا خواهد گرفت.
بنا بر اين گزارش، تحليلگران اقتصادي سه دليل اصلي براي اين موج بيکاري برشمردهاند:
1. در شش ماه گذشته همه دولتهاي بزرگ صنعتي از بنگاههاي خود در برابر بحران اقتصادي جهاني حمايت کردهاند که اين امر، با وجود کاهش قيمتها، آنها را همچنان سرپا نگه داشته است؛ از جمله اين اقدامات ميتوان به کاهش سود نرخ بانکي (در حد نزديک به صفر) اشاره كرد که هنوز در کشور از آن غفلت شده است.
2. بالا بودن هزينههاي توليد: امروزه بنگاههاي صنعتي ايران با وجود نرخ سود بانکي بالاي 20 درصد و تعطيليهاي بيش از اندازه و بهرهوري پايين، هزينههاي توليد را نسبت به کشورهاي صنعتي بالا برده است.
3. کاهش تعرفههاي بازرگاني واردات کالا: دخالت دولت در کاهش تعرفههاي بازرگاني، به ويژه درباره کالاهايي که مشابه آن در داخل كشور توليد ميشود.
به باور کارشناسان اقتصادي، با توجه به بحران اقتصادي جهان و گسيل کالاهاي سرگردان به سمت کشورهاي در حال توسعه، تسريع در تشکيل کميتهاي مرکب از مسئولان اتاقهاي بازرگاني و کارشناسان وزارتخانههاي ذيربط به ويژه وزارت اقتصاد و دارايي و بازرگاني و صنايع، ضروري است.
کجا هستند مسئولینی که از ایجاد این وضع در دیگر کشورها ابراز خوشحالی میکردند؟
شاید اگر آن موقع تدبیرشان را بکار می انداختند می توانستند جلوی این همه مشکلات را تا حدی بگیرند.
با سپاس از شما
2-هرچند نرخ سود بانکی و تعداد ایام تعطیل درایران اندکی بالاتر است و لی در عوض بخش تولید ایران از نیروی انسانی و سوخت بسیار ارزانتر از سایر کشورها استفاده میکند بطوریکه جمع جبری آنها بنفع بخش تولید ایران است و جای گله از این بابت نیست.
3-تجربه چند ده سال اخیر نشان داده که در اختیار گذاشتن بازار انحصاری هرگز موجب رشد و بالندگی صنایع دخلی در قیاس با همتایان خارجی آنها نشده بلکه نتیجه این رویکرد بوجود آمدن صنایع تنبل و فربه ومتاسفانه نا کارمد شده که پس از گذشت دهها سال نه تنها در عرصه رقابت جهانی راه به جایی نبرده اندبلکه منبعد هم ادامه حیات آنها تنها با چپاول دارایی مردم و محکوم کردن مردم به خرید محصولات گرانتر باکیفیت پایینتر در قیاس با محصولات مشابه خارجی امکان پذیر است که نمونه بارز آن صنعت خودرو است .لذا جلوگیری یا تحدید ورود کالای با کیفیت خارجی راه مناسبی برای حمایت از محصول داخلی نیست بلکه راه ماندگاری محصولات داخلی ارتقای کیفیت محصول و در نتیجه کسب بازار های خارجی است و در واقع این راه درست رقابت محصولات ایرانی با مشابه های آنها در بازار های داخلی و خارجی است.
عوارض 3درصد هم اضافه شده بی کفایتی صنعت کشور را به واردات ربط ندهید
بیشتر وامهایی که برای کارگاه ها گرفته شده و در راه های دیگر خرج شده و راحتی پول در آوردن از خود پول و نه تولید مسبب این عارضه است
چرا مدیران ناتوان در کارخانه های دولتی بکار گرفته می شوند ؟ چرا هر مدیر دولتی جدید تعداد زیادی پرسنل بیکار به کارخانه تحمیل می کند؟ چرا تعدیل فقط در نیروهای پایین کارخانه صورت می پذیرد ؟ و چراهای دیگر ................ که همه جواب آن را می دانند اما همه سکوت اختیار می کنند؟




