آقای احمدی نژاد مچکریم !

انتقاد، انتقاد، انتقاد!  
انتقاد از وضع موجود برای رسیدن به یک نقطه تعادلی؛ نقطه ای بین آنچه که مطلوب است و آنچه که عملا می توان انجام داد، همراه با تقدیر از آنچه انجام شده است!

حکایت رابطه بین رسانه ها و دولت ها در جمهوری اسلامی ایران، حکایتی عجیب و غریب است. وقتی که می گویم رسانه؛ منظورم رسانه هایی هستند که تا حدی مستقل هستند و به منافع جمهور می اندیشند! که رسانه مستقلی در این کشور نداریم که همه اش برای جمهور باشد!
 
در بین رسانه هایی که صد درصدی در خدمت دولت ها و تبلیغات آنان هستند و آنانی که دشمن قسم خورده دولت ها هستند، این رسانه های تا حدی مستقل هستند که حکایت شان با دولت ها عجیب و غریب است! آن دو دسته که وظیفه شان مشخص است، رسانه ها طرفدار دولت که مدح و ثنا می گویند و رسانه های مخالف دولت هم که مشخص است. 

رسانه های تا حدی مستقل در این میان اما به شکل غریبی نه محبوب دولت ها هستند و نه محبوب مخالفان دولت ها؛ که دولت ها مدح و ثنا م خواهند و مخالفت دولت هم مخالف خوانی و رحم نکردن به دولت. 

به همین خاطر است که اولی ها پس از چهار سال یک دولت مستقر و خدماتش را تا عرش اعلی بالا می برند و دومی ها چهار سال دولتی را که نمی پسندند را به حضیض ذلت می کشانند.  
هم همین گونه است که طرفداران دولت ها از ترسیم شرایط واقعی کشور برای مردم عاجزند و مخالفان دولت ها از یک تشکر ساده برای زحمات چهار ساله یک دولت !

 وقتی می گویم یک دولت، فقط رئیس دولت و معاونان و وزراء و ... مدنظر نیستند، دولتی که از صدر تا ذیل امور اجرایی سخت کشور را بر عهده داشته است. افرادی که همگی خود بخشی از این جمهورند! مردمند!

دولت کنونی، دولت نهم، دولت عدالت پیشه و مهروز و ... منظورم دولت احمدی نژاد است با هر اسمی که خود خواندش و دیگران نیز خواندنش! چند روز دیگر اداره کشور را به دولت جدید واگذار می کند و می رود و نقش هایی را که بر تار و پود این کشور بست می ماند وبس!
در این چند روز آخر شاید فرصتی باشد برای دست مریزاد گفتن به همه آنانی که در این چهار سال در قالب دولت، زحمت کشیدند، تلاش کردند،خون دل خوردند، عرق ریختند تا امورات این کشور بگردد.

فرصت قدردانی از همه کسانی که علیرغم همه سختی ها، مشکلات و موانع، توان و نیروی خود را گذاشتند که مردم را دریابند! نیرو وتوانی که اگر چه ممکن است بر اساس یک تصمیم اشتباه، شتابزده و ... به نتیجه مطلوب نرسیده باشد و حتی نتیجه عکس هم داده باشد و مردم را ناراضی کرده باشد، اما به هر حال اصل بر این است که همه این تلاش ها به نیت خدمت به جمهور انجام شده است. 

فرصتی است تا به احمدی نژاد بگوییم برای هشت سال ریاست جمهوری اش و زحماتی که برای این کشور کشیده است، از او متشکریم! از دولتش ، از کابینه اش! از همه مردان و زنانی که در این هشت سال در این دولت با آراء و عقاید مختلف، خدمت کردند! از تک تک کارمندان و کارگرانی که در قامت دولت نهم و دهم به این ملت و مردمش خدمت کردند! 

فرصتی است تا به رسم دیرین ایرانی مان از آنان تشکر کنیم!دولتی که خوب یا بد، پر ایراد یا کم نقص ، فرصتی برای خدمت فراهم کرد.اما آنچه دولت محمود احمدی نژاد از خوب و بد انجام داده است، اکنون پیش روی ماست. پیشرفت ها و پسرفت ها را همه به چشم می بینند و نه می توان پیشرفت ها را نادیده گرفت و نه می توان بر روی پسرفت ها، سسستی ها و ناکارآمدی ها قلم کشید، اما نمی توان از مجموعه ای که چهار یا هشت سال برای ما زحمت کشیده است تشکر نکرد.

باید حقیقتا باور کرد که ادب مرد به از دولت اوست! به رسم ادب، تواضع و قدرشناسی می گوییم احمدی نژاد متشکریم!