آقای هاشمی راست می گوید اما...

این تغییر نگاه اقشار پایین جامعه چه در شهرهای بزرگ و کوچک و چه در روستاها و تلاش آنان برای تغییر شرایط حتما معنا دار است. چرا که از یک سو نشان می دهد اقشار کم درآمد جامعه نیز علی رغم سیاست های یارانه ای و کمکی دولت دهم دریافته اند که رفاهی به آن داده نشده است و در مقایسه ای ساده به گونه گون به این نتیجه رسیده اند که فقیر تر شده اند.

حتی برخی از مردم کوچه و خیابان وقتی می دیدند فقط با اعلام کاندیداتوری هاشمی رفسنجانی، قیمت دلار بلافاصله کاهش می یابد به این تحلیل رسیدند که یا او توانایی کنترل بازار ارز را دارد و یا خود او باعث بالا رفتن قیمت ارز شده است که با آمدنش هم می تواند باعث پایین آمدنش شود.

 در واقع حتی اقشار کم برخوردار نیز علی رغم تبلیغات چند سال گذشته از نوسانات بهای ارز بر زندگی خود مطلع شده اند و آنان نیز دلار را دیگر کاغذ پاره نمی دانستند که شاید هم هیچگاه آن را کاغذ پاره نمی دانستند! همه این مسائل در کنار جو شدید روانی و ترسی که از انتخاب سعید جلیلی در دل مردم انداخته شد، باعث شد قطب مخالف وی که در غیاب صدا و سیما در روزهای پایانی انتخابات شبکه های ماهواره ای برای مردم ساخته بودند، حتی اقشار کم درآمد را هم به سمت روحانی کشاند.

اکنون سئوال اساسی اینجاست که این معناداری رای روستائیان و اقشار کمتر برخوردار به اینجا ختم می شود یا باید دنباله این خط معنایی را دریافت؟

بسیاری از روستاییان و یا اقشار کم درآمد شهری که آقای هاشمی رای آنان را معنادار می داند، نه در رفاه که در معیشت خود با مشکل مواجه اند. وقتی صحبت از معیشت می شود، یعنی اینکه بخش نسبتا زیادی از مردم برای تهیه نیازهای اولیه زندگی خود از جمله خوراک،پوشاک و مسکن با سختی روبرو هستند. بیکاری و عدم توجه به این اقشار به ویژه در نقاط دور دست و محروم بیداد می کند.دسترسی های آنان به مراکز مدیریتی و قدرت بسته شده است و آنان در تغییر دولت ها امید های خود را می جویند. همین اقشار در جستجو امیدهایشان اصلاحات را کنار گذاشتند و به احمدی نژاد رای دادند و اکنون در جستجوی امیدی تازه، احمدی نژاد را به امید روحانی کنار می گذارند.

قطعا یک معنای رای اقشار کمتر برخوردار به روحانی این است که آنان دنبال راهی برای بهبود وضعیت معیشتی خود هستند.هم اکنون رگه هایی از نگرانی وجود دارد که معیشت مردمی که رای معنادار به روحانی داده اند در دعواهای سیاسی کارگزاران- اصلاح طلبی – اصولگرایی گم شود و دیده نشود.

شاید گفته شود که این روزها تعیین کابینه از هر مساله ای ضرورت بیشتری دارد و درست هم هست. این مطلب فقط تذکری بود برای گم نکردن خط معنایی آرایی که روستاییان و اقشار کمتر برخوردار به روحانی داده اند. آنانی که معیشت شان در خطر است! گرسنگی می کشند! سرپناهی ندارند! با بیکاری روزگار سپری می کنند و امیدی هم به فرجی برای اشتغال ندارند که راه ها و دسترسی ها آنان بسته است.

این خط معنا نباید گم شود! آن گونه که در دولت های پیشین از احمدی نژاد گم شد و در دولتهای نهم و دهم هم با اینکه دیده شد، اما نه تنها چاره ای اندیشیده نشد که به مراتب وضعیت معیشتی هم بدتر از گذشته شد. 

رای روستاییان و اقشار کم در آمد به روحانی، رای معنا داری بود که نباید معنایش گم شود!