ابهام در پرونده قتل صاحبخانه به دست مستاجر

پرونده اتهامي مردي که به دليل اختلاف مالي با صاحب خانه اش او را به قتل رسانده و جسدش را مثله کرده است به دليل نقص در تحقيقات به دادسرا بازگردانده شد.

به گزارش شرق، خانواده مردي به نام رضا دوسال قبل با پليس تماس گرفتند و مدعي شدند رضا گم شده و به تلفن همراهش نيز جواب نمي دهد. پس از اعلام اين گزارش، تحقيقات گسترده اي براي پيداکردن رضا آغاز شد اما کار به جايي نرسيد تا اينکه خانواده رضا شکايتي را عليه مستاجرشان مطرح کردند. آنها مدعي شدند رضا از مدتي قبل با مردي که مستاجرش بود، بر سر پول پيش خانه درگيري داشت. ماموران سراغ پرهام -مرد مستاجر- رفتند و از او بازجويي کردند اما اين مرد مدعي شد از سرنوشت رضا اطلاع ندارد.

ماموران در ادامه بررسي ها متوجه شدند روزي که رضا گم شد به خانواده اش گفته بود با پرهام قرار دارد. با به دست آمدن اين اطلاعات بود که يک بار ديگر پرهام مورد بازجويي قرار گرفت و از آنجايي که نتوانست توضيح بدهد روز حادثه دقيقا کجا بوده و شاهدي هم نداشت، ظن پليس نسبت به وي بيشتر شد.

پرهام در نهايت بعد از چندين روز تحقيق و بازجويي لب به اعتراف گشود و گفت: رضا قرار بود مبلغ وعده را پس بدهد تا من خانه را تخليه کنم اما پول را نمي داد و مي گفت تو مدرکي نداري که ثابت کني پول دست من است و مجبور هستي خانه را ترک کني. من هم واقعا مدرکي نداشتم به همين دليل مجبور بودم پولم را به زور از او بگيرم. در تمام اين مدت سعي کردم با آرامش با او حرف بزنم و کاري کنم که پول را بدهد اما نتوانستم تا اينکه روز حادثه با هم قرار گذاشتيم تا در اين مورد با هم صحبت کنيم. اين صحبت کردن به دعوا کشيد. در خانه من بوديم، خيلي عصبي بودم و از آنجايي که کسي هم نبود جلوي من را بگيرد با چاقو چند ضربه به رضا زدم. ناچار بودم جسد را مخفي کنم، در غيراين صورت دستگير مي شدم؛ به همين دليل تصميم گرفتم آن را مثله کنم. بعد از اين کار بخشي از جسد را در چاه دستشويي انداختم و تکه هاي ديگر را در کيسه سياه ريختم و شب جلوي در گذاشتم تا رفتگران آن را ببرند.

متهم ادامه داد: همه آثار برجاي مانده را از بين بردم و چاقويي را که از آن در قتل و مثله کردن استفاده کرده بودم، نابود کردم. با اين اعتراف بود که ماموران به خانه پرهام رفتند و چاه توالت را براي پيداکردن بقاياي جسد کندند. بعد از چندين روز کندن آنها موفق شدند دو تکه استخوان را که بخشي از آن براي فک و بخشي براي جمجمه بود پيدا کنند اما اندام ديگر مقتول هرگز پيدا نشد. پرهام در ادامه براي بازسازي صحنه قتل به محل برده شد و يک بار ديگر آنچه را که در بازجويي ها گفته بود اين بار جلوي دوربين اداره آگاهي ملارد توضيح داد و اجرا کرد.

در ادامه، بازپرس آخرين دفاعيات متهم را گرفت و قرار مجرميت براي متهم صادر شد و اين قرار به تاييد داديار اظهارنظر رسيد و پرونده با صدور کيفرخواست براي محاکمه متهم به دادگاه کيفري استان تهران فرستاده شد. وقتي شعبه 71 دادگاه کيفري استان تهران مسوول رسيدگي به اين پرونده شد، قاضي عزيزمحمدي بررسي آن را آغاز کرد.

وي بعد از مطالعه پرونده، نواقصي را در آن تشخيص داد و پرونده را آماده رسيدگي ندانست. او در اظهارنظر خود اعلام کرد: اولاپرينت تلفن همراه مقتول مورد بررسي قرار نگرفته که معلوم شود آخرين تماس هايش با چه کسي بوده است و آيا واقعا با متهم قرار داشته يا نه. دوم اينکه تکه استخوان هاي به دست آمده به طور دقيق مورد بررسي پزشکي قانوني قرار نگرفته و تنها اظهارنظري که از طرف پزشکي قانوني که در پرونده منعکس شده، اين است که احتمالااستخوان کشف شده، تکه اي از جمجمه يک انسان است اما دي.ان. اي مقتول مورد بررسي قرار نگرفته است. هرچند متهم فرزندي نداشته اما بررسي دي.ان.اي اعضاي خانواده نسبي وي از جمله خواهر يا برادر مي تواند تاييد کند جمجمه متعلق به رضا هست يا نه. ضمن اينکه متهم در آخرين دفاعيات خود اتهام را رد کرد و گفت قتل کار او نيست. بنابراين از آنجايي که هنوز هويت مقتول در پرونده به صورت قانوني مشخص نشده است، اين پرونده تا برطرف شدن ايرادات قابل رسيدگي نيست.

چهار قاضي مستشار ديگر نيز بعد از مطالعه پرونده، نظر قاضي عزيزمحمدي را مورد تاييد قرار دادند و در نهايت هيات قضات با فهرست کردن ايرادات از دادسراي ملارد خواستند نواقص را برطرف و پرونده را دوباره ارسال کند. به اين ترتيب پرونده يک بار ديگر براي بررسي مجدد به دادسراي ملارد بازگردانده شد.