نقض غرض
در خصوص مناظره برگزار شده میان کاندیداهای ریاستجمهوری چند نکته قابل ذکر است:
1- مناظره همیشه دوطرف دارد، همچنانکه کلمه «مناظره» از باب مفاعله است و مفید عمل طرفین است. طرفین این مناظره معلوم نبود، مثلا چهار نفر، یک طرف و چهار نفر، طرف دیگر یا سه نفر، یک طرف و پنج نفر، طرف دیگر.
2- اساسا مناظره میان هشت نفر موفق نخواهد بود، چون هیچ کدام از افراد، فرصت بیان نظر خود را پیدا نمیکند.
3- زمانی که تعداد افراد شرکتکننده در مناظره زیاد است باید یک سوال روشن و به عبارت دیگر یک مسأله مطرح شود تا برتری برخی بر برخی دیگر روشن شود، نه اینکه چندین سوال مطرح شود و شنونده در مقابل انبوه پاسخهای مشابه یکدیگر، قادر به تشخیص قوی از ضعیف نباشد.
4- هدف از مناظره در تبلیغات انتخابات این است که مردم، اصلح را از صالح تشخیص دهند، وقتی این هدف برآورده نشود، نقض غرض شده و برگزار نشدن آن اولی است.
5- مطرحکردن سوال تستی برای کاندیداهای ریاستجمهوری و یا درخواست اظهارنظر درباره یک عکس که شبیه مسابقات تفریحی تلویزیونی است، خلاف شأن کاندیداها و نوعی توهین به آنهاست.
امید است صداوسیما اشکالات وارد به مناظره گذشته را رفع کند و یا از خیر آن بگذرد. البته مارگزیده از ریسمان سفید و سیاه میترسد. صداوسیما هم پس از مناظرات سال 88 از برگزاری مناظره به صورت طبیعی هراس دارد، ولی این هراس موجه نیست، چون کاندیدایی با ویژگی خاص آقای احمدینژاد در میان کاندیداها وجود ندارد. پیشنهاد میکنم برای جذاب شدن مناظرهها بین افرادی که به طور نسبی بیشترین فاصله را با هم دارند، مناظره برگزار شود، مثلا بین آقای روحانی و آقای جلیلی، بین آقای حداد و آقای عارف، بین آقای رضایی و قالیباف، بین آقای ولایتی و آقای غرضی.
این یادداشت نخستین بار در روزنامه شرق منتشر شده است.


