چه کسانی خبرنگار، عکاس و گزارشگرند؟
مسعود پاشنا
انتخابات انجمن نویسندگان و عکاسان ورزشی در حالی روز سه شنبه سوم اردیبهشت ماه برگزار شد که تفاوت عمده ای با دوره های گذشته داشت و مهمترین تفاوت را در کمیت آن دیدیم.
حضور بیش از سیصد نفر از خبرنگاران و عکاسان و گزارشگران ورزشی زیر یک سقف بهترین و مهمترین اتفاقی بود که رخ داد و بسیاری از همکارانی که شاید سالی یک بار هم نتوانند یکدیگر را ببینند، در فضایی صمیمی و دوست داشتنی و به دور از تنشهای روزمره دور هم جمع شدند و از حال و روز هم آگاه شدند.
ای کاش بتوان این فضا را به سمتی و به جهتی برد که سالی دو، سه بار به بهانههای مختلف، همین جمع را دور هم داشته باشیم تا دلها بیشتر به هم نزدیک شود.
از طرفی انتخابات و نتایج آن و نفراتی که در این دوره رأی آوردند، واقعیاتی روشنتر و مشخصتر را برای ورزشی نویسان و متولیان انجمن نمایان کرد که اگر هیأت رییسه نگاهی واقع بینانه به نتایج داشته باشد، میداند که باید گامهای اساسی برای ورزشی نویسان و اعضای انجمن بردارد؛ کارهایی که تاکنون برزمین مانده و به هر دلیلی انجام نشده است.
نمیخواهیم بگوییم که انجمن همین آغاز کار باید برای همه اعضا مسکن تهیه کند، بیمه ورزشی نویسان را درست کند، امنیت شغلی را به این جمع مظلوم فراهم آورد و همه را در حد ایده آل انجام دهد؛ اما باید دغدغه همه اینها را داشته باشد و انجمن را از یک حالت و شکل سمبلیک درآورد و هویتی مشخص به آن بدهد.
بدون شک اگر هویت و جایگاه انجمن برای مسئولین و برای جامعه و متولیان ورزش مشخص شود، بسیاری از نگاهها تغییر خواهد کرد و انجمن میتواند پس از این تغییر تفکر، گامهای خوبی را برای رفاه حال اعضایش بردارد.
به قول یکی از همکاران رسانهایی، خبرنگار و عکاس و گزارشگر به فردی اطلاق میشود که از این راه نان درآورد و حرفهاش این باشد، نه اینکه به صرف داشتن یک کارت خبری، فلان شخص را خبرنگار بدانیم.
خیلی تفاوت است بین افرادی که حرفه آنها همین است با کسانی که از سر سیری و برای اهدافی مشخص و با نیاتی خاص پا به عرصه ورزشی نویسان گذاشتهاند و هرگز اهلیت این کار را نداشته و ندارند، با همکارانی که شب و روزشان همین کار است و همواره دغدغه نوشتن و گفتن و عکس گرفتن و دغدغه ورزش را دارند بدون آنکه به آنها گفته شود و یاز برای خود قائل به زمان و مکانی مشخص باشند.
متأسفانه دیده شده که مدیرانی برای ایجاد جایگاه و پایگاهی رسانهایی و گرفتن امتیازاتی همانند دریافت طرح ترافیک و سفرهای خارجی و سایر مزایای مادی و معنوی، خود را به عنوان رسانهایی معرفی کردهاند و امیدواریم هیأت رییسه جدید انجمن که همه خاک خورده عرصه رسانه هستند و شناخت کافی از اعضای واقعی انجمن دارند در راه مأموریتی که به آنها واگذار شده قدمهای موثری بردارند و حساب این دو گروه را از هم جدا کنند.
نخستین اقدام همان گونه که گفتیم هویت بخشیدن به جایگاه رسانه و رسانههای ورزشی است و سپس رسیدگی به اموری همانند بیمه خبرنگاران و عکاسان و گزارشگران ورزشی که متأسفانه در این مسیر و با تعطیلیها و اخراجهای بیرویه، ضررهای فراوانی متوجه بر و بچههای رسانهای شده که امیدواریم انجمن بتواند قدمهای خوبی با استفاده از اهرمهای که در اختیارش هست، بردارد.
بحث مهم دیگر تشکیل دبیرخانه دائمی برای انجمن و در اختیار گرفتن ساختمانی مخصوص انجمن است که به عنوان خانه دائمی رسانهایها محسوب شود و این هم از همان کمبودهای انجمن در بیست سال گذشته بوده است.
* چرا نباید انجمن با این قدمت و اعتبار و تأثیر گذاری فاقد یک مکان مشخص برای خودش باشد؟
* چرا انجمن فاقد یک کمیته اقتصادی است تا این کمیته بتواند از توانمندیهای خود به بخشی از امور رفاهی خبرنگاران و عکاسان رسیدگی کند؟
مورد دیگری که از انجمن انتظار میرود انتخاب برترینها در حوزههای نویسندگی، یادداشت، گزارش، گفتوگو، عکس، تصویر و... است که تاکنون چنین کاری نشده و از آنجا که حوزه ورزش، حوزه تخصصی است، باید افراد متخصص این حوزه برترینها را همه ساله انتخاب و معرفی کنند که این کار مزایای فراوانی دارد.
نخست اینکه رسانهایهایی که واقعا با عشق و علاقه فعالیت میکنند، میدانند که از سوی بزرگان رسانه و از سوی انجمن دیده میشوند و مورد تشویق قرار میگیرند که این به بالا رفتن کیفیت کار و رقابتی شدن آن کمک شایانی میکند.
از طرفی با انتخاب برترینها در هر حوزه آن هم با معیارها و ملاکهای مشخص، راه بهتر شدن کیفیت نوشتاری در رسانههای مکتوب و گفتاری در رسانههای دیداری و شنیداری هموارتر میشود، چرا که با این کار به رسانهاییها به صورت غیر مستقیم و حتی مستقیم نحوه کیفی شدن مطالب و مقالات و گزارشها گفته میشود، تا آنها در راهی حرکت کنند که در پایان منجر به بالا رفتن کیفیت کار خواهد شد.
البته مطالب بسیار دیگری نیز هست که انشاءالله بموقع آنها را نیز عنوان خواهیم کرد.
حضور بیش از سیصد نفر از خبرنگاران و عکاسان و گزارشگران ورزشی زیر یک سقف بهترین و مهمترین اتفاقی بود که رخ داد و بسیاری از همکارانی که شاید سالی یک بار هم نتوانند یکدیگر را ببینند، در فضایی صمیمی و دوست داشتنی و به دور از تنشهای روزمره دور هم جمع شدند و از حال و روز هم آگاه شدند.
ای کاش بتوان این فضا را به سمتی و به جهتی برد که سالی دو، سه بار به بهانههای مختلف، همین جمع را دور هم داشته باشیم تا دلها بیشتر به هم نزدیک شود.
از طرفی انتخابات و نتایج آن و نفراتی که در این دوره رأی آوردند، واقعیاتی روشنتر و مشخصتر را برای ورزشی نویسان و متولیان انجمن نمایان کرد که اگر هیأت رییسه نگاهی واقع بینانه به نتایج داشته باشد، میداند که باید گامهای اساسی برای ورزشی نویسان و اعضای انجمن بردارد؛ کارهایی که تاکنون برزمین مانده و به هر دلیلی انجام نشده است.
نمیخواهیم بگوییم که انجمن همین آغاز کار باید برای همه اعضا مسکن تهیه کند، بیمه ورزشی نویسان را درست کند، امنیت شغلی را به این جمع مظلوم فراهم آورد و همه را در حد ایده آل انجام دهد؛ اما باید دغدغه همه اینها را داشته باشد و انجمن را از یک حالت و شکل سمبلیک درآورد و هویتی مشخص به آن بدهد.
بدون شک اگر هویت و جایگاه انجمن برای مسئولین و برای جامعه و متولیان ورزش مشخص شود، بسیاری از نگاهها تغییر خواهد کرد و انجمن میتواند پس از این تغییر تفکر، گامهای خوبی را برای رفاه حال اعضایش بردارد.
به قول یکی از همکاران رسانهایی، خبرنگار و عکاس و گزارشگر به فردی اطلاق میشود که از این راه نان درآورد و حرفهاش این باشد، نه اینکه به صرف داشتن یک کارت خبری، فلان شخص را خبرنگار بدانیم.
خیلی تفاوت است بین افرادی که حرفه آنها همین است با کسانی که از سر سیری و برای اهدافی مشخص و با نیاتی خاص پا به عرصه ورزشی نویسان گذاشتهاند و هرگز اهلیت این کار را نداشته و ندارند، با همکارانی که شب و روزشان همین کار است و همواره دغدغه نوشتن و گفتن و عکس گرفتن و دغدغه ورزش را دارند بدون آنکه به آنها گفته شود و یاز برای خود قائل به زمان و مکانی مشخص باشند.
متأسفانه دیده شده که مدیرانی برای ایجاد جایگاه و پایگاهی رسانهایی و گرفتن امتیازاتی همانند دریافت طرح ترافیک و سفرهای خارجی و سایر مزایای مادی و معنوی، خود را به عنوان رسانهایی معرفی کردهاند و امیدواریم هیأت رییسه جدید انجمن که همه خاک خورده عرصه رسانه هستند و شناخت کافی از اعضای واقعی انجمن دارند در راه مأموریتی که به آنها واگذار شده قدمهای موثری بردارند و حساب این دو گروه را از هم جدا کنند.
نخستین اقدام همان گونه که گفتیم هویت بخشیدن به جایگاه رسانه و رسانههای ورزشی است و سپس رسیدگی به اموری همانند بیمه خبرنگاران و عکاسان و گزارشگران ورزشی که متأسفانه در این مسیر و با تعطیلیها و اخراجهای بیرویه، ضررهای فراوانی متوجه بر و بچههای رسانهای شده که امیدواریم انجمن بتواند قدمهای خوبی با استفاده از اهرمهای که در اختیارش هست، بردارد.
بحث مهم دیگر تشکیل دبیرخانه دائمی برای انجمن و در اختیار گرفتن ساختمانی مخصوص انجمن است که به عنوان خانه دائمی رسانهایها محسوب شود و این هم از همان کمبودهای انجمن در بیست سال گذشته بوده است.
* چرا نباید انجمن با این قدمت و اعتبار و تأثیر گذاری فاقد یک مکان مشخص برای خودش باشد؟
* چرا انجمن فاقد یک کمیته اقتصادی است تا این کمیته بتواند از توانمندیهای خود به بخشی از امور رفاهی خبرنگاران و عکاسان رسیدگی کند؟
مورد دیگری که از انجمن انتظار میرود انتخاب برترینها در حوزههای نویسندگی، یادداشت، گزارش، گفتوگو، عکس، تصویر و... است که تاکنون چنین کاری نشده و از آنجا که حوزه ورزش، حوزه تخصصی است، باید افراد متخصص این حوزه برترینها را همه ساله انتخاب و معرفی کنند که این کار مزایای فراوانی دارد.
نخست اینکه رسانهایهایی که واقعا با عشق و علاقه فعالیت میکنند، میدانند که از سوی بزرگان رسانه و از سوی انجمن دیده میشوند و مورد تشویق قرار میگیرند که این به بالا رفتن کیفیت کار و رقابتی شدن آن کمک شایانی میکند.
از طرفی با انتخاب برترینها در هر حوزه آن هم با معیارها و ملاکهای مشخص، راه بهتر شدن کیفیت نوشتاری در رسانههای مکتوب و گفتاری در رسانههای دیداری و شنیداری هموارتر میشود، چرا که با این کار به رسانهاییها به صورت غیر مستقیم و حتی مستقیم نحوه کیفی شدن مطالب و مقالات و گزارشها گفته میشود، تا آنها در راهی حرکت کنند که در پایان منجر به بالا رفتن کیفیت کار خواهد شد.
البته مطالب بسیار دیگری نیز هست که انشاءالله بموقع آنها را نیز عنوان خواهیم کرد.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۱
انتشار یافته: ۱
خبرنگار و عکاس و گزارشگر به فردی اطلاق میشود که از این راه نان درآورد و حرفهاش این باشد نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟