همه برگهای برنده تلویزیون در نوروز ۹۲
دود از «کلاه قرمزی» و «پایتخت» بلند شد
«کلاه قرمزی» و «پایتخت»، دو برنامهای بودند که با توجه به سوابقشان، احتمال میرفت با توفیق همراه شوند؛ البته هرچند درباره «پایتخت» تا اندازهای تردیدهایی وجود داشت و ممکن بود کار به کلیشه کشیده شود، سیروس مقدم کارش را در سطح انتظار و با کیفیت بالایی عرضه کرد و البته بر خلاف حملاتی که میشود، توهینی نیز به مازندرانیها و شمالیها نشد.
برنامههای نوروزی تلویزیون، در حالی به پایان رسید که به نظر میرسد دو برنامه بیش از دیگر تولیدات نوروزی رسانه ملی مورد توجه قرار گرفت و در میان خلاقیتهای به خرج داده شده، هیچ کدام نتوانستند با این دو برنامه باسابقه در جذب مخاطبان رقابت جدی داشته باشند و این گرایش مردمی به این معناست که همچنان باید در پی آثار جدیتر و باکیفیتتری برای تأمین نظر مخاطبان عام بود.
به گزارش «تابناک»، نوروز ۱۳۹۲ با یک شگفتی در تلویزیون روبهرو نبودیم و تقریباً همان رویدادهای قابل پیشبینی رخ داد. ویژه برنامههای تحویل سال به شکل چشمگیری خلوتتر از تحویل سال ۱۳۹۱ بود و حضور خواننده به لحاظ کمی و کیفی نیز از سطح پایین تری برخوردار بود که شاید همه اینها به حجم سنگین نقدهای وارد به ویژه برنامه تحویل سالِ پیش بازمیگشت و البته کاهش ۵۰ درصدیِ بودجه «تخصیصی» به صداوسیما در این زمینه بیتأثیر نبوده و به نوعی سال با صرفه جویی آغاز شده است. با این حال، این برنامهها آنچنان هم بد نبود؛ هرچند برنامههای سال ۹۱ قطعاً از کیفیت بالاتری برخوردار بود.
یکی از مهمترین برنامهها در این روزها، پخش فیلمهای روز ایرانی و خارجی بود. در بخش فیلمهای ایرانی، شاهد پخش آثار جدی از سینمای ایران بودیم و البته در میان این آثار، برخی از فیلمهای ضعیف نیز خریداری شده بودند که به هر قیمتی از تهیه کنندگان خریده شده باشند، چرا که انصافاً بدون کیفیت بوده و دستکم نباید بخشی از کنداکتور شبکههای اصلی را در نوروز در اختیار میگرفتند. برخی فیلمهای خارجی مهم مربوط به سال ۲۰۱۲ نیز پخش شد اما فیلمهای بسیار مهم دیگری نیز بود که امکان دوبله و اکرانشان برای نوروز وجود داشت، چرا که اینک با فضای اینترنت و ابزارهای موجود، دیدن فیلمهای ۲۰۰۸ یا ۲۰۰۵ دیگر مخاطب آنچنانی ندارد.
با این حال دو نکته درباره هر دو بخش قابل تأمل است؛ نخست شیوه ممیزی بود که برخی سانسورهای غیرقابل هضم و فاقد منطق صورت پذیرفته بود؛ برای نمونه، برای «یک حبه قند» ساخته رضا میرکریمی، صحنه سیب کندن بازیگر نقش اول با بازی «نگار جواهریان» در حالی که روی تاب نشسته قیچی خورده بود که حقیقتاً قابل هضم نیست چرا این صحنه درآمده و یا در فیلم «جانگوی آزاد شده»، بازیگر نقش دکتر شکارچی فراریان که یک آلمانی است، ملیتش به کل از دیالوگها حذف شده بود که مشخص نیست اینها سلیقه شخصی مترجم بوده یا جزو آثار ممیزی است و در عین حال مشخص نیست این دیالوگها چه ضربهای به اعتقادات یا باور مردم یا منافع عمومی میزده است؟!
نکته دیگر آنکه دوبله فیلمهای خارجی احتمالاً به واسطه شتاب در صدابرداری و صداگذاری، در برخی لوکیشنها اصولاً با لب زدنهای بازیگران فیلم همخوانی نداشت و بیننده هشیار در صحنههایی که دوربین روی صورت بازیگران کلوزآپ کرده بود، کاملاً با این ناهماهنگی مواجه میشد. این البته تنها مشکل دوبلهها نبود و در صداگذاریها نیز گاهی جلو یا عقب بودن موردی صدا بر دیالوگها دیده میشد که این اصولاً در شأن دوبلورهای ایرانی که بهترین دوبلهها را در کارنامه طولانیشان دارند، نیست و انتظار میرود در این زمینه دقت فدای سرعت نشود.
در کنار این برنامهها، به جز پخش سریالهای ویژه نوروز، سریالهای دوبله شده ویژه نوروز نیز پخش شد و ظاهرا دیگر این نتیجهگیری صورت پذیرفته که برای حضور جدی در کورس رقابت با دیگر رسانهها، میبایست سریالهای روز جهان ـ که مغایرتی با شئون مرسوم کشورمان نداشته باشند ـ از شبکههای گوناگون پخش شود و این حرکت جالب انتظار میرود از این پس در سال به وقوع بپیوندند و پیاپی در طول شبهای متمادی شاهد پخش سریالهای روز جهان باشیم که خوشبختانه تعدادشان بسیار بالاست و انتخاب فراوانی در این بخش وجود دارد.
با این حال، مهمترین و پرمخاطبترین برنامههای تلویزیون در تعطیلات سال نوی طولانی ۹۲، باسابقههایشان بود؛ برنامههایی که اتفاقاً فشارها برای حذفشان از کنداکتور وجود داشت اما در نهایت ساخته و پخش شد و حجم عظیمی از مخاطبان را پای تلویزیون ملی نشاند تا بتوان گفت، همچنان دود از کنده بلند میشود و تکیه بر آنچه در گذشته امتحان پس داده، سر راستترین نسخه پیش روی هر مدیر رسانهای است.
«کلاه قرمزی» و «پایتخت» دو برنامهای بودند که با توجه به سوابقشان احتمال میرفت با توفیق همراه شوند، هرچند درباره «پایتخت» تا حدودی تردیدهایی وجود داشت و ممکن بود کار به کلیشه کشیده شود؛ اما سیروس مقدم کارش را در سطح انتظار و با کیفیت بالایی عرضه کرد و البته بر خلاف حملاتی که انجام میپذیرد، توهینی نیز به مازندرانیها و شمالیها نشود.
کلاه قرمزی تقریباً با همان شیوه سال پیشین و با دو عروسک تازه و چند بازیگر به عنوان میهمان پیش رفت و نوع نوشتارها و اجراها آنچنان جالب بود که بتوان گفت این عروسکهای دوست داشتنی، جذابترین چهرههای نوروزی همچون سالهای پیشین بود و طهماسب و جبلی را میتوان در نوروز سال ۹۳ نیز به تماشا نشست، البته اگر بودجهها مشکل ساز نشود و حواشی روزهای باقی مانده به نوروز ۹۲ دوباره در اواخر سال پیش روی تکرار نشود.
سیروس مقدم نیز پایتخت ۲ را با تهیه کنندگی همسرش و نویسندگی محسن تنابنده با یک سال فاصله نسبت به سری پیشین مقابل دوربین برد و شواهد حکایت از آن داشت که این مجموعه را همان گونه که تهیه کنندهاش گفته بود، با برنامهریزی جدی در انتخاب لوکیشنها و ترکیب دیالوگها ساخته بودند و حتی نوع فیلمبرداریهای به کار برده شده در این سریال نیز با خلاقیتهایی همراه بود که در آثار سینمایی ایران نیز کمتر دیده میشد و قطعاً این سطح تصویربرداری با فکر به این سمت و سو رفتهاند.
البته ضبط و تدوین این فیلم با خطاهایی نیز همراه بود و من باب مثال برخی صحنهها که میبایست در صبح پشت سر هم رخ داده باشد، در صبح و عصر صورت پذیرفته و در تدوین قرار داده شده بود که این اختلاف زمانی با نورپردازی مناسب پوشش داده نشده بود. بازیهای بازیگران اما یک دست و استاندارد بود و انگار هیچ فاصلهای میان سری پیشین و این سری بازیگران وجود نداشته و طبیعتاً بهترین بازیگر این سری نیز همچون سری پیشین کاراکتر «بابا پنجعلی» با نقشآفرینی «علیرضا خمسه» بود که سالها نقشهای جدی از او دیده نشده بود و این کمدین کشورمان به حاشیه رانده شده بود.
در مجموع میتوان گفت، برگهای برنده تلویزیون در نوروز ۹۲ میتوانست بیش از اینها باشد و شاید بهتر باشد برای آغاز هر سال برنامههای نوروزی را از شش ماه پیش از آغاز سال نه تنها برنامهریزی نهایی که ضبط کرد، زیرا مخاطبی که تعطیلات هفده روزه را با تلویزیون با خاطرات خوبی گذرانده، انگیزش بیشتری برای استمرار پیگیری برنامههای تلویزیون دارد و از این حیث به نظر میرسد، قلاب را باید در وقت مناسب در آب نگه داشت و چنین نپنداشت که مخاطب تا ابد در انتظار برنامههای جذاب به سایر رقبای سیما پشت میکند.
به گزارش «تابناک»، نوروز ۱۳۹۲ با یک شگفتی در تلویزیون روبهرو نبودیم و تقریباً همان رویدادهای قابل پیشبینی رخ داد. ویژه برنامههای تحویل سال به شکل چشمگیری خلوتتر از تحویل سال ۱۳۹۱ بود و حضور خواننده به لحاظ کمی و کیفی نیز از سطح پایین تری برخوردار بود که شاید همه اینها به حجم سنگین نقدهای وارد به ویژه برنامه تحویل سالِ پیش بازمیگشت و البته کاهش ۵۰ درصدیِ بودجه «تخصیصی» به صداوسیما در این زمینه بیتأثیر نبوده و به نوعی سال با صرفه جویی آغاز شده است. با این حال، این برنامهها آنچنان هم بد نبود؛ هرچند برنامههای سال ۹۱ قطعاً از کیفیت بالاتری برخوردار بود.
یکی از مهمترین برنامهها در این روزها، پخش فیلمهای روز ایرانی و خارجی بود. در بخش فیلمهای ایرانی، شاهد پخش آثار جدی از سینمای ایران بودیم و البته در میان این آثار، برخی از فیلمهای ضعیف نیز خریداری شده بودند که به هر قیمتی از تهیه کنندگان خریده شده باشند، چرا که انصافاً بدون کیفیت بوده و دستکم نباید بخشی از کنداکتور شبکههای اصلی را در نوروز در اختیار میگرفتند. برخی فیلمهای خارجی مهم مربوط به سال ۲۰۱۲ نیز پخش شد اما فیلمهای بسیار مهم دیگری نیز بود که امکان دوبله و اکرانشان برای نوروز وجود داشت، چرا که اینک با فضای اینترنت و ابزارهای موجود، دیدن فیلمهای ۲۰۰۸ یا ۲۰۰۵ دیگر مخاطب آنچنانی ندارد.
با این حال دو نکته درباره هر دو بخش قابل تأمل است؛ نخست شیوه ممیزی بود که برخی سانسورهای غیرقابل هضم و فاقد منطق صورت پذیرفته بود؛ برای نمونه، برای «یک حبه قند» ساخته رضا میرکریمی، صحنه سیب کندن بازیگر نقش اول با بازی «نگار جواهریان» در حالی که روی تاب نشسته قیچی خورده بود که حقیقتاً قابل هضم نیست چرا این صحنه درآمده و یا در فیلم «جانگوی آزاد شده»، بازیگر نقش دکتر شکارچی فراریان که یک آلمانی است، ملیتش به کل از دیالوگها حذف شده بود که مشخص نیست اینها سلیقه شخصی مترجم بوده یا جزو آثار ممیزی است و در عین حال مشخص نیست این دیالوگها چه ضربهای به اعتقادات یا باور مردم یا منافع عمومی میزده است؟!
نکته دیگر آنکه دوبله فیلمهای خارجی احتمالاً به واسطه شتاب در صدابرداری و صداگذاری، در برخی لوکیشنها اصولاً با لب زدنهای بازیگران فیلم همخوانی نداشت و بیننده هشیار در صحنههایی که دوربین روی صورت بازیگران کلوزآپ کرده بود، کاملاً با این ناهماهنگی مواجه میشد. این البته تنها مشکل دوبلهها نبود و در صداگذاریها نیز گاهی جلو یا عقب بودن موردی صدا بر دیالوگها دیده میشد که این اصولاً در شأن دوبلورهای ایرانی که بهترین دوبلهها را در کارنامه طولانیشان دارند، نیست و انتظار میرود در این زمینه دقت فدای سرعت نشود.
در کنار این برنامهها، به جز پخش سریالهای ویژه نوروز، سریالهای دوبله شده ویژه نوروز نیز پخش شد و ظاهرا دیگر این نتیجهگیری صورت پذیرفته که برای حضور جدی در کورس رقابت با دیگر رسانهها، میبایست سریالهای روز جهان ـ که مغایرتی با شئون مرسوم کشورمان نداشته باشند ـ از شبکههای گوناگون پخش شود و این حرکت جالب انتظار میرود از این پس در سال به وقوع بپیوندند و پیاپی در طول شبهای متمادی شاهد پخش سریالهای روز جهان باشیم که خوشبختانه تعدادشان بسیار بالاست و انتخاب فراوانی در این بخش وجود دارد.
با این حال، مهمترین و پرمخاطبترین برنامههای تلویزیون در تعطیلات سال نوی طولانی ۹۲، باسابقههایشان بود؛ برنامههایی که اتفاقاً فشارها برای حذفشان از کنداکتور وجود داشت اما در نهایت ساخته و پخش شد و حجم عظیمی از مخاطبان را پای تلویزیون ملی نشاند تا بتوان گفت، همچنان دود از کنده بلند میشود و تکیه بر آنچه در گذشته امتحان پس داده، سر راستترین نسخه پیش روی هر مدیر رسانهای است.
«کلاه قرمزی» و «پایتخت» دو برنامهای بودند که با توجه به سوابقشان احتمال میرفت با توفیق همراه شوند، هرچند درباره «پایتخت» تا حدودی تردیدهایی وجود داشت و ممکن بود کار به کلیشه کشیده شود؛ اما سیروس مقدم کارش را در سطح انتظار و با کیفیت بالایی عرضه کرد و البته بر خلاف حملاتی که انجام میپذیرد، توهینی نیز به مازندرانیها و شمالیها نشود.
کلاه قرمزی تقریباً با همان شیوه سال پیشین و با دو عروسک تازه و چند بازیگر به عنوان میهمان پیش رفت و نوع نوشتارها و اجراها آنچنان جالب بود که بتوان گفت این عروسکهای دوست داشتنی، جذابترین چهرههای نوروزی همچون سالهای پیشین بود و طهماسب و جبلی را میتوان در نوروز سال ۹۳ نیز به تماشا نشست، البته اگر بودجهها مشکل ساز نشود و حواشی روزهای باقی مانده به نوروز ۹۲ دوباره در اواخر سال پیش روی تکرار نشود.
سیروس مقدم نیز پایتخت ۲ را با تهیه کنندگی همسرش و نویسندگی محسن تنابنده با یک سال فاصله نسبت به سری پیشین مقابل دوربین برد و شواهد حکایت از آن داشت که این مجموعه را همان گونه که تهیه کنندهاش گفته بود، با برنامهریزی جدی در انتخاب لوکیشنها و ترکیب دیالوگها ساخته بودند و حتی نوع فیلمبرداریهای به کار برده شده در این سریال نیز با خلاقیتهایی همراه بود که در آثار سینمایی ایران نیز کمتر دیده میشد و قطعاً این سطح تصویربرداری با فکر به این سمت و سو رفتهاند.
البته ضبط و تدوین این فیلم با خطاهایی نیز همراه بود و من باب مثال برخی صحنهها که میبایست در صبح پشت سر هم رخ داده باشد، در صبح و عصر صورت پذیرفته و در تدوین قرار داده شده بود که این اختلاف زمانی با نورپردازی مناسب پوشش داده نشده بود. بازیهای بازیگران اما یک دست و استاندارد بود و انگار هیچ فاصلهای میان سری پیشین و این سری بازیگران وجود نداشته و طبیعتاً بهترین بازیگر این سری نیز همچون سری پیشین کاراکتر «بابا پنجعلی» با نقشآفرینی «علیرضا خمسه» بود که سالها نقشهای جدی از او دیده نشده بود و این کمدین کشورمان به حاشیه رانده شده بود.
در مجموع میتوان گفت، برگهای برنده تلویزیون در نوروز ۹۲ میتوانست بیش از اینها باشد و شاید بهتر باشد برای آغاز هر سال برنامههای نوروزی را از شش ماه پیش از آغاز سال نه تنها برنامهریزی نهایی که ضبط کرد، زیرا مخاطبی که تعطیلات هفده روزه را با تلویزیون با خاطرات خوبی گذرانده، انگیزش بیشتری برای استمرار پیگیری برنامههای تلویزیون دارد و از این حیث به نظر میرسد، قلاب را باید در وقت مناسب در آب نگه داشت و چنین نپنداشت که مخاطب تا ابد در انتظار برنامههای جذاب به سایر رقبای سیما پشت میکند.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۵
در انتظار بررسی: ۲۴۳
انتشار یافته: ۱۴۲
چطور به مازندرانی ها توهین نشده؟ در بین شخصیت های اصلی داستان دو نفر از همه معقول تر بودند و کارهای عجیب غریب نمی کردند و مغز متفکر گروه بودند منظورم همسر نقی و خانوم فدوی. نکته جالب اینجاست که دقیقا همین دو نفر کوچکترین لهجه شمالی ندارن. کلاً همه آدمایی که لهجه دارند چه شمالی و چه جنوبی (در دو قسمت پایانی) یه جای کارشان می لنگد و یک ایرادی دارند. توهین از این بزرگتر!!!؟ پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۱۸:۵۹ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
اتفاقا ساده زیستی و بی غل و غشی مازندرانی ها و شمالی ها رو نشون می داد.که توی همه کار ها صداقت دارن و از روی صفای دل هست ولی شاید به تبعاتش دقت نداشته باشن.
ناشناس
| | ۱۹:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
اتفاق مغزشون خود نقی بود که لهجه هم داشت. فرزاد
| 
| ۱۹:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
حساس نشو.... علی
| | ۲۰:۰۱ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
اگه اون قسمتی رو می دیدی که تهرانی ها چه برخوردی با نقی و ارسطو میکردن این حرفو نمی زدی. صادق
| | ۲۰:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
ما که چیزی ندیدیم.مگه شک داری به خودت؟ ناشناس
| 
| ۲۱:۱۹ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
اتفاقاً نقی یک فرد منطقی و مقبول بود ناشناس
| | ۲۱:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
آخ آخ آخ !!!! بد حساس شدی!!! مجتبی
| | ۲۱:۴۴ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
اخ آخ آخ ...... فهوای کلام رو نگرفتی ناشناس
| | ۲۲:۲۹ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
الکی میگه ...!!! بهنام
| | ۲۲:۳۹ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
به شدت مخالم..... به شدت ناشناس
| | ۲۳:۱۶ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
آیا توهین کار درستی است؟ بابلی
| | ۲۳:۱۷ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
منم مازندرانی هستم ،خیلی ام از این سریال راضی هستم و خیلی خوشحالم که خانواده صمیمی این فیلم مازندرانی بودن. تمام بستگان و آشنایان من هم از این سریال گله ای نداشتن و لذت بردن. لهجه ها هم خیلی دقیق اجرا شده بود.
محسن
| | ۰۸:۰۱ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۹
به هیچ وجه من الوجوه این نظر رو قبول ندارم و از دیدن این فیلم کل خانواده لذت بردیم . چرا بیخود مسله درست میکنید. مسئله نه ها " مسله" فقط کلاه قرمزی بود که هر کسی تو هر سنی نگاه میکرد لذت میبرد. چرا بیخود سریال معمولی و کلیشه ای پایتختو میگین راضی بودن مردم. حتما از مردم کشورای دیگه نظر سنجی کردین. میدونم نظرمو نمیذاری ولی یکم با عدالت قضاوت کن تابناک. پاسخ ها
اشرف
| | ۱۷:۵۴ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
دوست عزیزم، شاید شما سریالهای دیگه رو نگاه میکردی یا اسیر پیشداوری در خصوص پایتخت شدی. من که اصلا پایتخت 1 رو نکرده بودم ولی این بار گفتم ببینم. خیلی عالی و آموزنده بود و جای جای ایران رو به تصویر کشیده بود. دیدنش آدمو آروم میکرد. ولی نظر هر کس محترمه. من بر اساس نظرسنجی عمومی دوستان و آشنایانم نتیجه گرفتم پایتخت خوب کار شده بود. شهرزاد
| | ۱۸:۱۳ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
خانم اشرف شما به 4تا جاده و بيابون ميگين جاي جاي ايران؟؟؟ به نظر من كه يه سريال ساده و معمولي بود. اصلا در حد پخش شبانه نبود. ايكاش به جاش تو اين ساعت كلاه قرمزي پخش ميشد تا 100 درصد بيننده داشت. ناشناس
| | ۱۸:۱۹ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
کل فیلم کلاهی بر سر مردم بود مجید
| | ۱۸:۳۸ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
سلامالبته کلاه قرمزی هم اون طور که انتظار می رفت ظاهر نشد. البته نمی دونم شاید تدبیری پشت کار بود اما داستان های چندان قوی نداشت، همش کار به تئاتر می کشید که باز هم داستان آنچنانی نداشت( بی ربط به ازدواج خیلی تاکید شده بود!!!!). و من فکر نمیکنم کارگردانان محترم از این امر غافل باشن.
علی
| 
| ۱۸:۴۸ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
این سری از پایتخت بهترین سریال 10 سال گذشته و اولین مجموعه ای بود که سری دوم آن از سری اول کامل تر بود. مقایسه آن با کلاه قرمزی که مخاطب هدف آن اصلا مشخص نیست (کودک، خردسال یا بزرگسال) کار درستی نیست. تنوع لوکیشن، تصویربرداری، جابجایی اندازه دوربین، حجم دیالوگ و بازیعای خوب در کنار حجم زیادی از نکات آموزنده مربوط به فرهنپ اقوام - و نیز به روز بودن - آن را به یک استثنا در چند سال گذشته تبدیل کرده است. سریال طنزی که "به شدت" از بدآموزی دوری کرده بود. (نه کته کله ای داشت و نه تپه ای و نه بزغاله ای و نه خاک تو سری) ناشناس
| | ۱۹:۰۰ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
تقریبا توی این سالها تنها سریالی بود که از تجملات و این همه زندگی مدرن و الکی و کاذب خارج شده بود و واقعا یک زندگی بی غل وغش و شاد و سرزنده رو نشون میداد ناشناس
| | ۱۹:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
به نظر من که این دو برنامه عالی بودندفقط به قسمت آخر پایتخت یه کم آب بسته بودند
آقوی همساده و جیگر و... هم که فوق العاده بودند
محمد
| | ۲۰:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
شهرزاد شما اگر به همین + و _ که به نظرت میدن توجه کنی متوجه میشی که تو این مملکت سلایق متفاوتی وجود داره مملکنه شما از چیزی خوشت نیاد ولی نظر اکثریت چیزی دیگر باشه.اتفاقا ما مردم همین کشوریم و از این سریال که اتفاقا جزو سریالهایی بود که اتفاقا به شدت رنگ بوی ایرانی داشت و توش اخلاق به خوبی نوشته شده.
شخصیتها هم اصلا سیاه و سفید نیستن
همه اشتباه میکنن
حرمت بزرگتر ها هم به خوبی حفظ شده
شما کمی منصف باش
ناشناس
| | ۲۱:۴۱ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
من هر دوشون رو دیدم و اصلا لذت نمی بردم چون میگفتن کلاه قرمزی قشنگه میخواستم ارتباط برقرار کنم ولی بی فایده بود، جفتشون ماست بندی بود و صرفا وقت پر کنی بود متاسفانه سید جواد
| | ۰۱:۱۴ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۹
من با نظر اقا شهرزاد مخالفم ولی بنظر من پایتخت یک اصلا و ابدا سریال خوبی نبود حتی ارزش یک قسمت نگاه کردن رو هم نداشت اما پایتخت دو بنظر من واقعا کار عالی و شاهکار بود ، من با تمام وجود از این سریال که 180 درجه(البته به نظر من) با پایخت یک به لحاظ کیفیت فرق داشت لذذذذذذذذذذذذذت بردم. مسعود
| | ۰۸:۰۳ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۹
قرار نیست به علت نبود فیلم نامه درست بیان طبعت و مناطق ایران رو نشون بدن بعد بگن لوکشین جدیده.......خیلی ضعیف بود در حد لودگی و مسخره بازی و بی مفهوم آب پریا هم عاااااالی بود.خیلی وقت بود که یه همچین سریال پرمحتوایی از تلویزیون ندیده بودم.
پاسخ ها
محمد
| | ۲۰:۰۳ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
آب پریا هم در نوع خودش سریال کودک و نوجوان خوبی بود که بعد از مدتها از تلوزیون داخی دیدیم.داستانی با شخصیتها و اخلاق ایرانی
ادبیاتی شعر گونه و تکیه کلامهای ادبی که مدتها بود فراموش شده بودن.
واقعا صحنه های عجیبی سانسور شدهمثلا اسب جنگ صحنه ای که سربازهای امریکایی اسب ها رو از دختر بچه و پدربزرگش میگیرن حذف شده بود در حالی که هیچ مشکلی نداشت
یا صحنه ای که یه اسب مرده رو توی چاله میندازن و یا جایی که وقتی داره.
واقعا این همه سانسور نیازه؟
همین کارها رو میکنند که مردم ترجیح میدن از اینترنت دانلود کنند و ببینند دیگه
پاسخ ها
ناشناس
| | ۱۸:۳۱ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
شما که فیلم اصلی رو دیدی چرا پای این صدا و سیما میشینی ناشناس
| | ۱۸:۴۷ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
مجيد جون بحث بر سر سريال نوروزي پايتخت هست بحث بر سر فيلم سينمايي اسب جنگي نيست كه حرف از سانسور مي زني اونايي هم كه مثبت منفي زدن از اين فرشاد مجيدتر ناشناس
| | ۲۰:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
منظورتان وقتی است که سربازان آلمانی اسب را از نوه پیرمرد می گیرند. بنده هم تعجب کردم ولی فکر می کنم مشکل اصلی در نفس سوار کاری است. ممکن است از فردا بانوان تهرانی یهو هوس کنند که اسب را بعنوان حیوان خانگی به آپارتمان های فسقلی شان ببرند و بعد بجای خودرو از اسب برای تردد در شهر استفاده کنند نتیجه میشه شلم شوربا! اینه که سری که درد نمی کنه دستمال نمی بندند داستان فیلم با این قیچی کاری خراب نمیشه از اونطرف ترافیک تهران هم لااقل بدتر نمیشه
ناشناس
| | ۲۰:۵۶ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
فکر کنم یه فیلم دیگه رو دانلود کردی چون آلمانیها اسب رو گرفتند وحید
| | ۰۲:۲۹ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۹
فکر کنم سانسورهای فیلم اسب جنگی به خاطر زمان بسیار طولانی اصل فیلم بود. تا جایی که توی ذهنمه اصل فیلم حدود دو ساعت و نیم بود. طبیعتا باید یه مقدارش حذف میشد تا از لحاظ مدت زمان قابل پخش بشه در پایتخت نه تنها هیچ توهینی به لهجه ی مازنی نشد بلکه خیلی هم تبلیغ شد و من یکی که خیلی از این لهجه خوشم اومد. پاسخ ها
ناشناس
| | ۱۹:۲۶ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
اصلا آنچه شنیدی لهجه مازندرانی نبود این آقا که مازندرانی نمداند زور میزد تا یک کلمه مازندرانی بگوید و آنرا هم غلط میگفت بهنام
| | ۲۲:۴۲ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
ناشناس لوس نشو دیگه ناشناس
| | ۲۳:۲۵ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
بايد هم از نظر شمايي که به اين سريال و مازندراني ها خنديديد توهين محسوب نشود، ولي من که مازندراني هستم و ميبينم، وقتي با واقعيتها مقايسه ميکنم، ميبينم فقط توهينه.همهء شخصيتهاي بيسواد و احمق رو با لهجه مازندراني نشون داده و اونهايي که لهجه ندارند، حتي اگر فقط يک مددکار بهزيستي باشند از اونهايي که لهجه دارند فهميده تر و باسوادترند (البته قصد توهين به مددکارها رو ندارم).
اگه کارگردان هم ادعا ميکنه که با اين سريال فرهنگ مازندرانيها و سادگي اونها رو داره نشون ميده، بايد بگم که آدم زنده که وکيل و وصي نميخواد شما از تهرون پاشي بياي براشون تبليغ بکني...
فقط کلاه قرمزی و بابا پنجعلی!!! پاسخ ها
ناشناس
| | ۲۳:۵۹ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
فقط آقوی همســـــــــــــاده! بنده نسبت به خطای سازندگان کلاه قرمزی در تمسخر و توهین به ادبیات غربی آنجا که الاغ و گاو را در نقش شخصیت های معروف نشاند با شما هم عقیده نیستم.همه بچه هایی که من دیدم هم از قسمت تئاتر کلاه قرمزی بدشان آمد.
سایر قسمت ها خوب و معمولا دلچسب ولی قدری کشدار بود.
به آقایان و خانمهای سازنده این دو مجموعه تبریک میگویم و تشکر میکنم، اشالله خدا توفقیشان دهد ، ملت ما نیاز به تفریح و شادی دارد .
پاسخ ها
ناشناس
| | ۱۷:۴۷ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
خوب بازیگر دیگری برای اجرای نقش ها نداشتند.به نظرم اشکالی ندارد. به این صورت می توانیم همین که این حیوانات می توانند صحبت کنند را هم توهین به انسان ها بدانیم ولی در خیلی از کارتن ها و نمایش های خارجی و داخلی حیوانات صحبت می کنند.
ضمت اینکه باید توجه داشت این حیوانات اهلی در گذشته چقدر در زمینه زندگی انسان نقش داشته اند. و بی توجهی که به آن ها می شود درست نیست. به نظرم این مجموعه سعی دارد نقش این حیوانات اهلی در زندگی انسان را نشان دهد و اشتباهی که بعضی از انسان ها برای توهین از نام این حیوانات استفاده می کنند را گوشزد نماید.
ناشناس
| | ۱۷:۵۵ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
الاغ!!!!!!!!!!!جیگرم. جیگرمممم. جیگرمممممممممممممم
نقی
| 
| ۱۸:۵۱ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
الاغ نه.جیگرم.جیگرممممممم.جیگرممممممممم ناشناس
| | ۱۹:۳۷ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
اتفاقا اون تئاتر ها که خیلی جالب بود به خصوص با نقش آفرینی آقای همساده!!! ناشناس
| | ۲۰:۵۷ - ۱۳۹۲/۰۱/۱۸
از نظر غربي ها اين مسائل توهين نيست! مثلاً در ايالات متحده نماد حزب دموكرات و جمهوريخواه به ترتيب الاغ و فيل است! آيا اين توهينه؟ نظرسنجی
در صورت تجاوز به خاک ایران، کدام گزینه باید در اولویت هدف قرار دادن باشد؟