نگاه شما:کمربندسبزجنوب فارس را دریابید!

" مخدون” نام منطقه ایست مشجر در جنوب فارس و هم مرز با عسلویه  که به صورت یک نوار سبز  متراکم  و با طول تقریبی 40 کیلومتر و عرض 1000 متر از روستای مزیجان (بخش اسیر) شروع و تا حوالی شهر مهر امتداد دارد.

پوشش گیاهی آن علفی یکساله بوده و پوشش درختی آن بصورت متراکمی از درختان نخل می باشد که در بین آنها درختان کهور و دیگر گیاهان علفی یکساله نیز به وفور یافت می شود. در حاشیه چشمه زارهای مختلف آن، بیشه زارهایی با تراکمی متوسط وجود دارد که انواع گونه ها نظیر شغال، کفتار، سمور، خرگوش، روباه، گرگ، جوندگان و… و همچنین پرندگانی از جمله تیهو، کبک، بلبل و سایر را در خود جای داده است. حقیقت امر اینست که تمام زمینهای  "مخدون"  متعلق به اراضی ملی است و به علت بالا بودن سطح آب این منطقه و اینکه آبهای زیر زمینی این منطقه نسبتاً شور است  بسیار مساعد برای کاشت نخیلات بوده و به همین علت هزارها درخت نخل و از گونه های مختلف در این منطقه از قدیم الایام وجود داشته است.

متاسفانه برخی با اطلاع از اینکه در" مخدون" مخازن عظیم گاز و نفت وجود دارد و دولت قصد بهره برداری از آن دارد، از پوشش حیاط خلوت آن ناحیه استفاده نموده و مبادرت به قطع  تعداد زیادی اصله نخل این منطقه بکر که به نوعی در حکم کمر بند سبز منطقه نیز قلمداد میشود میکنند و پس از تسطیح آن مبادرت به کشت و زرع در آن نموده اند. بعد از پیگیری مشخص شده است که این افراد با کوتاهی و هماهنگی منابع طبیعی منطقه در این رابطه توانسته اند نظر قاضی کمیسیون ماده واحده منطقه به مستثنی بودن آن منطقه بگیرند و آنرا ثبت ملکی نمایند.

مردم منطقه نسبت به قطع ناگهانی درختان نخل و حتی ثبت ملکی این اراضی ملی که متعلق به همگان است معترض اند. متاسفانه باید گفت تا کنون بیش از 20 هزار اصله نخل در این نخلستان به دلایل مختلف اعم از آتش سوزی و قطع عامدانه آن از بین رفته است و امور اراضی، منابع طبیعی و اداره محیط زیست منطقه نیز هیچ توجهی به این موضوع نکرده و نمی کنند.

لذا با انعکاس این گزارش انتظار است که مراجع ذیربط اعم از سیاسی، حفاظتی و اجرایی موضوع را مورد بررسی قرار دهند و در حفظ و احیای پوشش گیاهی منطقه مخدون که به عنوان یک کمربند سبز منطقه مطرح است  گامهای ارزنده تری بردارند و با مسببان این کوتاهی های روا یافته برخورد نمایند. این نخلستان به عنوان یک میراث طبیعی ماندگار نیاز مبرم به احیاء و نگهداشت از طرق علمی و فنی دارد به نحوی که حیات وحش آن به عنوان منطقه ای حفاظت شده مد نظر قرار گیرد.