فوتبال و کشتی در آتش!

وزارت ورزش و جوانان که همه کارها و تصمیمات سرپرست فدراسیون ر ا وتو می‌کند، چرا به یکباره نمی‌گوید که خطیب را نمی‌خواهد تا همه تکلیف خود را بدانند و کشتی ما اینقدر و بیش از این متضرر نشود؟

اما اوضاع فوتبال چیزی شبیه کشتی و شاید به مراتب خراب‌تر از آن باشد!

اگر در کشتی امور مالی و خزانه‌داری برای خودش جزیره‌ای ساخته، در فوتبال هزار جزیره تشکیل شده و این در حالی است که علی کفاشیان، رییس فدراسیون را وزارت ورزش نمی‌خواسته و نمی‌خواهد و امروز هم خود کفاشیان پس از اتفاقاتی که برایش افتاده و پرونده‌هایی که گفته می‌شود برایش درست شده، از خدا می‌خواهد او را‌‌ رها کنند و جان سالم از این مهلکه به در ببرد، ولی گویا اکنون کار برعکس شده و وزارت ورزش می‌خواهد کفاشیان را تا جایی نگه دارد و او را بالا و پایین کند که تلافی زمان انتخابات فدراسیون را بر سر کفاشیان درآورد.

در همین حال کشتی اگر هنوز هم خوشحال از نتایج لندن است، فوتبال ما در همه رده‌ها ناکام مانده و در راه رسیدن به جام جهانی هم تا اندازه بسیاری قطع امید کرده‌ایم. رفت و آمدهای فدراسیون را دیگر نمی‌گوییم و دلال بازی‌ها و هزینه‌های کلانی که برای مربیان تیم ملی می‌شود هم مزید بر علت شده تا خروجی فوتبال نمودار کاملا منفی را نشان بدهد.

آقایانی که در آغاز کار، کی روش را آوردند و با او قرارداد میلیاردی بستند، مدعی بودند که کی روش در زمان‌های بیکاری به استان‌ها خواهد رفت و برای مربیان ما کلاس‌های مربیگری برگزار خواهد کرد؛ اما نه تنها این گونه نشد، بلکه اجازه ندارند یک دستیار به کی روش معرفی کنند تا او هم هر کاری دلش خواست انجام دهد و در گرما به سرزمین خنک می‌رود و در سرما به جای گرم می‌خزد و به همه ما هم می‌خندد.

هزار جزیره فوتبال هم که دیگر پنهان کردنی نیست و هر کدام از حضرات برای خود حکومتی جداگانه دارند و همه کار می‌کنند تا به نان و نوایی برسند. از جابجایی امتیاز تیم‌ها تا پاک کردن اخطار و جابجایی بازیکن و مربی و داور و دعوت به تیم ملی در رده‌های گوناگون گرفته تا کارهایی که در بنگاه‌های معاملاتی انجام می‌دهند، همه و همه ماحصل بلاتکلیفی‌هایی است که بر این فدراسیون‌ها حاکم شده است. بحث تخصیص نیافتن بودجه به فدراسیون‌های ورزشی که دیگر قابل تکرار نیست؛ چه اینکه بسیاری از رؤسای فدراسیون‌ها برای بقای خود حاضرند از حق و حقوق ورزشکاران و داوران و مربیان بگذرند و اعتراضی نمی‌کنند، چه اینکه اگر یکی هم مثل فرجی اعتراض کند بسیار زود جای او را در فدراسیون کاراته به فرد دیگری می‌دهند.

تازه وی از خانواده ورزش است و سوابق بسیار خوبی در اداره کل حقوقی و پارلمانی تشکیلات ورزش داشته و در کاراته هم موفق بود، ولی چون خلاف میل آقایان حرف زد او را قربانی کردند تا دیگران ماست خود را کیسه کنند. ورزش هم که در کلان خود هنوز هم درگیر لج و لج بازی وزیر و رییس کمیته ملی المپیک است و سایه تعلیق همچنان بر آسمان ورزش سنگینی می‌کند. در راهروهای وزارت ورزش هم از تنها چیزی که نام برده نمی‌شود خود ورزش است.

به هر حال بازی‌های آسیایی اینچوان در راه است و بازی‌های سالنی و ساحلی آسیا و پس از آن المپیک ریودوژانیرو. آن موقع که این آقایان نیستند، ولی از رؤسای فدراسیون‌ها انتظاری بیشتر می‌رود، چرا که فدراسیون‌ها و کار‌شناسان همواره هستند.