مقصر سوختن دانش آموزان کیست؟

وی بر این باور است که پس از رویداد تلخ، نخستین پرسشی که در ذهن هر شنونده‌ای پدید می‌آید، علت آن یا‌‌ به تعبیر دیگر، همه به دنبال مقصر این ماجرا هستند. و نخستین پاسخگو هم کسی جز وزیر آموزش و پرورش، مسئول این نهاد نیست..

وزیر آموزش و پرورش که مسئول وزرات خانه آموزش و پرورش است، باید نسبت به رخدادهایی که در آن وزارت‌خانه روی می‌دهد، به افکار عمومی پاسخ دهد.

وزیر آموزش و پرورش به مجلس آمد و پاسخ‌هایی هم به نمایندگان مجلس داد که نمایندگان باید پیگیر آن باشد تا سرانجام به نتیجه‌ای مطلوب و قانع کننده برسند تا به امید خدا در آینده شاهد چنین رویدادهای ناگواری برای فرزندان این سرزمین نباشیم.

اما آنچه به ذهنم رسید و دغدغه من شد تا این مطلب را برای دوستانم بنویسم، این است که جدا از همه قال و قیل‌ها که بله وزیر مقصر است، یا معلم کلاس روبه‌رویی یا خدمتگزار مقصر است، یا معلم‌‌ همان کلاس تقصیر دارد و یا شاید هم خود بخاری مقصر باشد و یا... نخست این که آیا هر کس که مسئول است، مقصر است؟ مثلا چون فلانی وزیر شده هر کسی هر کاری کرده، مقصر اوست؟

من قصد جانبداری از کسی را ندارم، ولی تلاشم بر این است که حق را بگویم، چون می‌بینم که خیلی‌ها به صرف این که فلانی مسئول شده، این گونه می‌پندارند که او مقصر است تا با این کار خود را تبرئه کنند. عزیزان شما بگویید ما چند هزار مدرسه در این کشور داریم؟ خوب این مدرسه‌ها بودجه نمی‌خواهند؟ خوب وقتی بودجه کم باشد این مشکلات طبیعی است (هر چند دردآور است)، البته این سخن بار مسئولیت را از دوش مسئولین برنمی‌دارد، آن‌ها موظفند که پاسخگو باشند.

دوم آن که کمی با خود اندیشیده‌اید که من و تو هم شاید مقصر باشیم؟

بله ما نیز مقصریم! آن کسی که از نظر مالی نیز دارای تمکن مالی است، مقصر است.

چرا مالی را که خداوند به او داده، در این راه‌ها خرج نکرده است؟ چرا در امر مدرسه سازی کمک و یاری نرسانده است؟

گویا آن که می‌توانست بخشی از دارایی خود را برای امر خیری کنار بگذارد و این کار را نکرد در این گناه شریک است. او که می‌توانست با مقداری از پول خود این کار کند، باید پاسخگو باشد و بداند اگر امروز کسی از او پاسخی نمی‌خواهد، در جایی دیگر باید بگوید که مالش را در چه راهی به کار برده است؛ شاید گناه این حادثه در پرونده اعمال ما نیز درج شود! چون می‌توانستیم با هزینه کردن مال خود در راه خدا، از این رخداد ناگوار جلوگیری کنیم و نکردیم.

به نظر من، هم‌اکنون و با وجود تحقق این حادثه تلخ، باز هم دیر نشده و آنهایی که تمکن مالی دارند، می‌توانند با گذاشتن پول‌هایشان، بیایند و همه مدارس ایران را تجهیز کنند و این امر بی‌گمان شدنی است و تنها و تنها یک اراده جدی می‌‌خواهد تا به یاری خدا، شاهد بروز این دست رخدادها در ایران اسلامی نباشیم.