هشدارهایی که هیچ وقت جدی گرفته نمیشود
سال جاری از سوی مقام
معظم رهبری به عنوان سال حمایت از تولید ملی و کار و سرمایه ایرانی نامیده شد. اما
علی رقم اینکه در ماههای ابتدایی سال نمایندگان و سایر مسئولان نسبت به برخورد
شعاری با فرمایشات رهبری هشدار دادند اما گویا این هشدارها از سوی دولت و سایر نهادهای
تصمیم گیر جدی گرفته نشده است. این مساله و مشکلاتی که اخیرا برای تولیدکنندگان
توسط عوامل داخلی و بعضا خارجی ایجاد شده است بهانهای بود تا از رضا رحمانی رئیس
کمیسیون صنایع و معادن مجلس دعوت کنیم تا با حضور در تابناک، به طور مبسوط پیرامون
دغدغههای تولید و تولیدکننده به بحث و تبادل نظر بپردازیم، که شما را به مطالعه
آن دعوت میکنیم.
تابناک: رهبر انقلاب امسال را سال تولید ملی اعلام کرده اند و این سومین سالی است که مباحث اقتصادی مورد تاکید ایشان است. چرا در این سالها به فرمایشات ایشان عمل نشده و وضعیت تولید در این شرایط بحرانی قرار گرفته است.
رحمانی: تولید و صنعت آنگونه که
مورد نظر رهبری بوده مورد حمایت قرار نگرفته است. خصوصا در سال جاری رهبری بارها
بر حمایت از تولید تاکید داشته اند. لازمه عملیاتی شدن و حمایت از تولید این است
که تمام برنامه ریزی ها بر مبنای حمایت از تولید باشد. در چنین موقعیتی همه
مسئولان اعلام حمایت و پشتیبانی می کنند اما متاسفانه کمتر کسی است که فکر عمل به
فرمایشات ایشان باشد.
حمایت از تولید تنها راهکار مقابله با تحریم ها و جنگ اقتصادی و تنها راه اقتصاد کشور برای برون رفت از شرایط کنونی است. برای حمایت از تولید باید برنامه ریزی کرد و هر تصمیمی باید مبتنی بر این اصل باشد که متاسفانه اینگونه نیست. برخی از طرح هایی است که در مجلس برای اصلاح بودجه مطرح می شود نمونه هایی است که با عنوان حمایت تز تولید مطرح می شود اما در عمل به زیان تولید داخلی است.
سیستم ارزشیابی ادارات باید تغییر کند و برای ارزیابی
مدیران در سال تولید ملی باید این موضوع در نظر گرفته شود که برای تولید کشور چه
کاری انجام داده اند و هر کس در خدمت حمایت از تولید ملی بوده است نمره بالاتری
داشته باشد. به این صورت است که می توان حمایت از تولید را به عنوان یک فرهنگ
عمومی اشاعه داد.
تابناک: یکی از معضلات تولید کنندگان مشکل نقدینگی است و قرار بود از هدفمندی یارانه ها سهمی به صنعت اختصاص داده شود که تاکنون اجرایی نشده است. دلیل این همه بی مبالاتی چه بوده است؟
رحمانی: بر اساس آمار دیوان محاسبات بخش قابل توجهی از سهم صنعت پرداخت نشده است. البته باید گفت که سهم صنعت در ابتدا 30درصد بود که در اصلاحیه بودجه به 20 درصد کاهش یافت هرچند که این هم اجرا نشد. هدف از هدفمندسازی یارانه ها این بود که منابع بهینه تخصیص داده شود و عدم پرداخت سهم صنعت به معنای عدم تحقق اهداف مورد نظر است. قرار بود به صنایع کمک شود و صنایع نوسازی شود، نه تنها این اهداف محقق نشد بلکه هزینه های هنگفتی به واحدهای صنعتی وارد شد. جنگ اقتصادی ابزار خود را می طلبد و یکی از ابزار مهم تولید و حمایت از آن است. دولت باید برای حمایت از تولید ملی و صنعت متناسب با شرایط روز برنامه ارائه کند. اگر صنعت کشور افول کند بخش خدمات، بازار و سایر بخشهای اقتصادی کشور افول خواهد کرد.
برخی مدیران تنها به فرمول های متعارف تکیه می کنند. ممکن است که این فرمولها در برخی نقاط و در شرایط خاص جواب داده باشد اما باید شرایط کشور خود را نیز در نظر بگیریم. در کشور ما بر خلاف سایر نقاط بخش خدمات نقش بارز و عمده ای در اقتصاد کشور ندارد و صنایع تبدیلی و کشاورزی می تواند جزو مزیت های اقتصادی کشور باشد.
تابناک: کارشناسان بارها در مورد بروز بحران ها و مشکلات اقتصادی د رکشور هشدار داده اند. آیا دولت از این هشدارها خبر ندارد؟
رحمانی: دولت بدون تردید از این موضوعات خبر دارد اما اولویت ها را قبول ندارد. به عنوان مثال برخی آقایان عنوان می کنند مشکل بیکاری و اشتغال آنگونه که کارشناسان عنوان می کنند حاد نیست. باید از این آقایان خواست که در میان جامعه و مردم حضور یابند تا واقعیات را ببینند. دوستان اولویتها را گم کرده اند. در سال گذشته پولی که باید به صنعت داده می شد خرج مسکن مهر کردند. نمی گوییم که مسکن مهم نیست اما کسی که کار نداشته باشد مشکلاتش بیشتر است. کسی که شغل داشته باشد می تواند در خانه اجاره ای زندگی کند و این امید را داشته باشد که در آینده خانه بخرد.
نباید اولویت ها را فدای یکدیگر کنیم. مجلس باید جلسه مشترک جدی با دولت بگذارد. جلسه ای که تنها به گفت و شنود نگذرد. باید به نقاط مشترک برسیم، نه اینکه هرکس حرف خود را بزند. می توان جلسات دولت و مجلس را با حضور مطبوعات برگزار کرد تا مردم نیز حرف مسئولان و نمایندگان را بشنوند و قضاوت کنند.
تابناک: تولید کنندگان با تحریم های خود ساخته ای روبرو هستند که کار آنها را با مشکل مواجه کرده است. مشکل کار از کجاست؟
رحمانی: تنها 20درصد مشکلات ناشی از تحریم هاست و مابقی ناشی از خودتحریمی هاست. کمتر تولید کننده ای عنوان می کند که مشکلاتش ناشی از تحریم هاست. مشکلات آنها غالبا از عدم همکاری ها و تصمیمات نامناسب و نابجاست. مشکل بیشتر صنایع عدم پرداخت تسهیلات است.
به عنوان مثال در محصولات پتروشیمی که مواد اولیه آن نیز در داخل موجود است با دخالت دلالان با قیمت بسیار بالایی به دست تولیدکنندگان می رسد. میزان مصرف کارخانجات در مدت زمان مشابه در سالهای گذشته مشخص است و می توان در شرایط کنونی بازار را مدیریت کرد و به هر تولیدکننده ای سهمیه داد. سیستم بورس با شرایط کنونی کشور متناسب نیست. دشمن ما را زمین نمی زند بلکه این خودمان هستیم که به تولید ضربه می زنیم. دنیا این قدر بزرگ است که نتوانند با تحریم ما را محاصره کنند.
تابناک: کمیسیون صنایع چه اقداماتی در این مورد انجام داده و چه برنامه ای برای اینده دارد؟
کمیسیون در ماه های گذشته جلسات متعددی برگزار کرده است و از مسئولین و وزرا توضیح خواسته است. ما آنچه را وظیفه داشته ایم گفته ایم پس از این نیز به دنبال تهیه گزارشاتی هستیم. در حال حاضر بیش از 20 موضوع در کارگروه های کمیسیون در دست بررسی است. در برخورد با تخلفات مماشات نخواهیم داشت و نتایج کار را به مراجع قضایی ارجاع خواهیم داد. ما از تمام ظرفیت ها استفاده خواهیم کرد. همه ما در این کشور هم جهت هستیم و اعطلای نظام را می خواهیم چرا باید عده ای سهل انگاری کنند تا نیازمند پیگیری باشد. ما روی حقوق مردم و نظام با هیچ کس معامله نخواهیم کرد.
تابناک: آیا این احتمال وجود دارد که وزیر صنعت استیضاح شود؟
رحمانی: وزیر صنایع در بیشتر این موارد مقصر نیست چرا که عمده مشکلات موجود در حوزه وظایف و اختیارات وی نیست و بیشتر مشکلات در حوزه سیستم پولی و بانکی کشور و در حوزه کلان دولت و وزارت اقتصاد و بانک مرکزی است. وزیر صنایع هم تلاش و پیگیری های خود را انجام می دهد. دولت باید بپذیرد که صنعت باید در اولویت باشد. مجلس به دنبال پاسخی برای حل مشکلات است و حتی می تواند در سطح سوال از رئیس جمهور باشد و دولت باید پاسخگو باشد. هر تصمیمی تبعات خود را دارد و باید هر تصمیمی با تعقل و تدبیر و تدبر باشد.
دولت و مجلس باید تعامل کنند و با همفکری به دنبال حل مشکل باشند و هرگونه موضع گیری افراطی موجب بیشر شدن مشکلات می شود و هیچ کمکی به حل نمی کند. باید فضای همفکری و همکاری در کشور به وجود آورد. کشور ما ظرفیت و توانایی های زیادی دارد و شرایط اقتصادی کشور باید شرایطی بهتر این چیزی که هست باشد.
