سخنان سفیر ایران در اردن را ترجمه کنید!

به گزارش «تابناک»، خبری که دو روز پیش در شماری از مطبوعات و رسانه‌های عربی منتشر شد، حاکی از آن بود که مصطفی مصلح‌زاده، سفیر جمهوری اسلامی ایران در اردن گفته، ایران آماده است در ازای صدور مجوز تبادل تجاری و گردشگری دینی میان دو کشور، تا سی سال نفت رایگان در اختیار اردن گذارد.

بر پایه این اخبار، مصلح‌زاده که در مصاحبه با یک شبکه تلویزیونی محلی خاطرنشان کرده که دستیابی به این توافق، نیازمند مذاکراتی میان هیأت‌های اردنی و ایرانی است تا درباره مراحل اجرایی آن به توافق برسند.

وی همچنین با اشاره به تلاش ایران برای بالا بردن روابط دیپلماتیک و تجاری با اردن، گفته بود: «دشمن ما یکی است و همه این را می‌دانند. این دشمن همچنان می‌کوشد میان مسلمانان تفرقه اندازد تا بر منطقه چیره شود».

اما جالب‌تر از سخنان مصلح‌زاده، واکنش‌های مقامات اردنی به این سخنان بود. در نخستین مورد از این واکنش‌ها، «سمیح معطایه»، سخنگوی دولت اردن در مصاحبه با شبکه تلویزیونی «سی. ان. ان» گفت: «دولت موظف است، همه طرح‌هایی را که به پایان دادن بحران سوخت کشور کمک می‌کند، بررسی کند».

از سوی دیگر، برخی چهره‌های مخالف دولت اردن نیز به سخنان مصلح‌زاده واکنش نشان داده و این پیشنهاد را دارای اهداف سیاسی و با هدف مداخله و نفوذ در اردن ارزیابی کردند. این افراد که عمدتاً در داشتن دیدگاهی منفی نسبت به نقش و نفوذ ایران در منطقه، با دولت اردن همسو هستند، گفتند: «باید به این سخاوتمندی ایران با دیده شک و تردید نگریست».

و این واکنش‌ها ادامه داشت تا اینکه امروز برخی مطبوعات منطقه از رد رسمی پیشنهاد مصلح‌زاده از سوی دولت اردن خبر دادند.

بنا بر این خبر، سخنگوی دولت اردن گفته، با وجود تأخیرهای کشورهای عرب خلیج فارس در کمک به اردن، این کشور مایل است روابط خود را با این دولت‌ها تحکیم کند؛ نه با ایران.
 
بر پایه گفته‌های این مقام اردنی، هرچند این کشور در پی یافتن راه‌هایی برای حل بحران انرژی خود است، ترجیح می‌دهد این کار را با کمک کشورهای عرب خلیج فارس انجام دهد.

اما در این میان، آنچه دقیقا نیاز به موشکافی و آشکار شدن برای افکار عمومی دارد، این است که جناب سفیر، این پیشنهاد عجیب و غیرمنطقی را بر پایه چه چیز و بنا بر کدام رویکرد و با هماهنگی کدام نهاد مسئول مطرح کرده است؟!

آنچه روشن است، این که کلیت این ماجرا از دو حال بیرون نیست: یا وی این سخنان را بر پایه ارزیابی و اجتهاد شخصی خود و بدون هماهنگی با دستگاه دیپلماسی کشور گفته و یا این پیشنهاد، بخشی از یک راهبرد و یا تاکتیک جدید دولت در قبال کشور اردن است.

در حالت نخست، یعنی در صورتی که این اظهارات بدون هماهنگی گفته شده باشد، مسئولین وزارت امور خارجه باید ضمن بازخواست جدی از این سفیر، مشخص نمایند که وی بر چه اساسی سخنانی را بر زبان رانده که ضمن پایین آوردن شأن بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران، زمینه القای ضعف و بلکه تحقیر ایران را توسط رقبای منطقه‌ای فراهم کرده است؟

در حالت دوم نیز بی‌گمان، وزارت امور خارجه باید جدا نسبت به این امر پاسخگو باشد که رویکرد جدید سیاست خارجی ما نسبت به منطقه ـ یا دست‌کم این کشور خاص ـ چیست که چنین پیشنهاد سخاوتمندانه‌ای در چهارچوب آن توجیه پیدا می‌کند؟

بی‌گمان، افکار عمومی کشور خواستار روشن شدن سریع این ماجراست که در شرایطی که کشور به سبب مجموعه‌ای از عوامل داخلی و خارجی در وضعیتی خاص از نظر اقتصادی است، طرح پیشنهاد صدور رایگان نفت، آن هم به کشوری که نه دولت و نه اپوزیسیون آن نظر مساعدی نسبت به ایران ندارند، بر پایه کدام منطق و استدلال انجام گرفته است!