نگاه شما: کاستی‌های تأمین اجتماعی

یاسر چیت‌سازان، بیننده «تابناک» در مطلبی به همراه تصاویر زیر نوشت:

چند روز پیش به همراه مادرم برای انجام آزمایش‌های پزشکی به یک آزمایشگاه تشخیص طبی رفتیم و من برای پرداخت مبلغ هزینه آزمایش به صندوق آزمایشگاه رفتم. پدر بنده بازنشسته بانک... هستند و مادرم تحت تکفل ایشان. بنده هم بیمه تأمین اجتماعی هستم. هزینه آزمایش من ۵۸ هزار تومان و هزینه آزمایش مادرم، ۶۸ هزار تومان شد. فرانشیز پرداختی من بابت هزینه آزمایش ۴۱ هزار تومان و فرانشیز پرداختی مادرم، ۷ هزار تومان بود.

از طرفی جای خوشبختی است که بیمه بانک... ۸۰ تا ۹۰ درصد هزینه درمان را تقبل می‌کنند؛ اما از سوی دیگر، شوربختانه وضعیت بیمه تأمین اجتماعی است که بخش بسیار اندکی از هزینه‌های درمان را پرداخت می‌کند.

البته نه تنها هیچ اعتراضی به پوشش بیمه‌ای بانک‌ها نیست، بلکه حق مسلم کارمندان زحمت‌کش بانک‌هاست و جای تشکر هم دارد.

اما چیزی که باعث ناراحتی و سرخوردگی بیشتر مردم جامعه ـ که تحت پوشش بیمه تأمین اجتماعی هستند ـ می‌شود، تبعیض میان اقشار گوناگون مردم است؛ چرا باید من و امثال من که ماهیانه متوسط ۷۰۰۰۰ تومان حق بیمه پرداخت می‌کنیم، برخوداری بسیار کمتری از خدمات کامل بیمه‌ای داشته باشیم؟

در تأیید این قضیه به آگاهی می‌رسانم که یکی از همکاران چندی پیش با مراجعه به شعبه بیمه، هزینه عینک درخواست کرده بود. متصدی شعبه با اظهار اینکه شما نه سال قبل ۱۰ هزار تومان بابت عینک دریافت کرده‌اید از همکارم خواسته بود تا یک سال دیگر صبر کرده تا باقی مانده تعرفه عینک را که ۳ هزار تومان می‌شود، دریافت کند؛ به عبارت دیگر، بیمه تأمین اجتماعی هر ده سال، مبلغ ۱۳ هزار تومان بابت عینک هزینه پرداخت می‌کند. البته بر کسی پوشیده نیست که این مبلغ به تنهایی هزینه شیشه عینک را هم تأمین نمی‌کند. در حالی که بیمه کارکنان بانک... هر سه سال هزینه کامل یک عینک و نیز هر سال هزینه یک جفت شیشه را تقبل می‌کند.

البته از این دست تفاوت‌های آشکار و کاستی‌ها در خدمات بیمه تأمین اجتماعی بسیار زیاد است. گمان می‌کنم تمام خوانندگانی که دست کم یک بار با دفترچه بیمه دارو تهیه کرده باشند، به کم اثر بودن دفترچه بیمه در پوشش هزینه درمان و دارو اذعان کنند. مشکلات تمدید و تعویض فترچه‌های بیمه را هم که ناگفته همه می‌دانیم. شاید اگه بیمه هم مثل بنزین بود، ظرف مدت شش ماه کارت بیمه هوشمند برای تمام مردم صادر می‌شد و تمدید بیمه هم با چند حرکت انگشت به سادگی میسر بود.

اما توجه کنید به لیست شرکت‌های واگذار شده به تأمین ‌اجتماعی؛ آن هم بنا بر مصوبه هیأت دولت (خبر در سایت تابناک با کد ۲۳۸۹۵۴ موجود است):

۱ ـ نیروگاه طوس صددرصد (۱۰۰%)
۲ ـ نیروگاه بندرعباس صددرصد (۱۰۰%)
۳ ـ شرکت فولاد خوزستان باقی‌مانده سهام دولت
۴ ـ شرکت سنگ آهن شرق ایران صددرصد (۱۰۰%)
۵ ـ هلدینگ خلیج فارس باقی‌مانده سهام دولت
۶ ـ بانک تجارت باقی‌مانده سهام دولت
۷ ـ بانک صادرات باقی‌مانده سهام دولت
۸ ـ بانک ملت باقی‌مانده سهام دولت
۹ ـ پست بانک باقی‌مانده سهام دولت
۱۰ ـ شرکت ایران ال. ان. جی باقی‌مانده سهام دولت
۱۱ ـ شرکت فولاد اصفهان باقی‌مانده سهام دولت
۱۲ ـ پایشگاه اصفهان باقی‌مانده سهام دولت
۱۳ ـ شرکت حفاری شمال باقی‌مانده سهام دولت
۱۴ ـ شرکت خدمات مدیریت آب و برق صبا باقی‌مانده سهام دولت
۱۵ ـ شرکت صنایع ملی مس ایران باقی‌مانده سهام دولت
۱۶ ـ شرکت پتروشیمی کرمانشاه باقی‌مانده سهام دولت
۱۷ ـ شرکت پتروشیمی مارون باقی‌مانده سهام دولت
۱۸ ـ شرکت پتروشیمی فن‌آوران باقی‌مانده سهام دولت
۱۹ ـ شرکت پالایش و پژوهش خون صددرصد (۱۰۰%)
۲۰ ـ پالایشگاه بندرعباس باقی‌مانده سهام دولت
۲۱ ـ شرکت ملی انفورماتیک باقی‌مانده سهام دولت
۲۲ ـ شرکت هتل‌های هما باقی‌مانده سهام دولت

شاید همه دارایی‌های نامبرده، کفاف انبوه چند ده میلیونی بیمه گذاران تأمین اجتماعی را نمی‌کند که البته این در علم و درک من به عنوان یک شهروند عادی نیست. اما یک شهروند عادی، توانایی درک و لمس تفاوت آشکار بین خدمات بیمه‌ای نهاد‌های گوناگون را به سادگی دارد.

قطعاً همه مردم کشور عزیزمان، ایران اسلامی شایستگی برخورداری از بهترین خدمات بیمه‌ای و رفاهی را دارند و به امید خدا با این اشارات ـ که البته به قصد اصلاح امور بوده و از روی غرض نبوده ـ روزی را ببینیم که کارگزاران بیمه شرایط یکسان و خوبی را برای عامه مردم فراهم کنند.  

---