گسترش اعتراضات کارگری اروپا

رویترز طی گزارشی نوشت در ماه جولای، پس از آنکه کارکنان شرکت فرانسوی پژو سیتروئن از طرح های این شرکت برای بستن برخی شعب در حاشیه پاریس مطلع شدند، اتحادیه کارگری فرانسه به این تصمیمات انتقاد کرد. ساعاتی بعد این اتحادیه خواستار تشکیل گروه شوک برای فشار به فیلیپه وارین، مدیر عامل شرکت پژو سیتروئن شد.

به گزارش فارس، مرسیر، مسئول اتحادیه کارگران فرانسه در کارخانه پژو به گروهی از کارکنان معترض گفت: «ما قدرت بازگرداندن پژو را داریم. ما می توانیم شغلمان را حفظ کنیم.» وی افزود: «ما یک بمب سیاسی هستیم، یک بمب اجتماعی که می خواهیم منفجر شویم.»

این اتحادیه قصد دارد گروهی را برای انجام اعتراضات طولانی مدت به تصمیم شرکت پژو تشکیل دهد و از طریق اقداماتی همچون تجمعات اعتراضی مقابل دفتر مرکزی شرکت، از تعطیل شدن شعب پژو در حومه پاریس جلوگیری کند، مهم نیست که چه مقدار هزینه به شرکت تحمیل می شود.

این شاید اولین مورد از رویارویی های اینچنینی باشد که احتمالا در آینده ای نزدیک کل اروپا را در بر خواهد گرفت. خودروسازان اروپایی نظیر پژو، بخش اوپل جنرال موتورز و فیات در ایتالیا می گویند آماده رویارویی با مشکلات ناشی از تعدیل نیروی کار هستند.

آنها قصد دارند بخشی از نیروی کار خود را تعدیل کنند و برخی شعبشان را تعطیل کنند. پژو اولین شرکت در این مسیر است که قصد دارد تا سال 2014، 8 هزار تن از کارکنان خود را از کار بیکار کند. مدیران پژو می گویند، شرکت در طول سال گذشته هر ماه متحمل 200 میلیون یورو (246 میلیون دلار) زیان شده و چاره دیگری جز تعدیل نیرو ندارد. فردریش ساینت گورس از مسئولان شرکت می گوید: «ما بدهکاریم و درآمدمان با مخارجمان همخوانی ندارد.» وی می افزاید: «بدین خاطر است که ما مجبوریم این تصمیم را بگیریم.»

اما در اروپا، اعلام تغییرات و اعمال آنها دو موضوع کاملا متفاوت است. رای دهندگان فرانسوی همواره در مقابل از دست دادن شغلشان مقاومت کرده اند و خودروسازان با موانع زیادی برای تجدید ساختار مواجه بوده اند. فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه طرح های شرکت پژو برای تعدیل نیرو را غیر قابل قبول خوانده است.

اتحادیه های کارگری شهر آلنای خود را برای یک رویارویی تمام عیار آماده می کنند و شهردار سوسیالیست این شهر به پژو دستور داده که یک کارفرمای صنعتی جدید برای شعبه این شرکت بیابد، در غیر این صورت زمین های شرکت را مصادره خواهد کرد. مقامات محلی می گویند، تعطیلی شعبه پژو در این منطقه به معنای وقوع یک فاجعه اجتماعی است.

بیلل اوادا، از ساکنان شهر النای و از سیاستمداران میانه رو می گوید: «اگر شما در این منطقه بزرگ شده باشید غیر ممکن است کسی را بشناسید که قبلا و یا در حال حاضر در شعبه پژو کار نکند، حال این فرد می خواهد مادر، پدر، برادر و یا پسر عمویتان باشد.»

وی افزود: «در صورتی که این کارخانه بسته شود، بسیاری از این افراد شغل خود را از دست خواهند داد و با مشکلات اقتصادی مواجه خواهند شد.»

دولت تلاش دارد خود را از این درگیری ها بیرون نگه دارد. در پارلمان، آرنود مونته بورگ وزیر صنعت از طرح پژو انتقاد کرده و گفته که فرانسه با استراتژی این شرکت مشکل جدی دارد، اما دولت تا کنون اقدامی برای متوقف کردن این طرح انجام نداده است.

مسئولان اتحادیه های کارگری خود را برای نبرد آماده می کنند و بسیاری از کارگران در شعبه آلنای می گویند قبلا وعده های پژو برای یافتن شغل جدید را رد کرده اند.

مارک دارسی از اعضای اتحادیه کارگری فرانسه که 16 سال در شعبه آلنای پژوه کار کرده می گوید، چند ماه آینده شاهد رویارویی پژو و اتحادیه های کارگری خواهیم بود. وی می افزاید: «ما تجربه زیادی در درگیری های اجتماعی در سراسر کشور داریم... اما آنها تا کنون نظیر چنین درگیری هایی را ندیده اند.»