فوتبال حرفه ای یا حرفه فوتبال
با توجه به آغاز دوازدهمین دوره لیگ برتر حرفه ای فوتبال ایران جام خلیج همیشه فارس و با تفکر در چگونگی پیشرفت این ورزش در یازده دوره قبلی می خواهیم بررسی کنیم که آیا واقعا فوتبال ما در مسیر حرفه ای شدن قرار گرفته است؟
با نگاهی کوتاه به تعریف فوتبال حرفه ای در دنیا ی امروز ،پس از کمی بررسی به این موضوع رهنمون خواهیم شد که نه تنها حرفه ای نشده ای بلکه از رتبه اول آسیا و هفدهم جهان در سال 2006 میلادی هم اکنون در رتبه چهرم یا پنجم آسیا دست وپا میزنیم وبهتریت رتبه وجایگاه جهانی ما از نگاه فدراسیون آمار جهانی چهل وهفتم دنیا میشود .
فوتبال حرفه ای در دنیا تعریف خاص خود را دارد .یک یاشگاه حرفه ای حدود 8752 نفر بطور مستقیم در کشورش اشتغالزایی دارد .اگر نخواهیم زیاد بزرگنمایی کنیم به جرات میتوان گفت فوتبال دومین اقتصاد بزرگ دنیا بعد از نفت است ودر مکاتب بزرگ دانشگاهی جهان علوم مرتبطش حتی در سطح دکترا تدریس میشود .اگر سری به مدرسه عالی کلن آلمان ویا والری لوبانوفسکی اکراین بزنید بیشتر متحیر خواهید شد .اما در کشورمان ما باشگاه نداریم بلکه تیم ورزشی داریم .آری باشگاهها موسسه های غیر دولتی درآمد زای تجاری ،فرهنگی واجتماعی ورزشی هستند که بوسیله آن صاحبانشان از طریق صنعت فوتبال ضمن اشتغالزایی و کسب درآمد ، مهمترین نقش ها را در ایجاد محیطی پاک برای پرکردن اوقات فراغت شهروندانشان دارندو در راه سالم سازی محیط جامعه خود گام بر میدارند.
در صنعت فوتبال حرفه ای درآمد باشگاهها از منابعی همچون حق پخش تلویزیونی ، فروش انحصاری پیراهن ، بلیت فروشی صندلی استادیومها ، مزه باشگاها و خدمات جانبی ورزشی باشگاه ، تبلیغات کنار زمین مسابقه ،زمین تمرین ، البسه ورزشی مسابقه وتمرین تیمی تمام رده های سنی ،ادوات اداری ، وحتی کسب درآمد از تولید و نشر کتب وهدایای فرهنگی با آرم ونام آن باشگاه وبازیکنان متعلق به آن می باشد.ضمنا نباید از پرورش وتولید بازیکنان در مدارس فوتبال در تمامی سنین و کسب در آمد های میلیون دلاری از ترانسفر و فروش بازیکنان ستاره خود به تیمهای متمول دنیا بعنوان یکی از بزرگترین منابع کسب درآمد باشگاهها به راحتی چشم پوشی کرد.
اما متاسفانه در فوتبال حرفه ای کنونی ما، اکثریت قریب به اتفاق باشگاههای ما تیم فوتبال هستندونه باشگاه حرفه ای ! بلکه تاسف بارتر اینکه فقط نام فرهنگی واژه ای تقریبا بیگانه بر روی آرم ونام باشگاه ها دیده میشود.خیلی از تیمهای ما استادیوم اختصاصی که مالک صددرصد آن باشند از خود ندارند وجالبتر اینکه حق پخش واقعی تلویزیونی به سازمان لیگ و باشگاهها به خاطر دولتی بودن صدا و سیما در ایران و نداشتن بودجه مکفی پرداخت نمی شود .جدای از این همه مسائل اکثر باشگاهها ی ما دارای تراز مالی بسیار منفی هستند واصلا درآمدی ندارند و مدیریت آنها فقط هر سال پرونده های بدهی های خود را در کمیته انظباطی قطور تر میکنند.چرا که اکثر این عزیزان مدیریت هزینه میکنند و از خلاقیت ونوع آوری در راه کسب درآمد کیلومترها فاصله دارند. البته نباید ناگفته بماند که این عزیزان بخاطر دولتی بودن چون هیچ اطلاعی از آیند شغلی خو ندارند وبه اصطلاح چون هیچگونه ضمانت اجرایی در ثبات مدیریت خود نمی بینند نتمی توانند برنامه ریزی بلند مدت کنند.
در مورد ترانسفر بازیکن هم به جز مواردی انگشت شمارچرخهای فوتبال ما در مقوله صادرات پنجر گردیده است ،البته نباید مقوله صعود نکردن به جام جهانی در دوره قبلی بی تاثیر درافت رشد فوتبال ملی ما نبوده است که امیدواریم با آوردن تفکرات کارلوس کیروش به تیم ملی فوتبال واستفاده از اعتبار وتجارب گرانبهای این مدرس بین المللی فوتبال اینبار آرزوی رفتن به جام جهانی پس از سال 2006 فرانسه محقق گردد.
حال باتوجه به موارد مطروحه ذکرشده میخواهیم ببینم ما در لیگ برتر خودمان چه کردیم؟تنها چیزی که در فوتبال حرفه ما پیشرفت زیادی کرده است دستمزد مربیان و بازیکنان خاص فوتبال ماست که چند برابر بیشتر حق خود یا سقف قرارداد می گیرند وبه راستی باید گفت که فقط دستمزد این دو قشر حرفه ای گشته است در حالیکه باید داوران مظلوم وبینوای فوتبال ما با آنهمه مظلومیت و تحصیلات عالیه با کمترین دستمزد صورت خود را با سیلی سرخ نگه دارند وبدترین بی احترامی ها را بدور از شان و حرمت ایشان تحمل کنند.تیها ساختار فوتبال پایه ناقص داشته باشند و فقط مصرف کنند باشند و....هزاران حرف ناگفته که همه دوستداران و کارشناسان میدانند وچاره ای جز سکوت ندارند ، چرا که کو گوش شنوا؟از اینرو باید گفت این لیگ ما نه تنها حرفه ای شده بلکه هنوز در جا میزند و فقط و فقط حرفه فوتبالیستها و مربیان حرفای و پررونق شده است ،و چه کسی باید به فکر تماشاگران مظلوم و در خواستهای این عزیزان کند .در پایان این مطلب نباید از یک نکته حمایت از رسانه ها در لیگ برتر چشم پوشی کرد ، همه ساله خبرنگاران رسانه ها در لیگ حرفه ای با سختی های فراوان روبرو می شدند اما زحمات شبانه روزی مدیر امور رسانه ای سازمان لیگ برتر فوتبال ایران مهندس بهمنی که با تلاشهای شبانه روزی خود وهمکارانش برای اولین بارعموم خانواده رسانه های فوتبال را تحت پوشش وحمایت قرار داداز برجسته ترین نکات پیشرفت مدیریت حوزه رسانه در برگزاری لیگ برتر بود که قابل تقدیر وتشکر است .ضمننا امیدواریم مسئولین محترم کشور ، مجلس شورای اسلامی ووزارت ورزش و جوانان در راه حرفه ای تر شد ن لیگ برتر ایران به کمک فدراسیون فوتبال بیایند ، چرا که ما معتقدیم با توجه گستردگی فوتبال در جهان کسب افتخارات بین المللی می تواند بستری برای سالم سازی بیشتر محیط جامعه و جلوگیری از تهاجم فر هنگی بیگانگان بشود.
