او چشم و چراغ بسیجی‌ها بود

این روز‌ها شهر شهید پرور بهبهان، سوگوار مردی بزرگ است که حضورش در جبهه‌ها نقل محافل بود و فداکاری و بردباری‌اش زبانزد خاص و عام؛ پدری رزمنده که همسنگر چهار فرزندش بود. حضورش روحیه بخش بسیجی‌ها و مهربانی‌هایش فراموش ناشدنی است؛ پیرمردی که داغ دو فرزند دید و بار‌ها به استقبال فرزندان جانبازش شتافت؛ بسیجی نستوهی که تحمل ماندن در شهر نداشت و همپای فرزندانش به جبهه رفت.

اما سخن از مرحوم فرج الله شمایلی، پدر شهیدان بزرگ سپاه اسلام حبیب‌الله و حمید شمایلی است.

او سختکوش و با همت بود

او که متولد سال ۱۳۰۶ در شهرستان بهبهان بود، از دوازده سالگی بنا بر نیاز خانواده، سال‌های بسیاری را در گرمای کم نظیر خوزستان و بدون هیچ گونه امکانات رفاهی در شهرهای آغاجاری، میا‌نکوه، امیدیه و بندردیلم به صورت شبانه روزی مشغول به کار شد تا زندگی خانواده‌اش را تأمین کند؛ بنابراین، با این تلاش و کوشش بود که مردی شد، نستوه و خستگی ناپذیر تا در آینده بتواند فرزندانی پاک و شجاع تحویل جامعه بدهد.
او با آغاز قیام مردم مسلمان ایران به رهبری امام خمینی (ره) با فرزندانش به صفوف مبارزین پیوست و خانه‌اش کانون مبارزه با رژیم پهلوی و فرزندانش پیشگام حرکت‌های انقلابی بودند تا پیروزی انقلاب اسلامی.

همدوش با فرزندانش به جبهه رفت

با آغاز جنگ تحمیلی او همدوش مدافعان ایران اسلامی به جبهه‌ها شتافت و در حالی که خانواده‌اش در بهبهان مورد تهاجم هواپیما‌ها و موشک‌های رژیم بعث عراق بودند، با فرزندانش راهی جبهه‌ها شد.

او به همراه فرزندانش ابوالقاسم، حبیب‌الله، یدالله و حمید چندین ماه را در جبه‌های جنوب از جمله منطقه عملیاتی خرمشهر گذرانید. رزمندگان با دیدن این پیرمرد بسیجی به وجد می‌آمدند و روحیه می‌گرفتند.

وی علاوه بر حضور در جبهه‌ها هیچ گاه از فرزندانش نخواست که از رفتن به جبهه خودداری کنند و به پشت جبهه بیایند، بلکه آنان را به حضور در جبهه‌ها تشویق می‌کرد.

حمید شهید شد و او صبر کرد
آغازین روزهای بهار ۱۳۶۳ بود که یکی از پسرانش یعنی حمید که مسئولیت فرماندهی گردان مهندسی رزمی تیپ ۱۵ امام حسن مجتبی (ع) را بر عهده داشت، در منطقه عملیاتی خیبر (جزیره مجنون شمالی) بر اثر برخورد ترکش راکت هواپیمای دشمن به شهادت رسید.

با شهادت حمید نه تنها خللی در اراده این مرد بزرگ دیده نشد، بلکه او را در ادامه راه و دفاع از دین و میهن مصمم‌تر کرد.

به شهادت حبیب افتخار کرد

زمستان ۱۳۶۵ دومین پسرش یعنی حبیب‌الله که جانشینی فرمانده لشکر ۷ ولیعصر (عج) را عهده‌دار بود، در نبرد بزرگ کربلای ۵ به شهادت رسید. او برای دومین بار به افتخار پدر شهید بودن نایل آمد و با سرافرازی در تشییع دومین شهیدش شرکت کرد.

مردم او را بزرگ خود می‌دانستند

او صبور و بردبار و مهربان و مردمی بود، به گونه‌ای که محبوب قلوب بود و همه او را بزرگ خود می‌دانستند و «آقا» صدا می‌زدند.

او در کنار مردمی بودنش، حلال مشکلات مردم بود و هیچ کسی را دست خالی برنمی‌‌گرداند بلکه همه تلاش خود را برای حل مشکلات مردم به کار می‌گرفت و گاهی برای حل رفع نیاز مردم به مسئولین نظام نیز نامه می‌نوشت و با آنان دیدار می‌کرد و آن‌ها به احترام ایثار و فداکاری او و فرزندانش آن مشکلات را رفع می‌نمودند.




سرانجام او که نگین درخشان شهر شهید پرور بهبهان و یکی ار افتخارات دیار قهرمان خیز خوزستان بود، پس از عمری اخلاص و فداکاری، سرانجام در روز یکشنبه هجدهم تیر ماه ۱۳۹۱ به فرزندان شهیدش پیوست.

او میهمان فرزندان شهیدش شد

در این رابطه، دکتر محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام که خود شاهد ایثار او و فرزندانش بود، پیام تسلیتی خطاب به آقای یدالله شمایلی از فرزندان آن مرحوم و از رزمندگان و فرماندهان هشت سال دفاع مقدس صادر کرد.
در این پیام آمده است:

بی‌تردید آن ابوالشهیدین امروز در جوار رحمت واسعه الهی میهمان عزیزان شهیدش حبیب الله و حمید است. از درگاه حضرت حق علو درجات آن فقید سعید و سلامتی و دوام توفیق جنابعالی که از ایثارگران سربلند جبهه‌ها هستید و عموم بازماندگان را مسالت می‌نمایم.