زير سايه حزب الله
روزگاری حزب الله فقط مقاومت بود، اما اکنون نه فقط مقاومت که یک ملت، یک ارتش، و یک قدرت تمام عیار است.
رسول جعفريان در كتابخانه تاريخ اسلام و ايران گزارشي از سفر خود به كشور لبنان آورده است كه به دليل جذابيت خاص و معرفي ناشناختههايي از لبنان بسيار خواندني شده است.
وي در اين گزارش مينويسد: ساعت شش روز چهارشنبه هشتم آبان ماه 1387 برای یک سفر فرهنگی عازم لبنان شدیم. ما حدود بیست و اندی نفر بودیم که به همراه حجت الاسلام و المسلمین شهرستانی نماینده تام الاختیار آیت الله العظمی سیستانی عازم لبنان میشدیم تا در مراسم افتتاح یک مرکز فرهنگی شیعه شرکت کنیم.
تعدادی از میهمانان از جمله ما همراه آقای شهرستانی به میهمانی نبیه بری در ساختمان اختصاصی رئیس مجلس نواب رفتیم. نبیه بری برای استقبال تا دم در ساختمان آمد؛ چنان که بعدا نیز تا همانجا بدرقه کرد. شب به هتل برگشتیم.
یکی از مسائل مهم این سفر دیدار آقای شهرستانی با آقای نصرالله بود که دوساعت و نیم به طول انجامید. این خبر منعکس شده و تصاویری هم از آن منتشر گردید. ملاقات مزبور در شنبه صورت گرفت و علاوه بر آقای شهرستانی، حامد خفاف، شیخ حلیم (مسئول دفتر سوریه) و همین طور سید حیدر فرزند سید محمد باقر حکیم نیز حاضر بودند.
در كتاب تاریخ الزراریه و البلاد العاملیه ماضیا و حاضرا و تطلعات یک خاطره از اراده دیدار شاه ایران با سید شرف الدین نقل کرده بود و نوشته بود که خودش در همان اوضاع و احوال بوده است. وی مینویسد که من خود شاهد این داستان بودم. سفیر خاص شاه به صور آمد و به ملاقات شرف الدین رفت و به وی گفت که شاه علاقهمند است با ایشان دیدار کند، اما بنا به رعایت پروتوکل نمیتواند به صور بیاید. حضرتعالی به بیروت آمده، وارد قصر الضیافه شوید و در ماشین بمانید. شاه نزد شما آمده و دست شما را میبوسد. در این وقت شرف الدین گفت: به ایشان بگویید که: «اذا رأیت العلماء علی ابواب الملوک فقل بئس العلماء و بئس الملوک و اذا رأیت الملوک علی ابواب العلماء فقل نعم الملوک و نعم العلماء»، و بدین ترتیب حاضر به دیدار با شاه نشد (تاریخ الزراریه: ص 129). همانجا یک تلگراف هم از ایشان برای شاه به مناسبت وارد شدن ایران به پیمان بغداد نقل کرده که او را از این کار نهی کرده است.
با آقای مهاجر به سمت جایی که ایشان آن را مرقد مالک میداند، رفتیم. یک قبر سیمانی است در کنار یک درخت که چند سنگ قبر دیگر هم هست. باید کتابچه ایشان را مرور کنم، ببینم استدلالهای وی چیست. یک درخت بزرگ در کنار قبر هست که بعد از چاپ کتاب ایشان آن درخت را که سبز بوده است، آتش زدند و اکنون نیمه سوخته شده و خشک گردیده است. ایشان بخشی از استدلالهای خود را درباره وجود قبر مالک در اینجا توضیح داد. مهم آن است که ایشان مینویسد تا قرن هشتم اینجا به عنوان قبر مالک اشتر مشهور بوده و در منابع آمده است. اما بعد از آن دیگر صحبت از آن نیست. هماکنون از آن به عنوان قبر «سیدی مالک» یاد میشود، اما از اشتر نامی نیست. ایشان افزود که یک بار پیرمردی به من که آن حوالی آمده بودم، گفت: آیا به زیارت قبر مالک اشتر آمدهای؟
از آنجا به سمت رستورانی آمدیم که قرار است که همه میهمانان ناهار را در آنجا صرف کنند. این رستوران روبهروی مسجد «رأس الحسین» بود. این مسجد که صبح نیز ما آن را زیارت کردیم، در حال حاضر و گویا از زمان عثمانیها دست اهل سنت بوده و هست. این در حالی است که در حال حاضر ده درصد جمعیت این شهر سنی است. زمانی شیعیان برای گرفتن آن فشار آوردند که مفتی سنیهای لبنان سروصدای زیادی به راه انداخت. در کنار این مسجد مخروبه و قدیمی، شیعیان یک سالن کوچک زدهاند که در ایام محرم برنامه دارند و در حال حاضر نیز در آنجا نماز فرادا خوانده میشود. محرابی قدیمی با بقایای یک منبر در کنار محراب هست. طرح سه «علی» را که در کاشیهای ایران مرسوم است، جایی روی سنگی دیدیم. به نظرم جدید آمد. باید در این باره تحقیق شود. از این مسجد فقط دیوارهای کوتاه آن مانده و یکی دو طاق یا به قول عربها قنطره.
سر راه و در وسط این شهرک، مزار سید عباس موسوی رئیس شهید حزب الله است که بسیار بزرگ وزیبا ساختهاند. درست مثل امامزادهها ضریح و گنبد و مناره و صحن دارد. در کنار صحن مزار تعدادی از شهدای این شهرک بود. تقریبا فامیل همه موسوی بود. به نظرم غالب این مردم باید سید باشند. در کنار این مزار ماشین سید عباس موسوی هم که هلی کوپترهای اسرائیل زده گذاشتهاند. اصل کار، جالب بود، اما حیف که آن را وسط هوای آزاد گذاشتهاند و کم کم ماشین بی رنگ و رو شده و زنگ زده است. به نظرم باید آن را در جایی سرپوشیده حفظ کنند. از آنجا بالاتر رفته سر مزار نبی شیث رفتیم. یک قبر بسیار بزرگ و یک ساختمان زیبا. از دو ساختمان اخیر با گوشی موبایل عکس گرفتم. امیدوارم خوب شده باشد.
مشروح اين مطلب را در ستون گزارش بخوانيد.
اين وعده الهي است.