اضافه وزن و چاقي، پنجمين عامل مرگ و مير در جهان

اضافه ‌وزن و چاقي با عنوان تجمع غيرعادي يا بيش از حد چربي تعريف مي‌شوند كه ممكن است به سلامت انسان آسيب وارد كند.

به گزارش ايسنا،‌ شاخص توده بدني، شاخص ساده‌اي از نسبت وزن به قد است كه معمولا براي دسته بندي چاقي و اضافه وزن در بزرگسالان مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

طبق تعريف سازمان جهاني بهداشت عدد شاخص توده بدني براي هر فرد اگر 25 يا بيشتر باشد، اضافه وزن و اگر 30 يا بيشتر باشد،‌ چاقي محسوب مي‌شود.

سايت رسمي سازمان جهاني بهداشت در جديدترين گزارش آماري خود درباره وضعيت چاقي و اضافه وزن در جهان اعلام كرده است كه اضافه وزن و چاقي پنجمين عامل مرگ و مير در جهان محسوب مي‌شوند.

طبق آمار هر سال دست كم 2،8 ميليون فرد بزرگسال در نتيجه چاقي يا اضافه وزن در جهان مي‌ميرند. به علاوه 44 درصد از بار ديابت، 23 درصد از بار بيماري قلبي و عروقي و بين 7 تا 41 درصد از بار سرطان‌هاي خاص در جهان ناشي از چاقي و اضافه وزن است.

طبق آمار اخير اين سازمان از شيوع چاقي در سال 2008 ميلادي، 1،5 ميليارد فرد بالغ 20 سال به بالا اضافه وزن داشتد. هم چنين از بين اين 1،5 ميليارد فرد 200 ميليون نفر مرد و نزديك به 300 ميليون تن زن بودند.

به طور كلي آمار سال 2008 ميلادي نشان مي‌دهد كه در آن سال از هر 10 فرد بزرگسال در جهان يك نفر چاق بود.

در سال 2010 ميلادي نيز حدود 43 ميليون كودك زير پنج سال اضافه وزن داشتند.

كارشناسان سازمان جهاني بهداشت تاكيد دارند: هرچند در گذشته چاقي مشكل اصلي كشورهاي ثروتمند و مرفه بود اما اكنون اين معضل در كشورهاي كم درآمد و با درآمد متوسط و بويژه در مناطق شهري رو به افزايش است.

بر اساس آمار اين سازمان نزديك به 35 ميليون كودك داراي اضافه وزن در كشورهاي در حال توسعه و هپت ميليون در كشورهاي توسعه يافته ثروتمند زندگي مي‌كنند. اين ارزيابي‌ها همچنين نشان داده است كه امروزه چاقي و اضافه وزن بيش از لاغري و كم‌وزني، قرباني مي‌گيرد.

به گفته كارشناسان تغذيه و سلامت، عامل اصلي چاقي و اضافه وزن عدم تعادل انرژي بين كالري دريافتي و مصرفي است.

پيامد افزايش عدد شاخص توده بدني يا به عبارت ديگر چاقي و اضافه وزن افزايش خطر ابتلا به بيماريهاي غير واگير دار است.

براي رفع اين معضل در سطح فردي اقداماتي چون محدود كردن مصرف چربي‌ها و كاهش كالري دريافتي، افزايش تغذيه سالم شامل ميوه‌ها، سبزي‌ها، غلات سبوس دار و خشكبار، محدود كردن مصرف قند و نمك و افزايش فعاليت بدني به عنوان اسلحه‌هاي مقابله با چاقي به شمار مي‌روند.

در سطح اجتماعي نيز حمايت افراد در اجراي دستورالعمل‌هاي بالا از طريق سياست گذاري‌هاي پايدار و متعهد و همكاري بين بسياري از سهامداران دولتي و خصوصي در اين راستا حائز اهميت است. در اين ميان صنايع غذايي نيز مي‌توانند در بخش اصلاح رژيم‌هاي غذايي و ترويج الگوهاي غذايي سالم نقش مهمي ايفا كنند.