حکایت جالب وزارت ورزش و جوانان

به گزارش «تابناک»، پس از چندی سرگردانی به اتاق مدیر روابط عمومی رفتیم و در جلسه نه چندان خصوصی! در حالی که چند مهمان دیگر در همان مکان حضور داشتند به بحث و تبادل نظر پرداختیم.

خلاصه کلام این که جمع بندی این نشست تعامل یکطرفه (!) ببخشید دو طرفه بود؛ هر چند اینجانب یادآوری کردم که سایت تابناک سایت انتقادی است و... .

البته بنده و دیگر دوستان یادآوری کردیم که قرارمان دیدار با وزیر ورزش آقای عباسی بود که در پاسخ گفته شد، حتما پیش از پایان سال این ملاقات صورت می‌گیرد. با بنده که کسی از این وزارتخانه تماس نگرفت، با دیگران خدا داند؛ شاید هم منظورشان آخر سال 91 بود!

نزدیک یک ماه گذشت که ما تصمیم گرفتیم به دلیل این که حسن نیت خود را نشان بدهیم، برای ایام نوروز گفت‌وگویی با نفر اول ورزش کشور یعنی آقای عباسی داشته باشیم. به همین جهت، با آقای «آ» ـ که ما را به نشست قبلی دعوت کرده بود ـ تماس گرفتم که متأسفانه چندین بار موفق به تماس نشدم، پس از چندی به بنده گفته آقای (؟) همه کاره وزیر است.

با ایشان تماس گرفتم، ولی ایشان فرمودند با مدیر دفتر وزیر تماس بگیرم. سرانجام پس از چند بار زنگ زدن، آقای «آ» گوشی را برداشت! از وی شماره مدیر روابط عمومی یعنی آقای انصاری فرد را خواستم، ولی ایشان به گفته خودشان شماره وی را نداشتند؛ البته ایشان احتیاجی به شماره وی ندارند چون اتاق آقای انصاری فردرو بروی اتاق ایشان است و روزی چندین بار ایشان را می‌بینند!؟

البته ایشان لطف کردند شماره داخلی مدیر دفتر وزیر را دادند. ما هم قبل از عید یاد فیلمهای نوروزی افتادیم. به شماره داخلی مدیر دفتر وزیر هم زنگ زدیم، آقایی گوشی را برداشت و پس از چندین سین و جین فرمود: دکتر تشریف ندارند. عرض کردم من با دکتر عباسی کار دارم.

ایشان فرمودند: منظورشان از دکتر مدیر دفتر وزیر است؟ پیش خودم گفتم چرا بعضی‌ها حرف از مدارک تقلبی می‌زنند؛ بابا تا دلت بخواد دکتر داریم؛ القصه حتی پیامک به آقای عباسی هم فایده ای نداشت و... .

به هر حال ما حسن نیت خود را نشان دادیم، ولی در واقع خواستم به آقای عباسی واقعیت‌های وقایع پشت ورزش فوتبال و سایر ورزش‌ها را بازگو کنم که نخواستند و یا نشد.

راستی آقای وزیر، شما می‌دانید چرا آقای ؟ چندین سال در فدراسیون فوتبال حضور ثابت دارند و برخی او را بیشتر از کفاشیان دوست دارند؟!

در جای دیگر هفتاد میلیون تومان چی شد؟ در ورزش؟ چه می‌گذرد؟ آیا شما می‌دانید چگونه می‌توان مقابل مافیای ورزش ایستاد؟ بابا اصلا به ما چه مربوط؛ شاید حسودیم! بی خیال.
خواستم این چنین مطالب را خدمت شما عرض کنیم، ولی... .

خوب معلومه وقتی جناب وزیر این چیزها را نداند و پست‌های کلیدی در اختیار مدیران تعاونی! قرار گیرد و مدیران ورزشی از صحنه کنار بروند و مدیران غیر ورزشی برای این که در مقابل کارمندانشان چیزی برای گفتن ندارند، دست به انتقال آنان می‌زنند، آقای کفاشیان به رغم تذکر کتبی سازمان بازرسی و همکاری، دوباره رئیس می‌شود تا همه مسئولان و اهالی ورزش ناخواسته به دلیل ندانم کاری آقایان در خوف و رجا باشند و برای محروم نشدن از سوی فیفا همه دنبال چاره باشند تا راهی برای بقای کفاشیان، یکی از ناموفق‌ترین رئیس فدراسیون تاریخ پیدا کنند.

راستی رئیس مجمع فدراسیون چه کسی است؟ برای آگاهی آقایان بگویم که بنده 32 سال خبرنگار ورزشی هستم. شکر خدا صاحبان واقعی ورزش از دوستان نزدیک ما هستند و همیشه با کوچکترین تماسی در بدترین شرایط با بنده درد دل می‌کنند. فعلا چرخ روزگار این بزرگان و مربیان سالم را خانه نشین کرده است؛ حسن حبیبی، پرویز ابوطالب، حسن روشن، همایون بهزادی، داریوش مصطفوی، علی دایی، فرامرزظلی، محمد مایلی کهن، جعفر کاشانی، محمد بنا، آرش میراسماعیلی، عبدالله موحد، احمد عابدزاده و بسیاری دیگر از این بزرگان ورزش که بحق صاحبان اصلی ورزش هستند، با ما در تماسند و همواره از تجربه این بزرگان بهره می‌بریم و افتخار هم می‌کنیم؛ البته مرحوم ناصر حجازی، اسطوره فراموش نشدنی فوتبال هم از دوستان نزدیک ما بودند که متأسفانه به رحمت خدا رفت.

حکایت ما، حکایت زندگانی است؛ حکایت پرنیان حقیقت و زیبایی و حکایت ما وصف‌‌الحال مشتاقی است.
از ذکر علی کمک گرفتیم تا آن چیز که می‌شود بگیریم؛ بدان امید که ما را قابل بداند و از ما بپذیرد.
قسم به فاطمه اش غیر یا علی مددی نگفته‌ایم و نگويیم؛ این حکایت ماست؛ همه مال یک خونه‌ایم.