آمارهايی كه از هوا میآيد!
اختلالات رواني وجه مشترك تمام جوامع دنياست. اين اختلالات در برخي كشورها بيشتر و در برخي ديگر كمتر است اما آنچه مهم است توجه ويژه كارشناسان و آسيب شناسان به اين موضوع و بررسي علل بروز اين مشكل است . بروز اين مشكل د ركشور ما نيز دور از انتظار نيست و سازمانها و نهادهاي متولي بايد به وظيفه خود در اين باره عمل كنند
اختلالات رواني در تمام جوامع دنيا وجود دارند و آخرين بررسيها در كشور ما نشان ميدهد كه 20 درصد از جمعيت كشورمان به نوعي از اختلالات روانپزشكي دچار هستند. مراجعه به رمالان، فالگيران و دعانويسها از جمله دلايلي است كه كارشناسان براي شيوع اختلالات رواني د ركشور نام ميبرند. اما روز گذشته مصطفي معين، رئیس کرسی یونسکو در آموزش سلامت ايران از شيوع 80 تا 90 درصدي اختلالات رواني در كشورمان خبر داد و گفت: «شيوع اختلالات رواني در جوامع مختلف 20 تا 30 درصد است و در كشورهاي جهان سوم و ايران 80 تا 90 درصد است.» خبري كه كمي عجيب به نظر ميرسيد!
آمارها بر اساس حدس و گمان است
دكتر مجيد ابهري، آسيبشناس اجتماعي آمار ارائه شده از سوي مصطفي معين را رد ميكند و ميگويد: «به علت عدم وجود بانك سلامت رفتار و روان در كشور، تا امروز ارقام منطقي و علمي براي اعلام اختلالات رواني در كشور وجود نداشته و هر عددي كه در اينباره اعلام ميشود، بر اساس حدس و گمانها و آمار گيري تصادفي است.» وي با اشاره به اين نكته كه اعلام آمار بالاي اختلالات رواني در كشور براي جامعه زيان آور است و باعث ايجاد اضطراب ميشود، تاكيد ميكند: «اين ديدگاه يكي از ابزارهاي ناتوي اجتماعي و فرهنگي است. چرا كه اختلالات رواني در تمام جوامع بشري وجود داشته و دارد. در دنياي مدرن نيز به دليل كمرنگ بودن روابط عاطفي و حاكميت زندگي ماشيني آمار اين اختلالات بسيار بالاتر از جامعه ماست.»
دكتر ابهري در عين حال تصريح ميكند: «افسردگي، ناهنجاريهاي رفتاري، اضطراب، انزوا و اختلالات رفتاري در همه كشورهاي جهان وجود دارند، تنها نكتهاي كه در اينجا باعث پذيرفته شدن اينگونه آمار توسط تعدادي از افراد ميشود، پايين بودن سطح نشاط و شادي اجتماعي در بخشهايي از جامعه ماست.» اين آمار در حالي در خصوص كشور ما بيان ميشود كه كارشناسان بر اين عقيدهاند مصرف قرصهاي آرام بخش و داروهاي ضد افسردگي در اروپا و آمريكا حداقل 5 برابر ايران است و آمار خودكشي و افسردگي ناشي از گسست عاطفي در اين جوامع چندين برابر كشور ماست. ابهري در عين حال به اين نكته نيز اشاره ميكند كه اختلالات رفتاري موجود در ايران غير قابل انكار است چرا كه هر جا بشر وجود داشته باشد غم و اندوه نيز وجود دارد و افسردگي و اضطراب لازمه زندگي بشري است.»
شادي و نشاط؛ عامل پيشگيري از اختلالات
دكتر ابهري تاكيد ميكند: «ايجاد شادي و نشاط اجتماعي همين طور رفاه اجتماعي و رفع تبعيضها و برقراري عدالت اجتماعي ميتواند بهترين عوامل پيشگيري از اختلالات رواني شود.» ابهري با اشاره به اين نكته كه اختلالات رواني در كشور رو به افزايش است، تاكيد ميكند: «تعداد تختهاي بيمارستانهاي رواني و بيماران سرپايي، آمار بيماران تحت درمان در بيمارستانهاي دولتي و خصوصي بيانگر اين واقعيت است كه اختلالات رواني رو به افزايش است اما هنوز با آمارهاي اعلام شده فاصله زيادي دارد و اعلام اين گونه اعداد و ارقام حتي در صورت صحت باعث ايجاد تنش روحي در جامعه شده و از مشكلات رفتاري نه تنها نميكاهد بلكه بر حجم آنها نيز ميافزايد بنابراين در صورت بررسيهاي ميداني و پژوهشهاي علمي به اين واقعيت خواهيم رسيد كه اين آمارها چندان مبناي علمي ندارند و وزارت بهداشت و درمان، دانشگاههاي علوم پزشكي و دانشمندان حوزه روانشناسي و رفتار شناسي بايد يك پژوهش واقعي و ميداني در مورد آمار منطقي اختلالات رفتاري انجام دهند تا يك بار براي هميشه در مقابل اين اعداد و ارقام ايستادگي شود و امنيت به جامعه بازگردانده شود.»
وي با اشاره به اين نكته كه مدافع مردم جهان و مردم جهان سوم نيستم، ميگويد: «وجود فقر فرهنگي و اقتصادي و اجتماعي را در حدي كه منجر به بيماريهاي رواني و اختلالات رفتاري شود قبول ندارم، اما در اين زمينه نيز مقصر 22 سازمان و نهاد پيشگيري كننده هستند كه غفلت آنها باعث بالا رفتن آمار آسيبهاي اجتماعي شده است.»
منبع: تهران امروز
