مايليكهن لازم بداند، حتي 20 روز به زندان ميرود!
اگر لازم باشد صحبتي شود، آقاي دايي مي تواند صحبت كند و نمي دانم چرا برخي اشخاص در پي آن هستند، باطرح برخي حواشي به اختلاف ميان سرمربي كنوني و سرمربي اسبق تيم ملي فوتبال دامن بزنند.
ناصر فرياد شيران فوتباليست سالهاي گذشته كشورمان و همچنين مربي سابق تيم فوتبال نفت كه به همراه برادر نادر فريادشيران نزديك ترين اشخاص به محمد مايلي كهن هستند، در دفاع از مايليكهن، در گفت و گويي با تابناك، پيرامون اختلافات موجود ميان دايي و مايلي كهن كه دست آخر در محاكم قضايي پيگيري شد، ضمن اشاره به مطلب فوق افزود: حكم دادگاه هنوز به آقاي مايليكهن ابلاغ نشده است و اگر ابلاغ ميشد، تابع مقررات كشورمان بوده و هيچ گاه از قانون تخطي نميكند.
وي به گفته وكيل دايي مبني بر دروغگو خواندن مايليكهن اشاره كرد و تاكيد نمود: برخي ادعاها خيلي مضحك و خنده دار است و مثلاً اينكه وكيل دايي گفته است مايليكهن سازمان زندان ها را زير سوال برده، غيرقابل دفاع بوده و مشخص نيست استناد وي به كدام قانون بوده كه چنين تعبيري كرده است. تصور ميكنم آقاي دايي به شخصه ميتواند صحبت كند و نيازي به موضع گيري وكيلش نباشد.
بازيكن اسبق فوتبال كشورمان به بيمارستاني اشاره كرد كه اشخاص محدودي به آن مراجعه مي كردند ولي پس از آنكه بكهام در آن بيمارستان تست پزشكي داد، بيمارستان آنقدر مشتري پيدا كرد تا آن مركز درماني به واسطه همين موضوع به بيمارستاني بزرگ تبديل شود و اين مسئله را اينچنين با برخوردهاي وكيل دايي مقايسه كرد: شايد اگر وكيل آقاي دايي قصد تبليغ خود را داشت ميبايست چند ده ميليون تومان در نشريات هزينه تبليغات پرداخت مي كرد اما در حال حاضر با قرار گرفتن در اين جريان، اين اتفاق به رايگان به وقوع پيوسته و تاثيرگذارياش نيز چندين برابر بوده است.
فريادشيران در خصوص حكم صادر شده براي مايلي كهن تاكيد كرد: آنچه مشخص است حكم صادر 300 هزار تومان جريمه يا 20 روز زندان است كه مايليكهن از اين حكم تمكين مي كند و ايشان مقابل قانون، گردنش از مو نازك تر است؛ اگر احساس ضرورت كند جريمه را پرداخت مي كند و اگر لازم بداند، حتي 20 روز به زندان مي رود!
آنالیزور تیم فوتبال راه آهن گفت: در خصوص موضوعيت اين تقابل دامنه دار دايي و مايلي كهن گفت: در هنگامه جام جهاني، از كوچك و بزرگ و كارشناس، مربي و داور و امثالهم انتقادات تندي را مطرح كردند اما اين آقاي مايليكهن بود كه شامل چنين برخوردي شد. يكي از مسائلي كه توسط آقاي مايليكهن مطرح شد، نقل قولي از ضيايي سرمربي وقت صباباتري بود كه مايليكهن گفته بود: "آقاي ضيايي در آن دوره از دست دايي خون گريه ميكرد" و همين آقاي ضيايي سه چند پيش مصاحبه كرد و گفت: علي دايي، زماني كه من سرمربي صبا بودم آنقدر من و تيم را آزار داد كه حد ندارد. همه به خاطر اينكه اسمش علي دايي بود از او ميگذشتند. صحنههاي حضور او در صبا از جلوي چشمانم رد ميشود. قبل از آنكه به صبا بيايد دوستش داشتم اما وقتي در صبا بازي كرد فهميدم چقدر اشتباه كردهام و اين آدم اصلا شايسته دوست داشته شدن نيست" و بدين طريق با اشاره مستقيم به گفتههاي مايليكهن، حرفهاي او را تاييد كرد.
فرياد شيران يادآور شد: متاسفانه به دلايل فراواني بيان نميكنند كه تيم ملي فوتسال تنها مرتبه اي كه در جامجهاني به جمع چهار تيم راه يافته با هدايت محمد مايلي كهن بوده و او با بازيكناني كه از زمين چمن به سالن آورده بود همچون غلامپور، ورمزيار، ابطحي و حتي انصاريفرد، در شرايطي كه كمتر كسي با قوانين اين رشته آشنايي داشت، ايران را به جمع چهار تيم بزرگ جهان برد؛ موفقيتي كه در طول سالهاي گذشته عليرغم رشد فوتسال در ايران، برگزاري ليگ فوتسال و همچنين در نظر گرفتن ديدارهاي تداركاتي با بزرگان جهان، هنوز دست نيافتني است تا سطح توانمندي مايلي كهن مشخص شود.
اين بازيكن سابق فوتبال در خصوص اينكه برخي اشخاص مدعي هستند، "مايليكهن هرگاه بيكار ميشود صحبتهاي تندي را انجام مي دهد"، خاطر نشان نمود: متاسفانه همه ما محافظه كار شدهايم و به خاطر اينكه پستي داشته باشيم، لب به سكوت ميبنديم كه اين مسئله در بلندمدت به ضرر ورزش تمام مي شود. مايليكهن در اين سالها اگر اراده ميكرد، شايد رئيس سازمان ورزش نيز شده بود اما نه در گروه اساتيد است و نه در جمع سياسيون و شايد همين مسئله براي برخي تصميمگيران كفايت كند كه مايليكهن كنار گودنشين باقي بماند و از تجارب او استفاده نشود.
متن کامل این گفتگو را در تابناک ورزشی بخوانید.
بعنوان يكي از طرفداران آقاي دايي، چيزي كه در جواب "نقل قول از ضيايي" به نظرم ميرسد اينست كه به سخنان هر كس كه صحت و سقم آن نيز مشخص نيز نميتوان استناد كرد و در يك رسانه با ميليونها بيننده به كسي تهمت زد. و در مورد فوتسال و جهارمي تيم ملي در زمان آقاي مايلي كهن، اولاً به نظر ميرسد كه ايشان خيلي هم ناراحت نيستند كه فوتسال ايران به نيمه نهايي نرسيد و كماكان ميتوانند به ركورد فوتسال كه با ايشان بدست آمده افتخار كنند و دوماً چيزي كه مسلم است آن سالها فوتسال (به شكل حرفهاي) رشتهاي نوپا بود و انگشت شمار بودند كشورهايي كه در فوتسال سرمايه گذاري خاصي كرده باشند و تنها كشورهايي مطرح بودند كه فوتبالسان خودجوش و مردمي بود و جوانان در كوچه و خيابان به آن ميپرداختند كه كشور ما هم از جمله آنها بود و هست ...