هجوم خاموش چيني‌‌ها به کارخانه‌هاي ايراني

با تشكر از اين حسن توجه و پيگيري كه در قبال مسائل اقتصادي كشور داريد .
كافي است يكروز سري به شهرك هاي صنعتي اطراف تهران خصوصاً منطقه ورامين بياندازيد تا ببينيد كه نمايندگان شركت هاي چيني چه كرده اند !
8ماه قبل چند نماينده از صنعتي از چين به منطقه ورامين آمدند و همين پيشنهادات را دادند .
كمي صبر كينيم مي بينيم كه ديگر چيزي از توليد باقي نمي ماند

متاسفانه همين امر سبب تعطيلي بسياري از كارخانجات شده وكالاهاي بي كيفيت چيني جايگزين كالاهاي خوب داخلي شده مسئول جلوگيري از آن كيست؟

با سلام
متاسفانه این مسئله هم بدلیل کوتاهی مسئولین سیاست خارجی ما هست امسال جهت شرکت در نمایشگاه بین المللی چین (گونجو) به تجار ایرانی مقیم دبی فقط به تعداد اندکی از آنها ویزا داده شد در حالی که ما به چین ها در هنگام ورود به کشور ویزا می دهیم چرا همین مسئله با مسئولین چینی مطرح نمی شود تا تسهیلات بیشتری به تجار ایرانی داده شود.

از منظر اقتصادی اگر دیدگاه منفعت طلبانه ( که در دنیای سرمایه و سرمایه سالاران منطقی ترین دیدگاه به شمار می آید ) را ملاک قرار دهیم ؛ اقدام این تولید کنندگان توجیه لازم را دارد ولی اگر دیدگاه اقتصادی درستی که مبتنی بر اشتغال زائی , تحرک اجتماعی و اقتصادی و توسعه تولید باشد را ملاک قرار دهیم بایستی اعتراف کرد که با یک فاجعه روبرو هستیم . لازم به یادآوری است که این خبر جدیدی نیست و مثلا برخی از تولید کنندگان لوازم جانبی کامپیوتر از چند سال قبل مبادرت به این کار کرده اند .
سوال اصلی این است که چرا سیاستهای غلط اقتصادی به " چینیزه " شدن صنایع و خدمات اساسی ( مانند مخابرات و برق و ... ) مملکت دامن زد و جوابگوی این مسائل را باید آنانی دانست که به شکل بی رویه و غیر کارشناسی پای چینی ها را به کلیه صنایع و همچنین خدمات اساسی ما باز کردند و برخی برای چینی ها مبلغان بی جیره و مواجبی بودند که عملکرد آنها نابودی " تولید " را در بسیاری از زمینه ها به همراه داشت .

متاسفانه اين خبر صحت دارد و بعضي شركت هاي داخلي با سو استفاده از شعار حمايت از صنايع داخلي تولدات ساخت چين را بنام ساخت داخل جايگزين قطعات اروپايي و امريكايي مينايند بسيار از قعات يدكي نام توليد داخل قالب شده و هيچ نظارتي هم در كار نيست

هرکس باشد با پیشنهاد چینی ها موافقت می کند برای یک تاجر سود مهم است . باید سیاست های دولت طوری تنظیم شود که هزینه تولید در ایران کاهش یابد.

در تائید خبر شما تو شهر اردبیل یک کارخانه تولید چوب بود که قریب به 10 سال با 150 نفر کار میکردند ولی اخیرا مالک این کارخانه تصمیم گرفته کلا کارخانه را تعطیل کند به بهانه اینکه سود ده نیست و تا اخر سال 87 کارخانه تعطیل میشود و همه کارگرها اخراج و امروز 4شنبه قرار است این اقا به چین تشریف ببرند برای گرفتن نمایندگی انحصاری تولید تزئینات سقفی واقعا جای تاسف دارد این اقا به استفاده از این کارگرها و وام بیکاری که توسط انها گرفته و بیگاری کشیدن از انها و به هم زدن ثروت هنگفت الکی ادعا میکند کارخانه سودده نیست و به راحتی اب خوردن 150 نفر اخراج میشود و اب از اب تکان نمیخورد

می خواهم چند مطلب را از کشور چین برای شما بازگو کنم. امیدوارم منتشر نمایید تا خوانندگان و دست اندرکاران محترم ملاحظه نموده و نظرات خود را منعکس نمایند:
- سال های گذشته (حدود 4-5 سال پیش) هنگام بروز بیماری سارس در چین وقتی مردم دنیا از حصور در چین و خرید محصولات چینی خودداری کردند دولت چین با سرشماری سریع و اطلاعاتی که از کارخانجات و کارگران داشت وام های کاملا بدون بهره و بدون کارمزد به آنها پرداخت کرده و خواستار ادامه تولید محصولات آنها و یا اتخاذ تدابیری برای جلوگیری از ورشکستگی کارخانجات شد. پس از رفع مشکل این وام ها در اقساط به دولت برگشت داده شد. براحتی می توان تشخیص داد که دولت چین در پرداخت بدون کارمزد و بهره نه تنها ضرر نکرد بلکه سود سرشاری نیز عایدش گردید. از این گونه موارد می توانید بسیار در چین ببینید که با تدبیر لازم جلوی مشکلات تولید کنندگان گرفته می شود.
- دولت چین برای تاسیس کارخانجات تولیدی نهایت همکاری با بخش خصوصی را داشته و دارد چنانکه به عنوان مثال داوطلبان تاسیس کارخانجات در روستاها از همکاری دولت در گرفتن زمین و مصالح مورد نیاز گرفته تا ایجاد راه های مواصلاتی با کیفیت راه سازی عالی (طراحی عالی در نقشه راه سازی به همراه آسفالت مرغوب و ...) بهره مند می گردند. این افراد در سال اول نه تنها از نظر مالیاتی معاف هستند بلکه سال های بعد به تدریج و آرم آرام به سطح واقعی پرداخت مالیات می رسند. همچنین امتیازات ویژه ای به صادر کنندگان اعطاء می گردد.
- در بسیاری از کارخانجات تولیدی در سطح بالا با کیفیت خوب کارگران و کارمندان در سود کارخانه سهیم می گردند. بدین صورت که در انتهای سال مالی و پس از تعیین سود قطعی، بخشی از این سود مثلا 5% ، بین تمامی افراد از مهندسین و مدیران گرفته تا کارگران ساده و نگهبانان، بسته به ضریب حقوق دریافتی خود تقسیم می گردد. حال در نظر بگیرید که تمامی این افراد پس از محاسبه درصد نسبت سرمایه ای که کارفرمای خود در احداث این کارخانه سرمایه گذاری کرده است تا نگهبانی که سرمایه اش در این شرکت حضور و پاسداری از این سرمایه ها می باشد به نوعی به یک نسبت از سود این کارخانه سهیم می شوند، حاضرند تا نه تنها تا سرحد جان در حفظ و نگهداری اموال بکوشند بلکه در هنگام تولید از دورریز مواد خام و اولیه و ... کاملا جلوگیری نمایند تا در سود تولید این کارخانه سهیم باشند. این افراد یاد می گیرند که سود کارخانه سود آنها و ضرر کارخانه ضرر آنهاست. همچنین یاد می گیرند که سود سالیانه ای که می گیرند اگرچه محدود است ولی در مقایسه با سرمایه ای که در این کارخانه دارند (کار کارگر و ...) سود مناسبی را دریافت می کنند.
- در بسیاری از کارخانجات در کنار محل کارخانه خوابگاه یا خوابگاه هایی تهیه شده که کارگر دچار کمترین زحمت برای تردد گردیده و با انرژی بسیار در محل کار خود حاضر گردد و ...
اگر بخواهم برای خوانندگان عزیز مطالبی از این دست از کشور چین عرض نمایم بایستی کتابی تالیف نمود. حال با توجه به مطالب فوق کشور چین دارای صنعتی واکسینه شده در برابر تهاجم های خارجی گریده است و ترسی از حضور سرمایه گذاران و یا کارخانه داران خارجی ندارد. می داند هر که بخواهد به تولید کنندگان این کشور پیشنهاد تولید در خارج از چین را بدهد خود نهایتا تسلیم شده و محصولش را در چین تولید خواهد کرد. چرا ما به جای اعتراض به حضور چینی ها، واردات و ... روش های مدیریتی در سطوح خرد و کلان خود را تصحیح نکرده و به جای حذف صورت مساله که قابل حذف شدن نیز نیست مساله را حل نکنیم؟

دولت باید به شدت و قاطعانه با چنین تولیکنندگان و کارخانه داران که در واقع دارند به کشور خیانت می کنند برخورد کند و در مورد خاطیان کوچکترین گذشتی نکند.

خوب چرا ايراني ها اين پيشنهاد را به چيني ها نمي دهند؟ مگر نمي گويند وضع توليد در كشور در اين برنامه هاي 5ساله خوب شده و اين همه ما روي سياست حمايت چيني ها از ايران حساب كرديم. اگر نه كه خوب فرق بقيه قدرتها با چين چيست كه همين الان هم همه محصولات مارا به استعمار كشيده اند. ما داريم آنچه را خود كاشته ايم درو مي كنيم.