«نگاه شما»: جامعه‌ای مثل «یه حبه قند»

س. خاوری، بیننده تابناک با ارسال پیامی به «نگاه شما» چنین نوشت:

امیدوارم جامعه‌ای مثل «یه حبه قند» داشته باشیم

این جمله ای است که نگار جواهریان در پشت صحنه فیلم یه حبه قند بیان می کند و در سایت این فیلم ساده و صمیمی نیز قرار گرفته است.

پیشنهاد می کنم این فیلم را ببینید اما اگر به دنبال یک فیلم پرماجرا، اکشن و عاشقانه از جنس فیلم های امروزی هستید و فکر می کنید فیلمی عجیب و غریب با داستانی رمانتیک را خواهید دید باید پیشنهاد کنم به دیدن فیلم یه حبه قند میرکریمی نروید چون این فیلم فقط چند لحظه ای ما را با زندگی دو روزه خانواده ای ایرانی با روشی مثال زدنی آشنا می کند؛ خانواده ای که آدم هایی با خلق و خوی های مختلف، طرز فکر های متنوع و گویش های یزدی، مشهدی، جنوبی و ... اما با اشتراک در ایرانی بودنشان معرفی می گردد.

به نظرم مشکل ما این شده است که به دنبال یک داستان تخیلی یا اکشن با جلوه های ویژه هستیم تا آنوقت اصطلاح "عجب فیلمیه" را به زبان بیاوریم در حالیکه اگر فیلمی مثل یه حبه قند سادگی و صفا و صمیمیت را بهمان نشان دهد و پاکی روابط زیبای خانواده های ایرانی را بتصویر بکشاند نمی توانیم دریابیم که این  گمشده خانواده های ایرانی است که برای لحظاتی آنرا پیدا کرده ایم.

البته هرکسی سلیقه ای دارد اما مطمئنا فیلم های گیشه ای این چند سال با سریال های بعضا آبکی تلویزیون ذائقه جامعه را متاسفانه تغییر داده و به این سمت سوق داده وگرنه یه حبه قند دهان ما رو به اندازه یه حبه قند توی این سینمای بی محتوا شیرین می کند و آدم رو یاد سادگی های قدیم میاندازد که خیلی خیلی جای آنها توی خانواده های ما خالی است و الان کمبودش احساس می شود.

این فیلم از یک نگاهی نسل های مختلف جامعه را در کنار هم می نشاند و نسل جدید جامعه را در خانه ای قدیمی اما زیبا و آرامش بخش در کنار نسل اول قرار می دهد و به ما می گوید حتی در کنار دوستی های سالم دختر و پسری در این خانواده و ابزارهای نوین فناوری همچون رایانه، تلفن همراه، بلوتوث و ... هم می توان صمیمیت و پاکی گذشته را داشت. اتفاقا قوت فیلم در این است که زمان این فیلم برای سالیان دور نیست بلکه برای همین امروز است و برای همین دوران است دورانی که تازه عروس تلفن همراه لمسی بدست می گیرد اما فیلم می خواهد بگوید با وجود همه اینها باز هم می توان در کنار هم بود در کنار هم خندید عشق ورزید و خانواده ایرانی اصیل را شکل داد.

به نظرم یه حبه قند خیلی حرف واسه گفتن دارد اما چون خیلی ساده و بی شیله پیله ساخته شده، بیننده و تماشاچی بیشتر به سادگیش نگاه می کنند تا حرفایی که فیلم می خواهد بیان کند وگرنه فیلم سراسر حرف و پیام است. برای همین در یه حبه قند به دنبال شروع ماجرایی نباشید به دنبال اتفاق خاصی نباشید چون ماجرا از همان اول فیلم که خانواده کنار هم قرار می گیرد شورع شده و در اوج خود قرار دارد.

اوج فیلم همین نشان دادن خانواده ای ایرانی است که از ته دل می خندند و شوخی می کنند و دردهای پیدا و پنهان همدیگر را التیام می بخشند. امیدوارم با این دید فیلم را ببینید که دو ساعتی یه خانواده ایرانی را با تمام صفا و صمیمیت کنار هم نشانده و در عین شادی و سرور پس از خواب شیرین قبل از عروسی فقط با «یه حبه قند» عزا و غم زندگیشان را فرا می گیرد اما بازهم کنار هم هستند و تازه عروس فیلم ما با پوشیدن لباس سیاه و همراهی خانواده خود، ماندن در ایران را بر رفتن به آنسوی دنیا ترجیح می دهد.

«تابناک» مطالب اختصاصی و گردآوری شده توسط خوانندگان محترم را در قالب جدیدی با عنوان « نگاه شما» منتشر خواهد کرد.