دو آمریکایی آزاد شده، خوب دستمزدمان را دادند!

سرویس بین‌الملل ـ دو جاسوس آمریکایی که با کمک‌های انسان‌دوستانه ایران به ویژه رئیس‌جمهور کشورمان از زندان آزاد شده و مجازت جرایم خود را نکشیدند، در نخستین واکنش در آمریکا و در یک کنفرانس مطبوعاتی، مطالبی علیه جمهوری اسلامی گفتند.

به گزارش «تابناک»، برگزاری کنفرانس مطبوعاتی توسط این دو جاسوس آمریکایی و سخنان آنان علیه ایران، در حالی است که آنان در آغاز ورود حتی به تمجید از مقامات ایرانی نیز پرداخته و تنها از دستگیری خود و نه شرایط زندان انتقاد کرده و در این باره، چیز دیگری به خبرنگاران نگفته بودند.

بنابر این گزارش، اما به فاصله چند ساعت، مقدمات برگزاری یک کنفرانس مطبوعاتی برای این دو تن مهیا می‌شود و این دو اتفاقا نه از دشواری شرایط زندان برای خود که برای دیگران نیز سخن می‌گویند!

در این باره، «جاشوا فتال» و «شین بوائر» در پاسخ به یک پرسش درباره اینکه آنان دولت ایران را خواهند بخشید، این گونه می‌گویند:

«پاسخ ما این است که‌ چگونه می‌توانیم دولتی را ببخشیم که به زندانی کردن شمار بسیاری از افراد بی‌گناه و زندانیان عقیدتی اقدام می‌کند؟ این مردم ایران هستند که متحمل فشارهای سنگین می‌شوند و دولتی بی‌رحم که احترامی برای حقوق بشر قایل نیست، بالای سر خود دارند.»

آنان بدون اینکه کسی از آنان بپرسد، ایران برای بازسازی چهره بین‌المللی خود، چه کاری باید بکند، این گونه به پیچیدن نسخه برای سیاست‌های بین‌المللی ایران می‌پردازند:

«روزنامه‌نگاران پشت میله‌های زندان می‌مانند و مردم بی گناه اعدام می‌شوند. اگر دولت ایران می‌خواهد تصویر خود را در جهان تغییر و فشار بین‌المللی را کاهش دهد، باید همه زندانیان سیاسی و عقیدتی را بی‌درنگ آزاد کند.»
 
نکته قابل توجه اینکه، این دو آمریکایی تقریبا به همه پرسش‌ها، پاسخ‌ نامربوط می‌دادند، که احتمالا پاسخ‌ها از پیش آماده بوده و بناچار در جواب، آنها را ارایه می‌کردند!
 
با این حال، ایجاد فضای ضد ایرانی توسط این دو آمریکایی و استفاده از آن علیه ایران، چندان غیر طبیعی به نظر نمی‌رسد، ولی آنچه غیر طبیعی است، رفتار سیاستمداران ایرانی در رویارویی با این دو آمریکایی و آزاد کردن آنان بود.

اکنون پرسش این است، هنگامی که مقامات عمانی با هواپیماهای اختصاصی به ایران می‌آمدند تا با میانجیگری، این دو را آزاد کنند و ما را مجبور به انجام عمل بشردوستانه در قبال مجرمان آمریکایی کردند، چرا کسی از آنان نخواست تا آمریکایی‌ها را به انجام رفتار انسان‌دوستانه در قبال زندانیان ایرانی وادارند؟ چرا کسی از عمانی‌ها تضمینی نگرفت که این دو پس از آزاد شدن، بازیچه دست سیاست‌های آمریکا قرار نگیرند؟

به راستی، چرا در حالی که سخنان این دو آمریکایی، بالاترین اخبار خبرگزاری‌های بین‌المللی قرار گرفته، حسن نیت و اقدام بشردوستانه ایران در قبال آنان در صدر خبرگزاری‌های قرار نگرفته است؟!