«نگاه شما»: چرا ماندیم؟ چه خواهیم دید؟!

خیلی زیباست
وامروز باید بمانیم وخون دلها بخوریم ، تا روز پروازمان فرا رسد...

برادر عزیز هیچ انسان با شرفی چنین حرفی نخواهد زد یاد شهدای 8سال دفاع مقدس همیشه در قلب ما می ماند و مطمئنا" خاطره آنها همیشه با حس احترام و قدر شناسی همراه است.

کجایند آن مردان بی ادعا................

هوالعزیز
آن روز از جانمان گذشته بودیم و امروز از مال هم نمی توانیم بگذریم ، آن روز زیر آتش خاکریز میزدیم و امروز زیراب همدیگر را ، آن روز خاکریز های مثلثی زر و زور و تزویر هم جلودارمان نبود و امروز هر لحظه تو یکی از سه گوشه همان مثلث پناه گرفتیم ، آن روز بی سلاح و بی سنگر جلوی گلوله مستقیم تانک برای خاکریز زدن سر از پا نمیشناختیم و امروز حب دنیا زمین گیرمان کرده، آن روز از پدر و مادر برای جبهه رفتن اجازه نگرفتیم و امروز برای آب خوردن باید از بعضی ها اجازه بگیریم ، محل زندگی ما آن روز سنگر بود و متکای ما گونی های شن و خاک ، امروز اگه مبل و کاناپه و تخت نباشه کمر درد میگیریم ،آن روز به زنده برگشتن فکر نمی کردیم و امروز به فکر سفر اروپا هستیم ، آن روز بوی دود و آتش و خون در معرکه جهاد بوی بهشت میداد وامروز بوی دود و گاز و آلودگی شهرها ما رو تا قعر جهنم می بره، الهی تو عزیزی و ما ذلیل ، آیا کسی جز عزیز میتواند به ذلیل رحم کند؟ عزیزمان کن که ذلیلیم ، قوی مان کن که ضعیفیم ، رحم کن برما که تو الرحم الراحمینی. (بی سنگر 27)