بازدیدکنندگان «ابیانه» مواظب باشند!
دبير انجمن خانه مردم ابيانه از مجروح شدن يك گردشگر بهدليل فرو ريختن سردر يكي از خانههاي تاريخي روستاي ابيانه خبر داد.
عباس شاكريزاد ابيانه در گفتوگو با ايسنا، بيان كرد: ششم خرداد ماه، در حالي كه چندهزار گردشگر در حال بازديد از يكي از محورهاي اصلي روستاي تاريخي ابيانه بودند، به دليل فرو ريختن سردر يكي از خانههاي 450 سالهي روستا، يك جوان گردشگر زير آوار ماند و از ناحيه پا به شدت مجروح شد.
او گفت: به دليل نبود امكانات امداد و نجات و آمبولانس، اين گردشگر يك ساعت در حال خونريزي زير آوار ماند، تا سرانجام پس از منتقل شدن به بيمارستاني در نطنز، تحت مداوا قرار گرفت.
اين ساكن روستاي تاريخي ابيانه اظهار كرد: مالك ساختمان تخريب شده در اين باره به انجمن خانه مردم ابيانه اعلام كرد: از مسئولان وقت پايگاه ميراث فرهنگي ابيانه درخواست مجوز تعمير بنا را كرده است، ولي آنها گفتهاند كه ما كارشناس هستيم، بنا خطري ندارد و به استحكامبخشي نياز نيست.
شاكريزاد ادامه داد: تنها آمبولانس روستا راننده ندارد و در درمانگاه نيز در خارج از ساعت اداري، كسي مستقر نيست. سهميه يك دستگاه آتشنشاني روستا نيز توسط مسئولان شهرستان در اختيار شهر ديگري قرار گرفته است.
وي گفت: در روزهاي تعطيل، هزاران گردشگر به روستا وارد ميشوند، از جمله در تعطيلات نوروز 251 هزار نفر وارد روستا شدند. ورود اين جمعيت زياد بدون داشتن كمترين امكانات رفاهي، بهداشتي، درماني و امدادي و نبود يك مديريت منسجم و قوي در روستا، مشكلات بسیاري براي مردم و گردشگران پدید آورده است.
اين دوستدار ميراث فرهنگي افزود: در نوروز 1389 دو نفر فوت كردند و در نوروز 1390 نيز چند نفر دچار گازگرفتگي شدند. گویا تا خطرهاي جدي مردم و گردشگران را تهديد نكند، مسئولان راهکاری براي معضلات اين روستا نميانديشند.
آقا من مخلص مردم با صفای ابیانه هم هستم اما به خدا طرز برخوردشون با مردم خوب نیست. اول که تا دوربین ببینند عین کسانی که جزامی دیده باشند از دورت فرار میکنند. بعدش هم طوری باهات برخورد میکنند که انگار اومدی خانه و کاشانه اشان را قبض کنی. تا آنجا که من از مسئولان بیمارستان نطنز شنیدم 2 نفر از این افراد که فرزندان یک خانواده بودند در اثر گاز گرفتگی که نناشی از روشن کردن کپسول درون چادر مسافرتی بود فوت کردند و این هیچ ربطی به مجهز بودن روستای ابیانه ندارد . چون اگر هم جهز بود کاری از دست کسی بر نمی آمد رفتن به ابیانه جز هدر دادن بنزین چیز دیگری عایدتان نمی کند.بپرسید چرا در اتوبان کاشان - اصفهان حتی یک تابلو درباره ابیانه نیست که مسافت را نشان دهد .!!!!!!
تازه بعد از 30 کیلومتر باید از بزرگراه خارج شوی و دوباره 30 کیلومتر در جاده کوهستانی و صعب العبور و تماما" سربالایی باید بنزین بسوزانی تا برسی به ابیانه و تازه می بینی برای دیدن یکسری خانه های تازه ساز این همه راه رو اومدی .روستایی که برای خرید یک بیسکوییت برای بچه ات باید GPS داشته باشی .راستی که بعضی ها از آب کره می گیرند.
قابل توجه مسئولين محترمشما تابناك جان به جاي هشدار به بازديد كنندگان برين و از مسئولين امر دليل اين سهل انگاري رو بپرسين
به عنوان یک ابیانه ای بایستی بگویم حوادثی که ذکر شده در هر جایی از ایران ممکن اسن اتفاق بیافتد. ابیانه رد پای به جا مانده فرهنگ ایران زمین در طول تاریخ می باشد که بازدید از آن را به همگان توصیه می کنم. در ضمن مرجع خبرتان ابیانه ای است ولی ساکن ابیانه نمی باشد. 
سالهاست که عده اي در چند کيلومتري ابيانه مي ايستند و مبالغ معتنابهي را از هر خودرو با نظارت شوراي اين منطقه دريافت مي کنند که با توجه بازديد صدها هزار نفري قاعدتا درآمد کلاني دارد .چرا اين درآمد صرف خدمات دهي به بازديد کنندگان نمي شود؟ و چرا توقع داريد بودجه عمومي کشور صرف هزينه هاي گردشگري درآمدزا شود؟ حالم از اين مملكت مزخرف به هم ميخوره. كره شمالي به دنيا اومده بودم بهتر از اين .... بود. 
من اهل ابیانه هستم عاجزانه درخواست دارم که گردشگری را در ابیانه متوقف کنید. به غیر از عده اندکی توریست با فرهنگ 95% افرادی که برای بازدید می آیند فاقد هرگونه تربیت و فرهنگ هستند. توریستی که با زیرشلواری و زیر پیرهنی میاید و تمام آشغالهای منزل خود را در کوچه ها و باغات ابیانه میریزد و برای 500 تومان ورودی ناقابل مسول عوارضی را زیر کتک میگیرد و سر آخر بعد از دیدار از روستای 3000 ساله, لباس سنتی عصر صفوفی اهالی را به صخره میگیرد توریست نیست .م. عبدی ابیانه
متاسفانه بیشتر اماکن گردشگری ایران مخصوصا در اطراف کاشان، نیاسر، قمصر و غیره ایمن سازی نشده اند و در صورت بروز حادثه نیز امکانات خیلی ضعیف و برخوردها غیر انسانی است. بنده چند سال پیش در آبشار نیاسر به همراه خانواده بودم که به علت استفاده از فنس غیر ایمن میله های فنس در دست پسرم رفت و قابل خروج هم نبود. هیچ کسی هم به داد ما نرسید تا همسرم مجبور شد دست او را بکشد تا با پاره کردن پوست دست آزاد شود و او را به درمانگاه برسانیم. تازه آمبولانس هم در اخیتار ما نمی گذاشتند و می گفتند امبولانس را برای موارد جدی نیاز داریم!! سرانجام پش از داد و فریاد استمداد ما یک آمبولانس آمد که راه درمانگاه شهر را بلد نبود. این تازه در موقع گلابگیران بود که آن منطقه مملو از بازدیدکنندگان است. پس از ان هرگر دیگر به آن منطقه نرفتیم.