از «ايرانيت» بوي مكتب ايراني ميآيد
«آماده هرگونه مساعدت به دلسوزان ايرانيت هستيم.» اكنون كه حميدبقايي، سايهاش از سر سازمان ميراث فرهنگي كم شده، كاخموزه سعدآباد شاهد نخستين گفتههاي رئيس تازه از راه رسيدهاش است:«روحالله احمدزاده» كه از راه نرسيده از ايرانيت حرف زد.
او اين حرف را در جمعي زد كه هنوز بقايي با اينكه حكم انفصال چهار سالهاش از سوي ديوان عدالت اداري آمده، در آن حضور دارد.احمدزاده در كنار اين الگوي موفق(!) كار خود را آغاز ميكند.آن هم بعد از رقابت چندين ماهه ميان بهبهاني، وزيرسابق راه، آزاده اردكاني،رئيس موزه ملي، تهمينه دانيالي، معاون صنايع دستي اما چگونه؟ شواهد و مدارك شهادت ميدهند كه مخالفتهاي او در برابر معترضان به مشايي و حمايتهاي بيشائبهاش از او، در بهدست آوردن چنين سمتي بيتاثير نبوده است.
اكنون او يكهتاز سازمان ميراث فرهنگي شده است و پيش از هر چيز با گفتههايي كه رنگ و بوي كلام مشايي را دارد، بسمالله آغاز كارش را ميگويد و بعد تاكيد ميكند: نظريه فرهنگ در دولت نهم و دهم مبتني بر تنيدگي ايرانيت و اسلاميت است. خبرها درباره رئيس جديد سازمان ميراث فرهنگي عجيب است. او پيش از سخنرانياش به سراغ ويكي پديا رفته و معنا و مفهوم «موزه» را جستوجو كرده است.
با اين نشانهها، بهراستي مسير ميراث، هويت و تاريخ اين مملكت به كدامين سو ميرود؟ اكنون بايد سكوت كرد يا اينكه زار زار گريست؟ مگر مسئولان يادشان نيست كه دوستداران ميراث فرهنگي و استادان دانشگاه بارها وبارها هشدار دادند درد سازمان ميراث فرهنگي امروز درد نبود مديريت متخصص است و نبود مديران آگاه باعث شده است كه ضربات سختي به پيكر تمدن تاريخي ايران وارد شود؟ اكنون بايد از كدام دلسوز ايرانيت حمايت كرد؟ آيا نبايد به گفتههاي استادان ميراث فرهنگي دل سپرد و پاي درددلشان نشست؟ اگر هم رسانهها، صدايشان در بيايد و نقدي بنويسند، روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي دست به كار ميشود و بدون خواندن نقد تكذيب ميكند.
متهم به دروغپردازي ميكند و اگر خبرنگاري بر اين امر پايداري كند، ديگر از همه برنامههاي سازمان ميراث فرهنگي حذف ميشود. حسن محسني، مدير روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي تا بود چنين كرد.
او كه بعد از رفتن بقايي، عطاي روابط عمومي را به لقاي آن ميبخشد با كوله بار سنگيني از 122 بيانيه و تكذيبيه از سازمان ميراث فرهنگي خداحافظي ميكند ولي همچنان بر دو سمت مديريت كاخ موزه نياوران و سعدآباد باقي ميماند.
اكنون اين جريان پر از فراز و نشيبهاي سياسي به احمدزاده 32 ساله رسيده است. مردي كه از خبرنگاري به استانداري فارس و سپس به معاونت رئيسجمهور و سمت سرنوشتساز سازمان ميراث فرهنگي رسيد.
