بيمارستانها؛ بدون داروخانه و داروساز
يكي از مهمترين مباحث در روند درمان، بحث دارو است كه از الزامات آن داروساز و داروخانه محسوب ميشود اما در كشور ما، براساس گفته سازمان غذا و دارو در برخي مراكز دارويي يك داروساز هم فعاليت نميكند.
نبود داروساز و خصوصا داروخانه در مراكز درماني نه تنها باعث سرگرداني بيماران است، بلكه از استانداردهاي تعريف شده براي چنين مراكزي،خارج است.
رئيس سازمان غذا و داروي كشور در دومين همايش داروسازي باليني ايران با اشاره به اينكه حدود 8000داروخانه در سطح تهران فعاليت ميكنند و 800داروخانه نيز در بيمارستانها فعال هستند،گفت: كشور داراي كمبود داروساز است. بيمارستانها و داروخانههايي داريم كه حتي يك داروساز هم ندارند در حالي كه بايد بايد براي هر 50 تخت بيمارستاني يك داروساز تربيت كنيم.
علاوه بر بحث كمبود داروخانهها و داروساز در بيمارستانهاي كشور،در اين همايش بر ضرورت وجود داروساز باليني هم تاكيد شد.
به گفته مسوولان حاضر در اين همايش، بيمارستانهاي آموزشي و درجه يك كشور بايد به داروسازان باليني مجهز شوند و حضور داروساز بايد يكي از معيارهاي امتيازدهي به بيمارستانها باشد.
داروسازي باليني يا فارماكوتراپي يكي از شاخههاي داروسازي است كه بيشتر در زمينه مشاوره دارويي براي پزشكان فعاليت دارد.
پزشكان متخصص ميتوانند پاسخ سوالات تخصصي دارويي خود را از داروسازان باليني دريافت كنند. اين رشته نيز مانند رشته پزشكي به زير شاخههاي متعدد از قبيل كودكان، عفوني، داخلي، مراقبتهاي ويژه و... تقسيم ميشود.
در واقع هدف از اين رشته و حضور داروساز باليني در بيمارستان ها،مصرف بهينه دارو يا به عبارتي جايگزين كردن داروهاي تجويز شده با داروهاي بهتر، كاهش مصرف اقلام دارويي و تغيير مقادير مصرف داروست.
البته مصرف بهينه فقط كم مصرف كردن نيست بلكه درست مصرف كردن است.
با اين تفاسير متاسفانه بيمارستانهاي كشور ما نه تنها داروخانههاي مجهزي ندارند بلكه داروساز باليني هم چندان نقشي براي ارتقاي تجويز دارو و بهبود نظام دارويي كشور ندارد.
اين در حالي است كه هزينههاي درمان به دليل مصرف دارو رو به افزايش است و سرانه مصرف دارو هر روز بالاتر ميرود و براساس گزارش سازمانهاي بيمهگر، هزينه مصرف دارو 30 درصد سبد كل بيمهها را تشكيل ميدهد.
رئيس سازمان غذا و داروي كشور در اين باره اظهار كرد: ما در حال حاضر هنوز در برخي از بيمارستانها و داروخانههاي كشور داروساز نداريم و مصرف دارو در كشور ما غيرمنطقي است.
وي گفت: هنوز پرمصرفترين داروهاي كشور ما مسكنها و آنتيبيوتيكها به حساب ميآيند و براين اساس داروسازان باليني در برطرف كردن اين مشكلات بايد تاثيرگذار باشند زيرا اين مسائل هزينههاي سرسامآوري در حوزه سلامت و اقتصاد در كشور دارد.
حضور داروسازان باليني در تمام بيمارستانها تا 100 سال ديگر
رئيس دانشكده داروسازي تهران نيز گفت: با روند كند و سرعت بسيار پايين تربيت داروسازان در كشور حضور داروسازان باليني براي تمام بيمارستانهاي كشور 100 سال زمان ميبرد.
رسول ديناروند در دومين همايش داروسازي باليني ايران افزود: در حال حاضر روند مقاومتهاي دارويي در كشور رو به افزايش است و براين اساس بايد داروسازان بيشتري تربيت شوند.
وي تصريح كرد: داروسازي ايران راه درازي را طي كرده است ولي با اين وجود در حال حاضر تنها 50 نفر در حوزه داروسازي عضو هيات علمي هستند و اگر با اين روند و سرعت پايين داروسازان در كشور تربيت شوند به يك زمان يكصد ساله براي حضور داروسازان باليني در همه بيمارستانهاي كشور نياز داريم.
ديناروند گفت: براساس گزارش پزشكان بيمارستانها، حضور داروسازان باليني در بيمارستانها بعد از يك سال اثر بسيار چشمگيري در درمان بيماران ايجاد كرده است.
وي اظهار كرد: به دليل اينكه خدمات داروسازي باليني در گذشته ارائه نميشد يك تصور غلط مبني بر عدم نياز بهاين تخصص در مراكز درماني به وجود آورده ولي واقعيت اين است كه در حال حاضر كشور به داروسازان بسياري نياز دارد و بايد در يك دوره 20 ساله نيازهاي حوزه سلامت در زمينه تربيت داروساز در كشور تامين شود.
