غبار فراموشی بر تاریخ و تمدن ایرانی

نماینده مردم ایلام، ایروان، مهران، شیروان و چرداول در مجلس شورای اسلامی تعداد موزه‌های ایران را در مقایسه با کشور‌های همسایه‌ محدود توصیف و تصریح کرد: کشور آذربایجان در همسایگی ما با مساحتی به مراتب محدود‌تر از وسعت ایران، دارای تعداد موزه‌هایی بسیار بیشتر از ایران است در حالیکه ما از دیدگاه تمدن، فرهنگ و دستاوردهای تاریخی که نیازمند نگهداری در موزه‌ها است در منطقه حرف اول را می‌زنیم اما در زمینه کیفیت موزه و اهمیت به نگهداری از تاریخ و تمدن کشورمان حرفی برای زدن نداریم.

وی با انتقاد از ضعف عملکردی دستگاه‌های فرهنگی و آموزشی برای ترویج بازدید از موزه‌ها، گفت: کم کاری مسئولان باعث بیگانگی مردم با فرهنگ غنی کشورشان شده است که این فقر در جامعه زمینه را برای حمله فرهنگی غرب محیا می‌کند.

قنبری حوزه انتخابیه خود را مملو از آثار تمدنی و تاریخی معرفی کرد و افزود: در استان ایلام فقط یک موزه دفاع مقدس به تازگی راه اندازی شده و این استان با وجود پتانسیل تاریخی و تمدن باستانی غنی آن از موزه‌هایی حتی به حد کفایت نیز محروم است.

وی با ابراز تاسف از عدم توجه به پیشینه غنی فرهنگی کشور از جانب مسئولان خاطرنشان کرد: تمامی کشورهای غربی با وجود آن که قدمت فرهنگی کهنسال و قدرتمند ایران را ندارند اما به طور مرتب در پی عرضه فرهنگ خود به دنیا هستند اما کشور ما به عنوان مهد بسیاری از فرهنگ‌ها و تمدن‌ها حتی از ابتدایی‌ترین امکانات نگهداری و بایگانی تاریخ مثل موزه در حد بسیار محدودی برخوردار است.

علم تاریخ در ایران مهجور مانده است

قنبری علم تاریخ را در کشور مهجور و مورد تحقیر معرفی و تاکید کرد: فرهنگ بسیار غلطی در جامعه به وجود آمده است که فارغ التحصیلان رشته تاریخ و محققان این عرصه افراد بی‌اهمیتی تلقی می‌شوند و از جانب دولت و مردم حمایت و احترام لایق  و شایسته خود را دریافت نمی‌کنند در حالیکه در جوامع دیگر علم تاریخ مادر تمامی علوم و آزمایشگاه علوم انسانی خوانده می‌شود ولی در کشور ما به چشم رشته‌ای بی اهمیت و زاید به آن نگاه می کنند.

وی ادامه داد: این بی‌توجهی در کشور ما تا اندازه‌ای است که در دو دولت اخیر حتی در یک دانشگاه هم رشته تاریخ راه اندازی نشده است که این موضوع نیازمند آمارگیری دقیق و تجدیدنظر مسئولان دانشگاهی است.

وی پژوهش در عرصه تاریخ را نیز در کشور بدون حمایت لازم و کافی توصیف و تصریح کرد: آثار باستانی بسیاری در کشور در حال نابودی است و تاریخ گران قدر کشورمان در حال قربانی شدن تسامح و کوتاهی دولت است.

آرامگاه خالق منشور حقوق بشر قربانی ساخت یک سد شده است!

قنبری با اشاره به وضعیت نامناسب آرامگاه کوروش گفت: پروژه سد سیوند برای مسئولان دارای اهمیتی بود که حاضر شدند به خاطر آن آرامگاه کوروش را در معرض نابودی قرار داده‌ و به مقبره این شخصیت برجسته تاریخی را که تمامی دنیا به منشور ان ادای احترام می‌کنند ، بی‌حرمتی روا دارند.

وی ادامه داد: مرتبا صحبت از ارزش و احترام به ایران و ایرانیان است اما در عمل کوچک‌ترین حمایتی از آثار این تمدن کهن نمی‌شود.

قنبری با انتقاد از سکوت مسئولان فرهنگی در مقابل سدسازی پروژه سد سیوند که آرامگاه کوروش کبیر را در معرض نابودی قرار داد، تاکید کرد: عکس العمل مقامات سازمان حفظ میراث فرهنگی بصورت حیرت انگیزی نشان از بی‌اعتنایی آن‌ها به این آثار دارد و آرامگاه خالق منشور حقوق بشر در پی بی‌توجهی نابخشودنی در حال نابودی است.

سازمان میراث فرهنگی حیات خلوت سیاست بازی‌های بعضی افراد شده است

قنبری به بهانه سالروز ملی موزه در کشور از اوضاع نابه سامان سازمان میراث فرهنگی گله کرد و گفت: سازمان میراث فرهنگی به عنوان یکی از مهم‌ترین دستگاه‌های فرهنگی کشور و متولی اصلی حفظ و مرمت آثار باستانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است که متاسفانه تسامح دولت در معرفی ریاست مشخص برای این سازمان غیر قابل قبول است و نتایج تخریبی زیادی را در پی خواهد داشت.

وی حفظ هویت را نیازمند حفظ پیشینه تاریخی دانست و افزود: بی‌توجهی‌های دولت در معرفی ریاست سازمان میراث فرهنگی ناشی از عدم اعتقاد به مسئولیت فرهنگی خطیر این سازمان است که بسیاری از اقایان این سازمان را به حیاط خلوت سیاست بازی‌های خود تبدیل کرده‌اند.

قنبری با انتقاد از عدم وجود تاریخ‌شناسان مقتدر در راس سازمان میراث فرهنگی تا به امروز تصریح کرد: آقای بقایی در جای خود قابل احترام بودند اما ایشان با چه دانش تاریخی بحث مدیریت سازمان میراث فرهنکی را به عهده داشت؟ چرا سازمان میراث فرهنگی کشور مانند ایران باید تا این حد ضعف مدیریتی داشته باشد؟

وی انتصاب افراد برای ریاست سازمان میراث فرهنگی را تا به امروز در اکثر موارد خارج از محدوده انتخاب‌های کار‌شناسی توصیف کرد و افزود: به نظر می‌رسد انتخاب‌های سازمان میراث فرهنگی در مقوله مدیریت براساس نزدیکی و غرابت با مراکز قدرت صورت می‌گیرد و توانمندی تخصصی تاریخی فرد ،اطلاعات نسبت به بحث های مدیریتی مراکز تاریخ و علم به حساسیت و لزوم حفظ آثار فرهنگی کشور تنها گزینه ‌هایی است که در انتخاب فرد لحاظ نمی‌شود.

قنبری انگیزه‌های درون سازمان میراث فرهنگی را به دلیل ضعف مدیریتی آن در حال خشک شدن دانست و گفت: حفظ حراست از میراث فرهنگی در این سازمان فدای ضعف مدیریت و سیاسی بازی مسئولان شده است.