چرا ژاپنیها مغازههایشان را غارت نمیکنند؟
پس ازوقوع زلزله ۹ ریشتری در ژاپن، ابر و باد و مه و خورشید و فلک دست در دست یکدیگر دادند و وقایع یکی پس از دیگری در ژاپن رخ دادند. سونامی که در نتیجه وقوع زلزله دراقیانوس ایجاد شده بود به سواحل ژاپن رسید و شهرهای ساحلی ژاپن را در خود غرق کرد. این حادثه بسیاری از ژاپنیها را آواره و یا زنده به گور کرد. از سوی دیگر مردم این کشور با خسارات جانی و مالی فراوانی مواجه شدند؛ کشته شدن افراد بسیار، بیخانمانی، از دست دادن دست یا پا، کمبود آب آشامیدنی، کمبود مواد غذایی و بهداشتی و... در این میان انفجار راکتور هستهای قوزی شد بر بالای قوزهای دیگر. حادثه اخیر موجب شد، افراد بسیاری در ترس از تکرار حادثه چرنوبیل فرو روند.
با همه این تفاسیر و جزئیات که هر روزه از خبرگزاریها مرتبا گزارش میشود، اما یک حلقه مفقوده وجود دارد که هیچ اشارهای به آن نشده است و گویا خبرگزاریها نیز دوست ندارند چندان روی آن مانور دهند. مردم ژاپن علی رغم این مصیبت رخ داده هنوز دست تعدی به سوی غارت اموال دیگران نگشودهاند. هنوز بینظمی و هرج و مرج که معمولا پس از این حوادث رخ میدهند، در این کشور رخ نداده است.
به گزارش سرویس بین الملل «فردا»؛ جک کافتری (یکی از وبلاگ نویسان شبکه خبری CNN) در وبلاگ خود به این مسئله پرداخته است. او اشاره میکند: «غارت پدیدهای است که معمولا بعد از وقوع چنین حوادثی به کرات اتفاق میافتد. برای مثال زلزله سال گذشته هائیتی و شیلی، وقوع سیل در انگلستان در سال ۲۰۰۷ و یا حادثه کاترینا که در سال ۲۰۰۵ در امریکا رخ داد. در این حادثهها بازماندگان به مانند قانون «بقاء اصلح» داروین، شروع کردند به غارت اموال دیگران. آنها با این تفکر که « شما صاحب هر شیء بیصاحب هستید» هر چیزی را که میدیدند برای خود بر میداشتند.
کافتری در ادامه گزارش خود اشاره میکند «یکی از خبرنگاران روزنامه «تلگراف» از این رفتار مردم ژاپن شگفت زده شده بود. او در گزارش خود آورده بود «سوپر مارکتهای ژاپنی پس از بحران ایجاد شده، قیمت کالاهای خود را پایین آوردند. ماشینهای حمل کالا درمناطق مصیبت زده میچرخیدند و بین مردم نوشیدنیهای مجانی توزیع میکردند. غربیها مطمئنا با دیدن این صحنهها عمیقا متعجب میشدند.»
کافتری با اشاره به این موضوع، عنوان میکند «برخیها معتقدند، ژاپنیها تحت تاثیر آموزههای دینی خود دست به چنین اقداماتی نمیزنند. اما به من نظر من چیزی مهمتر از این بایستی در این قضیه تاثیرگذار باشد.» او در وبلاگ خود از دیگران میخواهد او را در جواب دادن به این پرسش همراهی کنند.
بنا بر این گزارش، وقتی توفان کاترینا به نیواورلئان رسید و سدها شکسته شد، مردم آمریکا آن آمریکای دیگر را کشف کردند. آمریکایی که هالیوود دربارهاش فیلمی نمیسازد. مردم دیدند که آدمهایی که مامور حفظ نظم و قانون هستند خودشان در حال بار زدن اجناس فروشگاهها هستند. پلیس نمیتوانست جلوی غارت را بگیرد چون کم نبودند ماموران پلیسی که به غارت مشغول بودند.
یکی از بزرگان گفته است، عادت کاری است که آن را با اشتیاق، علم کافی به آن و با تجربه انجام دهیم. مثلاً یک راننده حرفه ای مسابقه، درهنگام تعویض دنده، به آن فکر نمی کند و با تجربه کافی و اشتیاق آن را انجام می دهد. من از خیلی ها این سوال را کرده ام و می خواهم به کمک شبکه وزین تابناک این سوال را از همه بپرسم که چه کارهایی خوبی را در جامعه سراغ دارید که از روی عادت (تجربه، اشتیاق و دانش) به صورت عمومی انجام می شود؟
اگر تعداد این عادات در فردی یا جامعه ای زیاد باشد، به آن جامعه می شود گفت، جامعه اخلاقی، وگرنه با لق لقه زبان نمی شود. از تابناک می خواهم کمک کند و به شناخت بیشتر از یکدیگر کمک کند. قربان همه شما، یک هموطن عضو هیئت علمی دانشگاه
3 عامل مهم تاثیر گذارند:
1-فرهنگ ژاپنی ها
2- سیستم پاداش و مجازات در برابر اشیای گم شده
3- یاکوزا: یاکوزا نه تنها سریعتر از دولت شروع به کمک رسانی کرد بلکه مسول حفظ نظم هم هست
فرهنگ عمومی در رعایت قوانین و حقوق دیگران با سود جویی شخصی و خودخواهی و کوته بینی جایگزین شده است.در خیابانهای ما هرکس هرجور که راحت باشد و تمایل داشته باشد رانندگی میکند و ......
ریشه همه مشکلات ما خودبینی و کوته بینی ماست
بیایید با رعایت قانون و حقوق دیگران ما نیز زبانزد باشیم.باتشکر




