منطقه اصلي اضطراب در مغز شناسايي شد
روانپزشكان و متخصصان علوم اعصاب در انگليس موفق به شناسايي منطقه اصلي مربوط به ترس و اضطراب در مغز شدهاند.
به گزارشايسنا، اين روانپزشكان پس از 9 ماه آزمايش دريافتند كه مركز ترس و اضطراب در منطقهاي از هيپوكامپ در لوب مياني گيجگاهي قرار دارد كه اين منطقه معمولا با حافظه و آگاهي از مكان مرتبط است.
به گزارش سايت اينترنتي هلت ديلي نيوز، اين متخصصان با انجام مجموعهاي از اسكنهاي مغزي روي افراد وحشت زده و مضطرب متوجه شدند كه در هنگام احساس ترس، بخش هيپوكامپ فعال ميشود.
روانپزشكان ميگويند ترس يک واکنش احساسي به تهديد يا خطر است و معمولا با رفتارهاي خاص فرار و اجتناب مربوط است. ترس معمولا با درد ارتباط دارد.
به گفته متخصصان علوم روانشناسي، ترس در دوران بزرگسالي كه به ترسهاي بيمار گونه شهرت دارند، ناشي از تربيت غلط والدين است. افراد مضطرب در رويارويي با مشكلات دچار حالت به اصطلاح انجماد ميشوند، پديدهاي كه آن را «مهار اخلاقي» مينامند.
همچنين در اين تحقيقات مشخص شد كه زنان، اضطراب بيشتري نسبت به مردان دارند و از مسائل سادهتر مانند وارد شدن به يك اتاق شلوغ يا حتي انتخاب يك وسيله جديد احساس ترس و نگراني ميكنند.
در اين گزارش آمده است: ترس ريشه رواني دارد. ترس طبيعي كه در سنين خاصي به وجود ميآيد، چنانچه فرد بتواند آن را كنترل و با محيط وفق دهد به مرور زمان از بين ميرود. اما ترس بيمارگونه مدتها با فرد باقي ميماند و گاهي جدا شدن از آن غيرممكن ميشود.
روشهاي غلط تربيتي والدين، اثر مخربي بر روي كودكان دارد كه منجر به توليد ترس ميشود. دانش روانشناسي باليني نشان ميدهد افرادي كه دچار ترس هستند، هيچ گاه دست به اقدام جديد نميزنند و هميشه سعي به عادت دارند، زيرا از شكست به شدت ميترسند. اضطراب پديده پيچيدهاي است كه تاكنون درك دقيق و كاملي از آن بدست نيامده و ميتواند تاثيرات اساسي روي زندگي افراد داشته باشد.
روانپزشكان اميدوارند كه با شناسايي اين منطقه در مغز به روشهاي تازه و كاربردي تري براي درمان و كنترل اين ويژگي رفتاري مشكل ساز دست پيدا كنند.
