جبههگیری بین قوا به نفع هیچکس نیست
در این بین، علیاکبر اولیاء، نماینده مردم یزد و صدوق در مجلس شورای اسلامی، ضمن انتقاد از این نامه، معتقد است این قبیل جبههگیریها بین قوا به نفع هیچکس نیست و بهتر است رؤسای سه قوه مشکلات خود را از طریق گفتوگو حل کنند.
علیاکبر اولیاء در گفتوگو با هفته نامه «بشارتنو»یزد، همچنین از تأخیر دولت در ارائه لایحه بودجه سال آینده به مجلس ابراز نارضایتی کرد و تأخیر و سکوت دولت را در این زمینه جایز ندانست.
رئیس مجمع نمایندگان استان یزد همچنین درباره استیضاح قریبالوقوع وزیر راه در مجلس اظهار داشت: من از امضاکنندگان استیضاح ایشان نبودهام، اما استدلالهای ایشان در نارضایتی از عملکرد وزیر راه را بجا میدانم و معتقدم وزیر عملکرد مناسبی نداشته است.
آقای اولیا، نامه اخیر رئیسجمهور و انتقاد ایشان از عملکرد رؤسای قوای مقننه و قضائیه و مجمع تشخیص مصلحت نظام را چگونه ارزیابی میکنید؟
در بحثهای سیاسی روز، نامه رئیسجمهور شاید نقطه عطفی از نظر بروز اختلافنظر بین قوه مجریه و مجلس و مجمع تشخیص باشد. هرچند قبلا هم گلایههایی از هر دو طرف بود، چون مجلس از دولت به خاطر عدم اجرای قوانین و رئیسجمهور هم از مجلس به دلیل تصویب قوانینی که مد نظر ایشان نبوده، گلایه داشتهاند. این اختلافات به ویژه در بحث مترو بروز یافت، چون نظر آقای احمدینژاد این بود که این موضوع نباید به مجمع تشخیص مصلحت ارجاع میشد.
و اکنون درباره برنامه پنجم و به ویژه مسئله تعیین نحوه انتخاب رئیس بانک مرکزی، دوباره همان اختلاف بروز کرده است؟
بله. این نامه که به نظر میرسید باید باخویشتنداری بیشتر رئیسجمهور همراه میبود، یک نوع جبههگیری غیرمنتظره را بین قوا ایجاد کرد. به نظر میرسد این فضا به نفع هیچکس، به ویژه دولت نیست. مطمئناً طرح چنین موضوعی و ارسال چنین نامههایی، موقعیت دولت را دشوارتر میکند.
واکنش سایر نمایندگان را در این روزهای اخیر نسبت به این نامه چگونه توصیف میکنید؟
تعداد زیادی از نمایندگان در مصاحبه با سایتها و خبرنگاران، نظرات مخالف خود را اعلام کردند. اغلب نمایندگان نسبت به این نامه ابراز تأسف کردند و معتقد بودند این نوع طرح موضوع و دامن زدن به اختلافات حق نبود. همه انتظار دارند دولت هم به تفکیک قوا و سازوکاری که برای حل اختلاف بین مجلس و شورای نگهبان در قانون اساسی پیشبینی شده، پایبند باشد. البته تکوتوک نمایندگان حامی رئیسجمهور موضعی نگرفته و از این نامه دفاع کردهاند. به هر حال، امیدواریم با صحبتهایی که صورت گرفته، کارها در مسیر خود پیش برود و بتوانیم مسائل را با گفتوگو حل کنیم. وقتی میگوییم با کشورهای خارجی از طریق گفتوگو باید به نتیجه برسیم، تبعاً باید بتوانیم در داخل هم مشکلات خود را با گفتوگو حل کنیم. در امور داخلی، بعد از سه قوه مجمع تشخیص و بعد از آن هم مقام معظم رهبری هستند که قاعدتاً این مسئله از طریق آنها حل میشود.
فکر میکنید اعتراض رئیسجمهور به عملکرد مجلس و مجمع ناشی از چیست؟
یکی از عوامل اصلی تشدید این اختلاف نظرات، عدم حضور رئیسجمهور در جلسات مجمع است. ایشان میتوانند در این جلسات حضور یابند و ضمن طرح و دفاع از نظرات خود، به تصمیم نهایی مجمع احترام بگذارند. اما این فاصله گرفتنها و گلهگذاریها و کشاندن التهابات به سطح جامعه به صلاح نظام نیست.
به نظر شما، عاقبت این اختلافات بین مجلس و دولت به کجا خواهد انجامید؟
مجلس تاکنون نشان داده از متانت و طمأنینه خوبی در برخورد با مسائل برخورداراست. طبعاً ما در ادامه مسیر هم شاید حرکت نسنجیده و تندی را از مجلس نبینیم، اما معنایش این نیست که مجلس ساکت بنشیند و حوزه اختیارات قانونی خود را واگذار کند. به ویژه با نگرانیهای جدی که درباره حرکت دولت خارج از مسیر قانون وجود دارد، فکر میکنم
مقام معظم رهبری وارد عمل میشوند و تدابیر لازم را خواهند اندیشید. در مجموع، باید خوشبین باشیم و امیدوار باشیم مسئله به همین طریق حل و فصل شود.
تأخیر دولت در ارائه لایحه بودجه سال 90 به مجلس را چگونه تفسیر میکنید؟
دولت در موارد دیگری هم تأخیر کرده و مواردی بوده که مجلس به عملکرد دولت اعتراض داشته است. متأسفانه حجم بالای این تخلفات میتواند شرایط را دشوار کند، مثلاً سؤال از رئیسجمهور با ادامه این روند میتواند جدیتر مطرح شود و تعدادی از نمایندگان به دلیل تخلفات دولت، طبق ماده 233 آییننامه به هیأت رئیسه اعتراض کنند که در صورت تصویب موضوعات، به قوه قضائیه ارجاع داده میشود. این روند، روند خوبی نیست و دولت باید درباره این تأخیر دست کم اطلاعرسانی میکرد. اما این تأخیرها و سکوت در پی آن، به افزایش فاصله بین دولت و مجلس دامن میزند که به هیچ وجه به صلاح کشور نیست.
در صورتی که این تأخیر در تقدیم بودجه به مجلس همچنان ادامه یابد، واکنش مجلس چه خواهد بود؟
مجلس در صورت ادامه این موضوع، بیتفاوت از کنار آن رد نمینشود و به دلیل نداشتن فرصت کافی ممکن است مثلاً12/2 بودجه را تصویب و بررسی بودجه را به سال آینده موکول کند که این هم به صلاح کشور نیست. البته دولت ممکن است برای تأخیر خود، این توجیه را داشته باشد که به دلیل بررسی برنامه، بودجه را با تأخیر ارائه داده، در حالی که دولت بودجه سال گذشته را هم - که برنامهای در کار نبود- با تأخیر به مجلس ارائه داد.
تحلیل شما از این تأخیر دولت چیست؟ علت آن را چه میدانید؟
نگاه بدبینانه این است که دولت برای اینکه مجلس نتواند بودجه را دقیق بررسی کند، عمداً آن را دیر ارائه میدهد، کما اینکه دولت قانون بودجه را امسال چاپ نکرد تا چندان در دسترس نباشد. البته دولت به این موضوع هم اعتراض دارد که بررسی برنامه در مجلس طول کشیده است. این مسئله در تأخیر بودجه بیتأثیر هم نیست. اما مسئله
اینجاست که برنامهپنجم اصلاً اهداف کمی و جداولی ندارد که دولت بتواند بگوید برای تنظیم بودجه منتظر این جداول بوده است. البته این مطلب هم درست است که معاونت برنامهریزی رئیسجمهور به دلیل درگیری در بحث برنامه و پاسخگویی و دفاع از آن در کمیسیون تلفیق، فرصت تنظیم رسیدگی بودجه را نداشته است.
فکر میکنید انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی و تبدیل آن بـه یکـــی از معاونتهای رئیسجمهور در تأخیر دولت در ارائه بودجه مؤثر بوده است؟
در این مورد خاص، فکر نمیکنم انحلال این سازمان تأثیر چندانی داشته باشد، چه بسا که با تبدیل سازمان برنامه به معاونت، حوزه وظایف آن مشخصتر و دقیقتر شده و با تعریف مجزای حوزههای
برنامهریزی- بودجه و نظارت کارایی آن بهبود هم یافته باشد.
با توجه به اینکه استیضاح وزیر راه این هفته در دستور کار مجلس قرار دارد، دلیل این استیضاح را چه میبینید؟
نامه نمایندگان استیضاحکننده مشخصاًبهعدم ایمنی پروازها و سقوط اخیر دو هواپیما، قولهای محقق نشده، ضعف و بلاتکلیفی مدیریتی، پذیرفتن تعهدات جدید بدون منبع اعتباری مشخص، نرخ تصادفات جادهای و عدم اقدام جدی برای کاهش نقاط حادثهخیز و... بوده است. ضمن اینکه تغییر معاونت زیرساخت
وزارتراه - که ایجاد زیرساخت راهآهن و جاده را عهدهدار است - برای چهاربار در طول دو سال نیز از جمله این دلایل بوده، همچنین گفته میشد که وزیر از اختیارات کافی در عزل و نصب معاونان خود برخوردار نیست.
شما از جمله امضاکنندگان این استیضاح نبوده اید. با این حال، نظرتان درباره استدلالهای نمایندگان امضاکننده چیست؟ آیا با ایشان موافقید؟
شخصاً ایرادات مطرح شده نسبت به عملکرد وزارت راه را تا حد زیادی وارد و بهجا میدانم. ما انتظار داشتیم
وزارتراه با برنامهریزی و درایت بیشتری عمل کند. به نظر میرسد بحث استیضاح تا حد زیادی جدی باشد و موقعیت وزیر روی مرز است و اگر اتفاق خاصی نیفتد، ممکن است این استیضاح رأی بیاورد. البته این موضوع بستگی به همکاری آقای بهبهانی و رئیسجمهور و تأثیر توضیحات ایشان در پاککردن ذهنیت نمایندگان از عملکرد وزارتراه دارد.
عملکرد وزارت راه در حوزه انتخابیه خود را چگونه ارزیابی میکنید؟
بنده شخصاً درباره عدم اجرای مصوبات سفر اول و دوم هیأت دولت به یزد چندین بار از وزیر راه سؤال کردهام که ایشان باز هم اقدامی جدی برای اجرای این مصوبات صورت نداد. این در حالی است که این مصوبات پرهزینه و بزرگ هم نبود، اما باز هم تعهدات وزیر درباره فرودگاه و راهآهن عملی نشد. بنابراین میتوانم بگویم که شخصاً از عملکرد وزارتخانه چندان راضی نبودهام.
در جلســه شـورای اداری شهرستان یزد با حضور وزیر کشور که طی سفر سوم هیأت دولت به این استان برگزار شد، چه موضوعاتی مورد بحث قرار گرفت؟
موضوعاتی را که من مطرح کردم شامل افزایش نمایندگان حوزه انتخابیه یزد در انتخابات بعدی بود که قبلاً هم به آن پرداخته بودم و وزرات کشور هم با این قضیه موافق است و برای اقدام در این زمینه، منتظر قطعی شدن تکلیف انتخابات استانی است. مسئله دیگر، بحث حوزه عملکرد فرمانداری یزد بوده که متناسب با نیازهای شهرستان نیست و امور شهرستان یزد بین استانداری و فرمانداری در کش و قوس است و فرمانداری این شهرستان، استقلال و اقتدار کافی برای ورود به همه موضوعات را ندارد. در این زمینه نیز از وزیر کشور سؤال کردهام که این سؤال این هفته در دستور کار مجلس قرار دارد. بنده در این جلسه همچنین درباره جایگاه یزد بهعنوان یک شهر فرهنگی و تاریخی که باید به آن رسیدگی جدی، به ویژه در حوزه اعتبارات فرهنگی صورت گیرد، صحبت کردم. اشاراتی هم به مسئله بافت تاریخی شد که در این زمینه، منتظر تصویب اعتبارات فرهنگی هستیم.
آیا در این سفر به موضوع آلودگی هوای یزد هم پرداختید؟
بله. بحث آلودگی هوا هم یکی از موضوعات مطرح شده در جلسه بود که آقای محمدزاده، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور هم پیرو صحبتهایی که با ایشان شده بود متن مصوبه را کاملتر کردند. مسئله فضاهای فرهنگی هم مطرح شد که برای رسیدگی به آن، چارچوب اعتبارات فرهنگی باید مشخص شود که در این زمینه مکاتباتی با استاندار داشتیم. بحث مهم دیگر، مسئله تأمین آب استان بود که روی آن بهعنوان مهمترین اولویت یزد تأکید کردیم. در این خصوص، مقرر شد کارگروهی تشکیل شود. به طور کلی، شخصاً روی مصوبات اجرایی نشده سفرهای قبلی تأکیدداشتم و از معاون اول خواستم ضرب الاجلی برای اجرای آنها تعیین کند. تأمین اعتبار ساختمان گمرک، افزایش اعتبار کریدور علم و فناوری، مجهز شدن دفاتر ICT روستایی به دستگاه خودپرداز، حل مسئله موزه یزد و کمک به گروههای علمی آموزش پرورش هم از مباحثی بود که در حاشیه آن تصمیمگیری شد.
آقای صالحی این هفته بهعنوان وزیر امورخارجه از مجلس رای اعتماد گرفت. جایگاه ایشان را در بین نمایندگان مجلس چگونه میبینید؟
به نظر میرسد آقای صالحی از مقبولیت خوبی در بین مجموع نمایندگان برخوردار باشد. این موضوع به دلیل سوابق علمی و اجرایی ایشان و کار در صحنه بینالملل است. وی همچنین تجربه خوبی در بحثهای آکادمیک داشته است. من در بین نمایندگان، کسی را ندیدهام که نسبت به ایشان نقطه ضعف قابل توجهی را ارائه کند. از این رو رأی اعتماد نسبتاً خوبی از مجلس گرفت.
