آقای قائمپناه! غنیسازی را قربانی نکنید؛ رهبری برای همین حق به شهادت رسیدند
به گزارش تابناک، اظهارات اخیر محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور، درباره غنیسازی و شهادت رهبر انقلاب، بیش از آنکه یک تحلیل راهبردی باشد، پرسشهای جدی درباره منطق حاکم بر چنین دیدگاهی ایجاد کرده است. او گفته است اگر میدانست آمریکا قصد دارد رهبر انقلاب را به شهادت برساند، دست از غنیسازی برمیداشت و تأکید کرده که قرار نیست همه شهید شوند، بلکه قرار است ایران بماند.
اما پرسش که مطرح است این است که آیا پاسخ به تهدید دشمن، واگذاری حقوق و توانمندیهای راهبردی کشور است؟ اگر منطق تصمیمگیری این باشد که برای جلوگیری از هر هزینهای باید از حقوق خود عقبنشینی کنیم، آنگاه کافی است طرف مقابل برای هر مطالبهای تهدید بزرگتری مطرح کند تا کشور یک گام دیگر عقب بنشیند. این دیگر «عقلانیت» نیست؛ تبدیل کردن تهدید دشمن به ابزار تعیین سیاست داخلی و خارجی کشور است.
از سوی دیگر، باید پرسید چرا رهبر انقلاب هدف حمله دشمن قرار گرفت؟ بخش مهمی از پاسخ را باید در مواضع صریح ایشان درباره حفظ حقوق هستهای و حق غنیسازی ایران جستوجو کرد. رهبری بارها بر حفظ این حق تأکید کرده بودند و اتفاقاً دشمن نیز همین ایستادگی را یکی از موانع اصلی خود میدانست. بنابراین نمیتوان از یک سو از شهادت رهبری سخن گفت و از سوی دیگر نتیجه گرفت که برای جلوگیری از چنین شهادتی باید همان مطالبهای را واگذار میکردیم که ایشان بر حفظ آن تأکید داشتند.
قائمپناه از «ماندن ایران» سخن گفته است؛ اما ایران فقط سرزمین و زیرساخت و جمعیت نیست. استقلال، عزت ملی، امنیت، حاکمیت و حقوق ملت نیز بخشی از ایران است. اگر قرار باشد برای حفظ بخشی از کشور، از مؤلفههای دیگر قدرت و حقوق اساسی آن صرفنظر کنیم، باید پرسید در نهایت چه چیزی از آن «ایرانِ حفظشده» باقی خواهد ماند؟ تجربه سالهای گذشته نیز نشان داده که عقبنشینی در برابر فشار، لزوماً دشمن را به نقطه رضایت نمیرساند؛ بلکه میتواند مطالبه بعدی را ایجاد کند.
نکته مهمتر، جایگاه گوینده است. این سخنان از سوی معاون اجرایی رئیسجمهور مطرح شده و به همین دلیل نمیتوان بهسادگی از کنار آن عبور کرد. اگر این دیدگاه صرفاً یک برداشت شخصی است، انتظار میرود دولت درباره آن موضع روشنی داشته باشد؛ و اگر بخشی از نگاه تصمیمسازان دولت است، افکار عمومی حق دارد بداند چگونه میتوان همزمان از حفظ منافع ملی سخن گفت و پیشنهاد واگذاری یکی از مهمترین مؤلفههای قدرت کشور را در برابر تهدید دشمن مطرح کرد. امنیت ملی با فرضهای «اگر میدانستم» اداره نمیشود و حق غنیسازی نیز کالایی نیست که بتوان برای خرید امنیت موقت، آن را روی میز گذاشت.
کاش الان 1407 بود دیگه این رو نمیدیدم 
| 
سال ۱۴۰۷ هم نتیجه ای برای شما ندارد .از همین الان تفکرات سابقت را کنار بگذارد.
آیا قائم پناه تصادفی هر چند وقت یکبار این افاضات رو میگه یا کسی بهش سفارش میده؟ 
| رییسشون ظریفه. آقا یه سوال. ظریف چکاره است که سفیر پاکستان ( = مامور آمریکا ) میره باهاش ملاقات میکنه ؟ بهتره برکنار بشه بره تو همون درمانگاهی که توش کار میکرد مشغول ویزیت و چاپ پول بشه. معلومه علاقه زیادی هم به پول و رفاه داره. یعنی چی غنی سازی را قربانی نکنید، انگار خبر ندارید چه اتفاقی برای غنی سازی افتاده . یعنی تقصیر جعفره؟ | تقصیر امثال ظریفه | تقصیر آنها است که هنوز چیزی نشده دیگران را تهدید می کردند . ما هم اگر می دانستیم قرار است آقای پزشکیان شما را به عنوان معاون انتخاب کند هرگز به او رأی نمی دادیم ، چرا باید به کسی رأی می دادیم که خلاف نظر رهبر ما عمل می کرد مردم به برق و آب و هوای نفس کشیدن و کالای غیره چینی و ارزانی و امید و... نیاز داره. همشو خودتون از مردم گرفتیند. | باشه بابا جوری نوشتی انگار هیچ کدومشون نیست. آها شما از تسلیم چیهایی واقعا که ...چرا جلو زبونشونو نمیگیرن هر حرفی نزنن؟
بابا دشمن منتظر کوچکترین نقطه ضعفه !
حالا شما هی من میدونم که کارمون تمومه ورد زبونتون باشه!
کمی مراقبت و مواظبت از گفتار خیلی خوبه.
| مسئله زبان نیست، تفکره، و مخصوصا عمله | خیلی دلتان می خواهد متکلم وحده باشید . ۸۰درصدمدیران فعلی نهادریاست جمهوری سوابق خوبی ندارند چرااینهمه ازحقوق مردم می خورندعلیه نظام وبه نفع غرب کارمی کنندکمی ازحمیت غربیها یادبگیریدوحامی کشوروانقلاب باشیداقای قائم پناه مصداق شعررسدادمی به جایی که فقط خدانبینداست