ایران؛ امپراطور جدید «قدرت سایبری و فضایی نامتقارن»

به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، جمهوری اسلامی ایران در حوزه عملیات‌های تهاجمی و پدافندیِ هدفمند سایبری و فضایی، به سطحی از بلوغ رسیده است که علی‌رغم فاصله کمی (از نظر بودجه و زیرساخت) با آمریکا، توانسته است توازن قدرت را در میدان‌های درگیری سایبری به نفع خود تغییر دهد و قدرت بازدارندگی مؤثری ایجاد کند. این رویکرد، هم واقع‌گرایانه است و هم توانمندی‌های راهبردی ایران را درحوزه فضایی و سایبری در برابر دشمنان برجسته می‌کند.

جمهوری اسلامی ایران به دلیل مواجهه با محدودیت‌های شدید در حوزه سایبری، توانسته با ابداع روش‌های هوشمندانه و کم‌هزینه ،قدرت های بزرگ سایبری  جهان چون آمریکا و اسرائیل را در زمینه اختلال و انهدام زیر ساخت های نظامی و امنیت اطلاعات  و سایبری فضایی، اختلال و یا نابود نماید.در حالی که آمریکا روی پروژه‌های چندمیلیاردی کار می‌کند، ایران توانسته با تمرکز بر نیروی انسانی نخبه، گروه‌های عملیاتی ایجاد کند که توانایی ضربه زدن به زیرساخت‌های استراتژیک دشمن را توسعه دهد.

تحریم‌ها باعث شده جمهوری اسلامی ایران در حوزه امنیت سایبری به «خوداتکایی» برسد. این موضوع باعث شده دانش فنی ایران در شناسایی آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری (Zero-day) و ابزارهای نفوذ، بومی و منحصر به فرد شود. 

در سال‌های اخیر، بسیاری از مراکز تحقیقاتی غربی اعتراف کرده‌اند که ایران در زمینه «عملیات‌های نفوذ و تخریب» (Destructive Attacks) به سطحی از پختگی رسیده که می‌تواند شبکه‌های پیچیده دولتی و مالی در آمریکا وغرب را برای مدتی مختل کند؛ این همان نقطه‌ای است که «توان بازدارندگی ایران» معنا پیدا می‌کند و رژیم صهیونیستی و  آمریکا از این پیشامد هراسناک شوند و نتوانند قدرت نهایی سایبری ایران را تشخیص دهند.

سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی با عبور از روش‌های سنتی، فضای مجازی را نیز به عرصه‌ای برای جذب جاسوس تبدیل کرده است. چند وقتی است سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی اقدام به انتشار آگهی جذب جاسوس در فضای مجازی در کشورمان در این مقطع حساس و کنونی جنگ کرده است.

رژیم صهیونیستی با استفاده از گفتمان های مختلف، صادرات فناوری جاسوسی را مشروعیت می بخشد. در سطح بین المللی، خود را به عنوان یک «ملت استارتاپ» نوآور و دموکرات معرفی کرده و در زمینه امنیت، از گفتمان «مبارزه با تروریسم» بهره می برد. این گفتمان ها قربانیان جاسوسی را تهدید بالقوه معرفی کرده و اقدام ها را قانونی و متناسب می‌نامند.

شبکه‌های اجتماعی به یکی از مهم‌ترین ابزارهای رژیم صهیونیستی و دشمنان برای جمع‌آوری اطلاعات و اجرای عملیات روانی  علیه مردم و حاکمیت جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده‌اند.

در همین زمینه رژیم صهیونیستی بارها اعلام کرده از اسلحه های سایبری استفاده می کند. این رژیم غاصب هرچند نوع دقیق اسلحه ها را اعلام نکرده اما تا به حال حملات سایبری و بدافزارهای متعددی را منتشر کرده است.

بررسی ساختار امنیتی و نظامی رژیم صهیونیستی نشان‌دهنده این موضوع است که این رژیم، به‌رغم وسعت و جمعیت کم خود، در مقایسه با بسیاری از کشورهای جهان، با دارا بودن سازمان‌های متعدد اطلاعاتی و امنیتی، یکی از امنیتی‌ترین رژیم‌های دنیاست.

نفوذ رژیم صهیونیستی در شبکه‌های اجتماعی و سوء استفاده از جوانان و نوجوانان جهت جاسوسی برای این رژیم به ویژه در کشورهای عربی فقیر وایران، زنگ خطر را برای مسئولان این کشورها به صدا در می‌آورد.

از آن‌جا که اسرائیل هرگز نتوانست خود را به عنوان یک کشور به رسمیت بشناساند، مجبور است برای حفظ بقا و موجودیت خود از روش های غیرمعمول استفاده کند و همچنین سیاست‌گذاری‌ها و تصمیم‌گیری‌های محافل سیاسی این رژیم نیز همانند سایر دولت‌های جهان نیست. در این بین سرویس‌های اطلاعاتی و جاسوسی اسرائیل که همواره مشغول جمع‌آوری اطلاعات از داخل و خارج برای رژیم صهیونیستی هستند نقش راهبردی در تدوین سیاست‌ها و تصمیمات این رژیم ایفا می‌کنند و رابطه تنگاتنگ میان آنها با موسسات سیاسی اسرائیل وجود دارد. (1)

صنعت جاسوس افزار اسرائیل نشان دهنده تغییر پارادایم از اشغال فیزیکی به اشغال دیجیتال است که در آن، کنترل از طریق فناوری و داده انجام می شود. این فناوری ها ابتدا بر روی فلسطینی ها آزمایش شده و سپس به بازار جهانی صادر می شوند. صنعت جاسوس افزار یک هیبرید نظامی-تجاری-سیاسی است که به اسرائیل اجازه می دهد در سطح جهانی نفوذ پیدا کند.

مبارزه با این جاسوس افزارها ضرورت اخلاقی-سیاسی است و به بازتعریف رابطه بین فناوری و قدرت نیاز دارد. مصادیق افشاشده، تنها بخشی از یک صنعت وسیع و پنهان هستند که با همکاری نهادهای امنیتی غربی فعالیت دارند و احتمالا ابعاد واقعی آن بسیار بزرگ تر و خطرناک تر است.

ابزارهای جاسوسی ساخته‌شده توسط شرکت‌های تحت حمایت رژیم صهیونیستی ،قادرند با استفاده از فناوری‌های پیشرفته جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها، ترمینال‌های فعال، دستگاه‌های متصل و حتی هویت کاربران را از طریق شماره تلفن یا حساب‌های شبکه‌های اجتماعی شناسایی کنند. استارلینک طی سال‌های اخیر به ابزاری برای مداخله غیرقانونی در امور کشورها و جاسوسی تبدیل شده است. (2)

رژیم صهیونیستی فقط به حمله های نظامی معمول بسنده نمی کند. این رژیم در سال های اخیر با انتشار ویروس ها و ابزارهای جاسوسی متعددی، فضای سایبری را نیز نا امن کرده است.

این درحالی است که به نوشته روزنامه فرانسوی لوموند این واحد در یک مقر در Negev فعالیت می کند و قادر به رصد تماس های صوتی، ایمیل و وسایل ارتباطی دیگر در سراسر خاورمیانه، اروپا، آسیا و آفریقا و همچنین ردیابی کشتی ها است.

همچنین رژیم صهیونیستی همچنین در تمام سفارت های خود در سراسر جهان مقرهای شنود دارد و از طریق کابل های زیر دریایی نیز شنود می کند.

روش های جاسوسی رژیم صهیونیستی فقط به این موارد محدود نمی شود. خبرگزاری راشاتودی نیز در خبری اعلام کرده است که محققان رژیم صهیونیستی روشی برای حمله به رایانه های جداگانه ایجاد کرده اند. برای این منظور آنها کنترل نشانگرهای ال ای دی رایانه را به دست می گیرند. در مرحله بعد این هکرها نشانگرها را وادار می کنند تا ۶ هزار بار در یک ثانیه چشمک بزنند و سیگنالی حاوی اطلاعات را به دوربینی بفرستد که روی یک پهپاد در نزدیکی رایانه هدف گرفته شده، ارسال کند.(3)

این روش رایانه هایی را هدف می گیرد که به اینترنت و شبکه های شرکتی متصل نیستند و به همین دلیل دسترسی به اطلاعات آنها برای هکرها چالش برانگیز است. در نتیجه اطلاعات حساسی را در خود حفظ می کنند.

شائول سینگر، روزنامه‌نگار آمریکایی-اسرائیلی در سال‌ ۲۰۰۹ کتابی منتشر کرد به‌نام «کشور شرکت‌های نوبنیان». این‌کتاب بسیار پر فروش، توجه‌ها را به «‌واحد ۸۲۰۰» جلب کرد. واحدی که تا حدود یک دهه پیش که کمتر کسی از وجودش خبر داشت و وجودش به رسمیت شناخته نمی‌شد اما بزرگ‌ترین واحد ارتش اسرائیل است.

شرکت‌های اسرائیلی این فناوری را به‌طور انحصاری به نهادهای دولتی برای «مبارزه با تروریسم» و «نظارت مرزی» عرضه می‌کنند، اما کارشناسان معتقدند این ادعا پوششی برای گسترش دامنه نظارت (و جاسوسی) سایبری اسرائیل است. پیش‌تر نیز استفاده از برنامه‌های جاسوسی مانند پگاسوس و دسترسی به پیام‌رسان‌های خبرنگاران و حتی شهروندان، موجب رسوایی‌های متعددی برای رژیم صهیونیستی در سطح بین‌المللی شده بود.(4)

سرویس اطلاعات نظامی «امان»، سرویس امنیت داخلی اسرائیل «شاباک»، سرویس اطلاعاتی پلیس اسرائیل و سرویس اطلاعاتی نیروی هوایی و دریایی از جمله دیگر نهادهای صهیونیستی هستند که هرچند نقش آنها به عنوان سرویس‌های جاسوسی همانند موساد برجسته نشده است، اما ماموریت‌های متعددی در این زمینه انجام می‌دهند.

بیشتر افرادی که در قالب جاسوسان اسرائیل فعالیت می‌کنند، اصلا نمی‌دانند برای رژیم صهیونیستی کار می‌کنند؛ بلکه تصورشان این بود درحال انجام ماموریت‌هایی برای سازمان‌های غیردولتی و نهادهای بین‌المللی هستند.

سرویس جاسوسی رژیم صهیونیستی از طریق اینترنت، اقدام به جذب مزدورانی از جهان عرب به ویژه مصر، تونس، مغرب، عراق، سودان، یمن، لبنان، لیبی، فلسطین و سوریه می‌کند. ایران نیز به عنوان یکی از هدف های رژیم اشغالگر قدس در شبکه های اجتماعی یاد شده است.(5)

علاوه بر ترور دانشمندان و سیاستمداران در کشورهای مختلف، سرویس‌های جاسوسی رژیم صهیونیستی به شکل سازمان‌یافته در سراسر دنیا به ویژه منطقه عربی جهت نفوذ در ساختار نظامی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی این کشورها تلاش می‌کنند.

افزایش مهارت ایران در حوزه سایبری

به هرحال به نظر می رسد رژیم صهیونیستی همچنان به ساخت بدافزارها و انتشار آن ادامه می دهد. هدف این رژیم از انتشار بدافزارها جاسوسی کردن از افراد و دولت ها و خرابکاری در مسیر موفقیت دشمنان خود است. اما به نظر نمی رسد این روند تا همیشه ادامه یابد. این در حالی است که به نوشته گاردین در سال های اخیر قدرت سایبری ایران افزایش یافته است.در سال های اخیر ایرانیان در حوزه سایبری ماهر تر شده اند. آنها قبلا سومین حلقه قدرت سایبری بودند اما خیلی زود وارد دومین حلقه قدرت های برتر سایبری شده اند.

شرکت مایکروسافت با انتشار گزارشی ادعا کرد ایران در کنار روسیه، چین و کره‌شمالی، به ‌طور گسترده از فناوری هوش مصنوعی برای ارتقای توان سایبری خود و اجرای عملیات نفوذ علیه ایالات ‌متحده بهره می‌برد.

به گزارش آسوشیتدپرس به نقل از مایکروسافت، استفاده ایران از هوش مصنوعی در حوزه جنگ سایبری طی سال گذشته به شکل بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. تنها در ماه ژوئیه ۲۰۲۵، بیش از ۲۰۰ مورد از فعالیت دشمنان خارجی در زمینه تولید محتوای جعلی مبتنی بر هوش مصنوعی شناسایی شده که بیش از دو برابر آمار سال قبل و ده برابر بیشتر از سال ۲۰۲۳ بوده است.

در گزارش سالانه تهدیدات دیجیتال مایکروسافت آمده است: ایران، همانند روسیه و چین، از ابزارهای هوش مصنوعی برای انجام حملات سایبری، انتشار اطلاعات نادرست و نفوذ به سامانه‌های حساس آمریکا استفاده می‌کند ایران، از قابلیت‌های هوش مصنوعی برای خودکارسازی حملات و بهبود روش‌های نفوذ بهره گرفته است.

مایکروسافت هشدار داد: این فناوری می‌تواند ایمیل‌های فیشینگ ضعیف را به متون حرفه‌ای و قابل اعتماد تبدیل کند، چهره‌های دیجیتال جعلی از مقامات دولتی بسازد و حتی عملیات جاسوسی را پنهان‌تر و دقیق‌تر کند. دولت‌های متخاصم از جمله ایران، حملات سایبری خود را با هدف دستیابی به اطلاعات محرمانه، مختل کردن خدمات حیاتی و تضعیف اعتماد در جوامع هدف انجام می‌دهند.(6)

مایکروسافت بدون اشاره به اقدامات تروریستی و خرابکارانه آمریکا و اسرائیل و غرب علیه ایران در این زمینه، می‌افزاید: ایران در حال توسعه ظرفیت‌های خود در زمینه جنگ سایبری با کمک هوش مصنوعی است و از این فناوری برای عملیات فریب، از جمله ساخت محتوای خبری و تبلیغاتی جعلی در شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کند. ایران در کنار روسیه، چین و کره‌شمالی، از هوش مصنوعی نه‌تنها برای مقاصد نظامی بلکه برای عملیات نفوذ سیاسی و تبلیغاتی نیز بهره می‌برد.

امی هوگان- برنی، معاون بخش امنیت مایکروسافت گفته است: «ما شاهد آن هستیم که بازیگران دولتی، از جمله ایران، در حال استفاده از هوش مصنوعی برای افزایش دقت و سرعت حملات سایبری خود هستند. این روند نگران‌کننده است، زیرا بسیاری از نهادهای آمریکایی هنوز از سامانه‌های دفاعی قدیمی استفاده می‌کنند. امسال، نقطه عطفی در امنیت سایبری جهانی است و کشورها باید سرمایه‌گذاری در دفاع دیجیتال را جدی بگیرند.

ایران طی سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری چشمگیری در حوزه فناوری‌های نوین سایبری انجام داده است. با پیشرفت سریع هوش مصنوعی، تعادل جهانی در حوزه امنیت سایبری در حال تغییر است. ایران و دیگر قدرت‌های سایبری با تکیه بر این فناوری، توانسته‌اند حملات دقیق‌تر، سریع‌تر و کم‌هزینه‌تری را طراحی کنند‌، در حالی که کشورهای هدف، از جمله آمریکا، هنوز در مرحله تطبیق با تهدیدات جدید هستند.

گزارش مایکروسافت تصویری نگران‌کننده از ورود هوش مصنوعی به عرصه جنگ سایبری ارائه می‌دهد و می‌نویسد: ایران در کنار رقبای جهانی، از این فناوری برای افزایش نفوذ دیجیتال و قدرت بازدارندگی بهره می‌برد.

اما در هر صورت نفوذ آسان صهیونیست‌ها در میان جوانان و نوجوانان در شبکه‌های اجتماعی که برای همگان در دسترس است زنگ خطر بزرگی برای مسئولان این کشورهاست و ایجاب می‌کند که عملیات آگاهی‌بخشی و متوجه ساختن مردم از خطرات ماجراجویی در این شبکه‌ها (که مو‌جب می‌گردد افراد، اغلب ناخواسته در دام صهیونیست‌ها گرفتار شوند)، بیشتر مورد توجه قرار بگیرد.

قابل ذکراست که  برخی کشورها از جمله چین، روسیه و ایران پیش‌تر توانایی‌هایی برای شناسایی یا اختلال در ترمینال‌های استارلینک ایجاد کرده‌اند.

مجله علمی ساینتیفیک امریکن، طی گزارشی به قلم دوروتی دنینگ، تحلیلگر امور دفاعی، به توانمندی سایبری ایران پرداخت و نوشت: ایران یکی از دشمنان سایبری بزرگ آمریکا است. این کشور، چند سال پس از روسیه و چین به عنوان تهدید سایبری ظاهر شد. چندین حمله سایبری بسیار آسیب زا انجام داده و به یک تهدید بزرگ تبدیل شده که فقط بدتر می‌شود.

دنینگ ادعا کرد: بسان روسیه و چین، تاریخ عملیات سایبری ایران نیز با هکرهایش شروع می‌شود. اما بر خلاف کشورهای دیگر، ایران علنا هکرهایش را به انجام حملاتی علیه دشمنانش تشویق می‌کند. دولت ایران، نه تنها هکر‌ها را به استخدام خودش در می‌آورد، بلکه از عملیات مستقل آنها نیز حمایت می‌کند.

به گفته پیتر هوئکسترا، نماینده سابق و رئیس کمیته اطلاعاتی کنگره، احتمالا ظهور سریع ایران به عنوان تهدید سایبری ناشی از روابط نزدیکش با روسیه است. متیو مک اینیس، پژوهشگر اندیشکده آمریکایی اینترپرایز، معتقد است که ایران برای هم سطح کردن میدان جنگ سایبری با آمریکا و غرب، رو به روسیه آورده است.

شاید ایران، برای کسب پشتیبانی جنگ‌افزار سایبری، به سمت مکسیکو متمایل شود. طبق یک فیلم مستند که در سال ۲۰۱۱ از تلویزیون یونی ویژن پخش شد، سفیر ایران در مکسیکو، نقشه یک دانشجوی مخفی مکسیکی برای به راه انداختن حملات سایبری فلج کننده علیه اهداف آمریکایی مانند کاخ سفید، سیا، اف بی آی و تاسیسات هسته‌ای را پذیرفته است. احتمالا مهار برنامه جنگ‌افزار سایبری ایران، چالشی‌تر از مهار برنامه هسته‌ای این کشور است.

نتیجه:

در دنیای امروز، دشمنان یک کشور و ملت در کنار نفوذ فیزیکی یا جاسوس‌های میدانی که عمدتاً در حوزه‌های حاکمیتی، نظامی و امنیتی صورت می‌گیرد، بخش عمده‌ای از اطلاعات حساس و بعضاً فوق محرمانه به‌صورت داوطلبانه و غیر ارادی از سوی کاربران در فضای مجازی منتشر می‌شود.

دشمنان با استفاده از فناوری‌های نوین از جمله هوش مصنوعی، داده‌کاوی و الگوریتم‌های تحلیلی و همچنین دسترسی‌های مدیریتی به اپلیکیشن‌های ارتباطی اقدام به رصد و تحلیل محتوای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی می‌کنند. این تحلیل‌ها نه‌تنها اطلاعات فردی کاربران، بلکه الگوهای رفتاری، نظرات و مواضع سیاسی، سبک زندگی، ارتباطات خانوادگی و دوستانه و حتی موقعیت مکانی آن‌ها را شناسایی و ذخیره‌سازی می‌کند. 

چنین داده‌هایی در کنار هم، تصویر جامعی از شرایط اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و خانوادگی فرد و کشور ارائه می‌دهد که می‌تواند مبنای تصمیم‌گیری برای اقدامات خرابکارانه یا عملیات‌های شناختی قرار گیرد.

علی معروفی آرانی پژوهشگر یهودیت و صهیونیسم

منابع :

۱- روزنامه مصری الیوم السابع،25 اکتبر2025صفحه دوم،ستون فناوری و سایبیری
۲- روزنامه مصری الیوم السابع، همان
۳- ایرنا، به نقل از شبکه (سی ان بی سی)، 28تیرماه 1400، کدمطلب84408417
۴- گزارش پژوهشی «سیتیزن لب» وابسته به دانشگاه تورنتو، 23اردیبهشت 1405
۵- تابناک، صفحه فناوری،18خرداد 97، خرابکاری سایبری اسرائیل
۶- روزنامه کیهان، 25مهر1404