هشدار یک روحانی: به نام وحدت انگ خیانت یا جهالت نزنیم

شیخ اسماعیل رمضانی درباره اختلافات بر سر جنگ و مذاکره با آمریکا گفت: «هر دو گروه سپاه طالوت، عاشق رهبرشان بودند و خیر را می‌خواستند، اما فهمشان از صحنه نبرد متفاوت بود. نمی‌شود به نام وحدت به برادر خود انگ خیانت یا جهالت زد. طالوت رهبری الهی بود که از سوی خدا برای بنی‌اسرائیل برگزیده شد تا با طاغوت زمانه، جالوت، نبرد کند. سپاه او از ۶۰ هزار نفر آغاز شد، اما پس از ریزش‌ها و گزینش‌های الهی، تنها 313 نفر باقی ماندند. همه این 313 نفر، سربازان وفادار و پای‌کار طالوت بودند. هنگام رویارویی با جالوت، میان همین سربازان یکدل، دو دیدگاه شکل گرفت. گروهی گفتند: «لا طاقة لنا الیوم بجالوت و جنوده»؛ ما امروز توان جنگیدن نداریم. گروه دوم اما گفتند: «کم من فئة قلیلة غلبت فئة کثیرة»؛ ایستادگی کنید، می‌توانیم پیروز شویم. نکته اینجاست که هیچ‌یک از این دو گروه خائن نبودند. نه پشت رهبر را خالی کردند، نه از سر ترسِ منفی عمل کردند. هر دو عاشق رهبرشان بودند و خیر را می‌خواستند، اما فهمشان از صحنه نبرد متفاوت بود. یکی بر مبنای مصلحت‌سنجی، توقف و حفظ نیروها را ترجیح می‌داد و دیگری بر اساس یک برداشت دینی، مقاومت و ادامه جنگ را راه نجات می‌دید. قرآن می‌گوید وقتی هر دو گروه در برابر جالوت ایستادند، هر دو یکصدا گفتند: «ربنا افرغ علینا صبراً و ثبت اقدامنا و انصرنا علی القوم الکافرین». پس از این دعا، به اذن الهی پیروز شدند. این، دوقطبی به معنای تخریب و خیانت نبود؛ این، دو فهم متفاوت در کنار هم بود که در نهایت هر دو برای خدا جنگیدند. امروز نیز در کشور ما، برخی عمیقاً معتقدند که مذاکره در شرایط فعلی درست نیست و باید جنگید و هزینه‌اش را پرداخت. برخی دیگر باور دارند که مصلحت کشور در آتش‌بس یا تعامل است. این دو گروه هر دو خیر مردم را می‌خواهند و دلشان برای نظام می‌تپد. نباید یکدیگر را خائن، نادان، واداده یا تندرو بنامیم. قرآن می‌فرماید: «و لا تنابزوا بالالقاب»؛ یکدیگر را با لقب‌های ناپسند صدا نزنید. برادری دینی اقتضا می‌کند که اختلاف در فهم را با اتهام پاسخ ندهیم. نمی‌شود به نام وحدت، به برادر خود انگ خیانت یا جهالت زد و از آن سو، به نام انقلابی‌گری نیز نمی‌توان رقیب فکری را خائن جلوه داد. هر دو گروه خادم مردم‌اند و هر دو به دنبال سعادت. ممکن است راه‌حل‌هایشان یکی نباشد، اما نباید رابطه‌شان به دشمنی بدل شود. می‌توان فهم متفاوت داشت و همچنان رحیم و برادر بود. شرط اول وحدت، ادب است.» سخنان این روحانی را می‌بینید و می‌شنوید.