تهران به جای عقبنشینی، اعتماد به نفس نشان داد
به گزارش تابناک، دنی سیترینوویچ، رئیس پیشین بخش ایران در سازمان اطلاعات نظامی ارتش رژیم صهیونیستی (امان) در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
بازگشت به جنگ؟
از نگاه تهران، ایالات متحده و اسرائیل در حال دنبال کردن یک راهبرد هماهنگ برای تضعیف ایران و محور گستردهتر مقاومت هستند.
این برداشت، همراه با اصرار مداوم ترامپ مبنی بر اینکه هیچ نوع امتیاز اقتصادی معناداری به ایران داده نخواهد شد، این باور را در رهبری ایران تقویت میکند که باید اقدام کند، نه اینکه منفعل بماند.
این پویایی با یک واقعیت ساده مرتبط است: تا زمانی که توافقی بین واشنگتن و تهران وجود نداشته باشد، خرابکاران در همه طرفها به تشدید تنشها ادامه خواهند داد.
نبود توافق به این معناست که وضعیت پایدار قابل اتکایی برای حفظ وجود ندارد. با توجه به شکافهای عمیق میان مواضع ایران و آمریکا در موضوعات کلیدی از جمله غنیسازی اورانیوم و آینده شبکههای نیابتی منطقهای، مهار احتمال تشدید تنش فقط تا حدی امکانپذیر است.
اگر ترامپ واقعا به دنبال توافق با ایران است، باید فضای دیپلماتیک برای مذاکرات ایجاد کند. این کار مستلزم فشار آوردن بر اسرائیل برای توقف عملیات نظامی در لبنان و همچنین تایید حداقل نوعی کاهش محدود فشار اقتصادی در مرحله ابتدایی مذاکرات است. بدون چنین اقداماتی، احتمال تشدید خطرناک تنشها بسیار بیشتر از احتمال رسیدن به یک توافق خواهد بود.
در مجموع، به طور فزایندهای روشن شده که ایران بازدارندگی پذیر نیست. در واقع، برعکس به نظر میرسد. پس از ۳۹ روز درگیری، تهران طوری رفتار میکند که گویی از این رویارویی در موقعیت راهبردی قویتری بیرون آمده است. به جای احتیاط یا عقبنشینی، مقامات ایران همچنان اعتماد به نفس نشان میدهند و بر تابآوری، توانایی تحمل فشار و اراده برای حفظ موقعیت منطقهای خود تاکید میکنند.
اینکه این برداشت تا چه حد با واقعیت مطابقت دارد تقریبا مسئله اصلی نیست. مهم این است که ایران خود را بازیگری شکست خورده یا مرعوب نمیبیند. تا زمانی که تهران تصور کند میتواند فشار نظامی، اقتصادی و سیاسی را تحمل کند، امکان واداشتن آن به امتیازهای بزرگ از طریق فشار اینکه خواهد بود. این واقعیت خطر تشدید بیشتر تنشها را افزایش میدهد و رسیدن به راهحل دیپلماتیک را دشوارتر میکند.
ساعات آینده احتمالا برای تعیین اینکه آیا میتوان این تشدید تنش را مهار کرد یا نه، بسیار حیاتی خواهد بود. با بالا گرفتن تنشها و تلاش همه طرفها برای شکل دادن به برداشتها از بازدارندگی و اراده، خطر محاسبه اشتباه همچنان قابل توجه است. تصمیمهایی که در آینده نزدیک در تهران و واشنگتن/تلآویو و همچنین توسط بازیگران منطقهای گرفته میشود، میتواند تعیین کند که بحران به سمت کاهش تنش حرکت کند یا وارد مرحلهای بسیار خطرناکتر شود.
