حداد عادل در یادبود دختر شهیدش: الان وقت سوگ نیست!
به گزارش تانباک به نقل از ایسنا، محفل شعر مقاومت و سوگواره صدمین روز شهادت زهرا حداد عادل (عروس رهبر شهید انقلاب) روز یکشنبه - ۱۷ خرداد - در تالار رودکی برگزار شد.
فضهسادات حسینی که اجرای برنامه را برعهده داشت، در سخنانی گفت: شعرهایی که در این محفل خوانده میشود و شعرهایی که رسیده است، در یک مجموعه زیر نظر آقای غلامعلی حداد عادل منتشر خواهد شد.
سپس منصوره محمدی مزینانی پشت تریبون قرار گرفت و شعری خواند.
افسانه غیاثوند شاعر دیگر بود که در این محفل شعرهایی را که به ماکان نصیری و زهرا حداد عادل تقدیم شده بود، خواند.
میلاد عرفانپور - شاعر - نیز شعری در تسلی غم غلامعلی حداد عادل خطاب به او خواند و سپس سیده فرشته حسینی شعری در وصف زهرا حداد عادل قرائت کرد.
سپس افشین علا - شاعر - پشت تریبون قرار گرفت در سخنانی گفت: هرگز فکر نمیکردیم در حضور آقای حداد عادل تسلیتگوی چنین شهادت و داغ بزرگی باشیم و در بضاعت من هم نیست که ایشان را تسلی دهم؛ بنابراین اقتدا میکنم به مولانا که نسخهای پیچید و در هر محفلی مانند مانیفستی بیان میکنیم.
او سپس شعری از مولانا خواند و خاطرنشان کرد: شهیده زهرا حداد عادل از بندگان خاص خداوند و از ازل لبیکگوی خالق خود بود.
این شاعر با اشاره به روایتهایی درباره ازدواج زهرا حداد عادل با سیدمجتبی خامنهای نیز گفت: رهبر شهید انقلاب، قبل از ازدواج با آن شهیده مطهره صحبت کرده و درباره سختیهایی که در زندگی مشترک در انتظارشان است، گفته بود و ایشان پذیرفته بودند. چه بسا درباره شهادت امام شهید و یارانش که حسینوار شهادت عاشورایی را رقم زدند هم گفتند و ایشان با آغوش باز پذیرفته بودند.
او سپس یادآور شد: زمانی که استاد حداد در فراغ جگرگوشه خود شعر سوزناکی سرودند، در پاسخ به ایشان و استقبال از غزل فاخری که گفتند، شعری سرودم و امروز هم بانوی شهید نظری کرد و چند بیتی هم برای او سرودم.
افشین علا در ادامه هر دو شعر را خواند.
زهرا شمس - شاعر و از شاگردان زهرا حداد عادل- نیز در این مراسم شعری خواند.
غلامعلی حداد عادل نیز سخنران دیگر این مراسم بود و در سخنانی گفت: خدا را به سبب نعمت زندگی در جمهوری اسلامی در سایهسار امامت و ولایت شکر میکنم. خدا را شکر میکنم از اینکه به ملیت بزرگی مانند ملت ایران تعلق دارم و قطرهای از این دریای بیکران هستم. دریایی که شما در این یکصد روز پس از آغاز جنگ، زلال بودن، عمق و گستردگی آن را مشاهده کردید.
او سپس گفت: زهرای ما در عمر ۵۶ ساله رهبر انقلاب، ۲۸ سال با ایشان زندگی کرد؛ یعنی نیمی از عمر پر برکت آقای سیدمجتبی با این همسر گذشت. ۱۸ سال در خانه ما بود و ۲۸ سال در خانه رهبر شهید زندگی کرد. شرح حال و خصوصیات او را در کتابی نوشتم که به امید خدا چاپ خواهد شد.
حداد عادل با اشاره به غزلی که بعد از شهادت دخترش سروده بود و شعر دیگری که برای او سروده که در جای دیگری نخوانده است، گفت: معتقدم وقت سوگ نیست و وقت حماسه است. من شعری در سوگ او سرودهام و نخواستم برای عموم بخوانم. بیش از بیست و چند سال وقتی که بهار میشد، طبع شعرم گل میکرد و شعر بهاری میگفتم که در مجموعه «آنک بهار» چاپ کردم. امسال دیدم عجب بهاری دارم! و شعر بهاری من این است که «بهاری ندارم».
نرگسسادات میر محمدی - شاعر - هم در سخنانی گفت: داغ ایشان جگرسوز بود. همانطور که آقای دکتر حداد عادل در شعرشان گفتند، ما تعلقخاطرمان را به دنیا از دست دادهایم؛ زیرا شهادت انسانیت و خوبی را دیدیم. زهرا حداد عادل فقط شهادت یک اسم نبود؛ او انسانی به تماممعنا و در هر وجه بینظیر بود و دشمنان در واقع انسانیت را شهید کردند.
او افزود: ایشان نماد فرشته بودند و شهادت ایشان از این جهت خیلی سخت بود؛ جز خوبی از ایشان چیز دیگری ندیده بودیم و ایشان حامی هنرمندان بودند.
در بخش دیگری از این مراسم، فاطمه نانیزاده شعری را قرائت کرد.
علیرضا قزوه - شاعر - سخنران دیگر مراسم بود و خطاب به حداد عادل شهادت دخترش را تبریک و تسلیت گفت و در ادامه خاطرهای از ازدواج زهرا حداد عادل به نقل از دوستی بیان کرد و گفت: آقای اسعدی میگفت که با استاد محمد حکیمی خدمت غلامعلی حداد در منزلشان رسیدیم. آقای حکیمی گفتند چه خبر؟ و ایشان گفتند خبر تازه این است که میخواهم دخترخانمم را عروس کنم. ایشان گفتند آقای داماد چه کسی هستند؟ آقای حداد گفتند حالا دارم، تحقیق میکنم و بعد از پرسوجو دوباره گفتند که خانواده حضرت آقا! که استاد حکیمی گفتند این دیگر تحقیقی ندارد. سپس زهرا خانم با چادر سفیدی آمدند و شعری خواندند.
او افزود: نمیدانستم ایشان شاعر هستند و کمتر وجهه شاعری خود را نشان میدادند.
قزوه سپس خاطراتی از مواجهه با زهرا حداد عادل و شبهای شعر بیان کرد.
سعیده حسینجانی نیز در ادامه مراسم، شعری خواند.
طیبه ماهروزاده - همسر غلامعلی حدادعادل - نیز دلنوشته خود را برای زهرا حداد عادل با عنوان «غم فراغ» خواند.
او در ادامه گفت: شب دوم شهادت، من گریه میکردم و نوه ۶ سالهای دارم که عروسکش را آورد و گفت برای او قصه و لالایی بگو تا خوابش ببرد. میخواست من را سرگرم کند و آنجا یک لالایی برای زهرا گفتم.
فریبا یوسفی نیز در این محفل شعرخوانی کرد.
علیمحمد مؤدب نیز در سخنانی پیش از شعرخوانی با عرض تسلیت به خانواده شهدا گفت: الان همه خانواده شهید هستیم و حضرت آقا سالهای سال برایمان پدری کردند.
او شعرهایی را برای رهبر شهید و زهرا حداد عادل خواند.
ستاره غلامی از دانشآموزان زهرا حداد عادل نیز شعری را در سوگ معلمش خواند. همچنین ایمان طرفه، شاعر دیگری بود که در این محفل شعر خواند.
محسن مؤمنی شریف - نویسنده - نیز در سخنانی با بیان اینکه هر چه درباره شهیده زهرا حداد عادل میشنویم، شگفتزده نمیشویم، گفت: ایشان در مکتبی بزرگ، رشد کردهاند و در دامن چنین مادری پرورده شدهاند.
او سپس گفت: رهبر انقلاب در مجلسی فرمودند، برخی از شخصیتها بیبدیل هستند و در آنجا از مرحوم مشکینی نام بردند که تازه درگذشته بودند. یکی از شخصیتهای بیبدیل استاد حداد عادل هستند. هر جا بودهاند، معلم بودند؛ چه در سیاست و چه در حوزه فرهنگ! ما از ایشان آموختیم و امیدوارم سایه پربرکتشان برقرار باشد و با پیروزی نهایی رزمندگان عزیز، دلهای ما شاد شود.
گفتنی است در ادامه این مراسم بشری صاحبی، ماهرخ درستی، شهابالدین حدادعادل، لیلا حسیننیا، محمدمهدی سیار، الهام صفالو، فاطمه گیلانی و حجتالاسلام والمسلمین سیدعبدالله حسینی هم در این مراسم شعرخوانی داشتند.
