18میلیونتومان؛هزینه اینترنتی که قرار بود رایگان باشد
در حالی که شرکت مخابرات ایران از اجرای پروژه سراسری «سواپ» و جایگزینی کابلهای مسی با فیبر نوری بهعنوان گامی بزرگ برای توسعه ارتباطات کشور یاد میکند و حتی وعده «رایگان بودن کابلکشی داخلی و تماس نامحدود درونشبکه» تا پایان سال ۱۴۰۴ را داده است، برخی مشترکان از تحمیل هزینههای سنگین برای اتصال به این سرویس خبر میدهند؛ هزینههایی که در مواردی به حدود ۱۸ میلیون تومان رسیده است.
به گزارش تابناک؛ بر اساس گفتههای مدیرعامل شرکت مخابرات ایران در رسانههای مختلف، پروژه تغییر تکنولوژی از کابل مسی به فیبر نوری با هدف ارتقای کیفیت اینترنت و جمعآوری تدریجی شبکه فرسوده مسی آغاز شده و اجرای آن در اولویت مراکز استانها قرار گرفته است. اما روایت برخی کاربران، تصویری متفاوت از آنچه در تبلیغات رسمی مطرح میشود ارائه میدهد؛ تصویری از انتظارهای طولانی، هزینههای غیرمنتظره و سردرگمی در فرآیند اتصال.
انتظار یکساله برای اینترنت فیبرنوری
یکی از متقاضیان دریافت اینترنت فیبر نوری در منطقه پونک میگوید بیش از یک سال پیش درخواست خود را ثبت کرده، اما پس از ماهها انتظار، تازه اکنون برای کابلکشی و نصب تجهیزات به محل مراجعه شده است؛ آن هم با فهرستی از هزینههایی که به گفته او «هیچ شباهتی به وعده رایگان بودن اتصال ندارد».
طبق اظهارات این مشترک، مجموع هزینه اعلامشده برای راهاندازی سرویس حدود ۱۸ میلیون تومان بوده است؛ رقمی که برای بسیاری از خانوارها در شرایط اقتصادی فعلی بسیار سنگین تلقی میشود.
جزئیات این هزینهها شامل موارد زیر است:
۱- کابلکشی داخلی ساختمان: ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان
۲- باکس تقسیم فیبرنوری و متعلقات: ۳ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان
۳- خرید مودم فیبر نوری: ۱۰ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان (البته این نکته را هم باید متذکر شد که قیمت مودمهای فیبر نوری متغیر است و از مبلغ حدودی چهار میلیون تومان به بالا را شامل میشود.)
این را هم باید اضافه کرد که در برخی موارد شرکت مخابرات، هزینههای دیگری بابت اتصال زیرساختهای فنی تا ساختمان محل سکونت مشترکان نیز طلب میکند در حالیکه در اطلاعرسانیهای رسمی، بارها بر تسهیل اتصال مشترکان و رایگان بودن بخشی از فرآیند اجرایی تأکید شده بود.
تناقض میان وعدهها و واقعیت میدانی
طرح توسعه فیبر نوری در ایران طی سالهای اخیر بهعنوان یکی از مهمترین پروژههای زیرساختی حوزه ارتباطات معرفی شده است. مسئولان وزارت ارتباطات و شرکت مخابرات بارها اعلام کردهاند که هدف از این پروژه افزایش سرعت اینترنت، کاهش اختلالات شبکه و فراهمکردن زیرساخت ارتباطی پایدار برای شهروندان است.
اما اکنون پرسش اصلی بسیاری از مخاطبان این است که اگر اجرای کابلکشی داخلی قرار است رایگان باشد، چرا هزینههای چندمیلیونی از مشترکان دریافت میشود؟ همچنین مشخص نیست آیا این مبالغ مربوط به تعرفههای رسمی است یا از سوی پیمانکاران و مجریان محلی به کاربران اعلام میشود.
برخی کاربران نیز میگویند پس از ثبت درخواست، ماهها در وضعیت «در انتظار ظرفیت - در انتظار تحویل سرویس» باقی ماندهاند و با وجود پیگیرهای مکرر، هیچ جدول زمانی شفافی برای اتصال آنها وجود ندارد. در برخی مناطق حتی پس از حضور تجهیزات فیبر نوری در خیابانها، فرآیند واگذاری سرویس همچنان متوقف مانده است.
اینترنت لوکس دست نیافتنی
اگرچه توسعه فیبر نوری میتواند کیفیت اینترنت کشور را متحول کند، اما افزایش هزینههای اتصال ممکن است این فناوری را از یک خدمت عمومی به کالایی لوکس تبدیل کند؛ خدمتی که فقط بخش خاصی از جامعه توان پرداخت هزینههای اولیه آن را دارند.
آنچه که روشن است موفقیت پروژه ملی فیبر نوری تنها به وعده و عمل مدیران وابسته نیست، بلکه شفافیت تعرفهها، نظارت بر پیمانکاران، کاهش هزینههای نصب و احترام به حقوق مصرفکننده نیز نقش تعیینکنندهای در همه گیر شدن این فناوری خواهد داشت.
اکنون بسیاری از مشترکان منتظرند شرکت مخابرات ایران و نهادهای ناظر مسئول، توضیح شفافی درباره هزینههای واقعی اتصال فیبر نوری ارائه کنند؛ هزینههایی که به گفته برخی شهروندان فاصله قابلتوجهی با وعده «اتصال رایگان» دارد.
