تلاش دلالها برای ایجاد چالش در فوتبال ایران؛ سازمان لیگ فسخهای یک طرفه را ممنوع کرد!

تعدادی از بازیکنان به صورت شخصی و تعدادی از آنها با نمایندگان قانونی خود و برخی هم با تحریک دلالها، برای فسخ یک طرفه قرارداد خود به سازمان لیگ مراجعه کردهاند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، بیستوپنجمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران در وضعیت عجیبی آغاز شد و هنوز به پایان نرسیده؛ لیگی که به گفته سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال قرار است پس از پایان دیدارهای ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا پیگیری و تکلیف تیمهای قهرمان و سقوط کننده مشخص شود. همین موضوع به بزرگترین چالش لیگ برتر فوتبال ایران تبدیل شده و چالشهای عجیبی را هم به دنبال داشته است.
یکی از چالشهای مهم باشگاهها برای از سرگیری مسابقات لیگ، موضوع قراردادشان با بازیکنان خارجی است. مسئلهای که تابناک در گزارشی با عنوان «ماجرای مداخله سازمان لیگ علیه باشگاهها؛ بازیکنان خارجی میتوانند به ایران برنگردند!» به این موضوع پرداخت و از آنجایی که تاریخ پایان قرارداد بازیکنان ۳۱ اردیبهشتماه قید شده و پس از جام جهانی عملاً فصل جدید فوتبال آغاز میشود، ممکن است بسیاری از بازیکنان خارجی بخواهند راهی کشورهای دیگری شوند و براساس قراردادشان احتمالاً باشگاهها هم نتوانند کاری از پیش ببرند و مقابل جدایی آنها را بگیرند.
در همین راستا، علاوه بر بازیکنان خارجی که میتوانند با ارسال نوتیس (تذکر عدم پرداخت مطالبات) قراردادشان را به صورت یک طرفه فسخ کرده و فیفا نیز باشگاه را الزام میکند تمامی حق و حقوق شخص طرف قرارداد را پرداخت کند، بازیکنان داخلی هم چنین حمایتی را از جانب قانون دارند. در وضعیتی که لیگ برتر فوتبال ایران از ۹ اسفندماه ۱۴۰۴ و با شروع جنگ میان ایران و اتحاد آمریکایی-اسرائیلی متوقف شده است، بسیاری از بازیکنان منتظر ازسرگیری لیگ بودند تا فصل را به پایان برسانند و با باشگاههای طرف قرارداد خود تسویه کنند؛ با این حال چنین اتفاقی رخ نداد و در شرایطی که ازسرگیری لیگ موافقان و مخالفان متعددی داشت، فدراسیون تصمیم گرفت اولویت را به تیم ملی بدهد و ادامه لیگ را به بعد از جام جهانی موکول کرد.
باتوجه به شرایط پیش آمده، تعدادی از بازیکنان به صورت شخصی و تعدادی از آنها با نمایندگان قانونی خود و برخی هم با تحریک دلالها، برای فسخ یک طرفه قرارداد خود به سازمان لیگ مراجعه کردهاند. از آنجایی که برگزاری مسابقات لیگ متوقف شده و تعدادی از بازیکنان هم در این مدت پولی دریافت نکردهاند، طبق قانون اجازه فسخ یک طرفه قرارداد خود را دارند و منعی برای این کار وجود ندارد. البته در این زمینه حتی اگر فسخ آنها غیرقانونی شناخته شود، سازمان لیگ طبق قانون ملزم به انجام دادن فرآیند فسخ قرارداد است و نمیتواند مانع از این کار شود. در این صورت اگر باشگاهی فسخ بازیکن یا مربی تحت قراردادش را غیرقانونی بداند، میتواند با مراجعه به کمیته وضعیت فدراسیون فوتبال، شکایتی را تنظیم و ادعای خود را پیگیری کند. شبیه به پروندهای که میان باشگاه پرسپولیس و علیرضا بیرانوند به وجود آمد که این پرونده هنوز به سرانجام نرسیده و در دادگاه عالی ورزش (CAS) پیگیری میشود.

فارغ از اینکه قانون چه شرایطی را ایجاد میکند و بازیکنان در چه وضعیتی قرار گرفتهاند که به دنبال فسخ قرارداد هستند، یک نکته قابل تأمل است. طبیعتاً بسیاری از بازیکنان حال حاضر فوتبال ایران مشتری خارجی ندارند و در صورت فسخ یک طرفه قرارداد هم قرار نیست فصل آینده لژیونر شوند. از همینرو فسخ قرارداد آنها در مقطع فعلی از این جهت است که بتوانند برای فصل پیشرو قرارداد جدیدی را با باشگاه فعلی یا باشگاهی جدید منعقد کنند که شرایط متفاوتتری داشته باشد. این اقدام در شرایط فعلی، صرفاً یک فسخ قرارداد ساده نیست و این موضوعی است که میتواند از سرگیری لیگ برتر را با چالش جدیتری مواجه کند. چراکه اگر بازیکنان خارجی پس از جام جهانی حاضر نشوند برای ادامه فصل بیستوپنجم به ایران بازگردند و تعدادی از بازیکنان داخلی هم به صورت یک طرفه فسخ قرارداد کنند، عملاً لیست بسیاری از باشگاهها با نقص جدی روبهرو میشود و ادامه لیگ در چنین شرایطی میسر نیست.
بنابراین میتوان گفت دلالها که در تمام این سالها با بالا بردن تصاعدی قیمت بازیکنان معمولی و بعضاً بی کیفیت خود، فوتبال ایران را با چالشهای جدی اقتصادی مواجه کردهاند که در این زمینه بسیاری از مدیران هم مقصر یا شریک بودهاند، حالا در تلاش هستند تا با اقداماتی چون فسخ یک طرفه قرارداد بازیکنان تحت پوشش خود، فوتبال ایران را به چالش بکشند. عدم پایان لیگ بیستوپنجم میتواند شروع فصل بیستوششم را هم با مشکل مواجه کند و از همینرو سازمان لیگ فعلاً فسخ یک طرفه قرارداد را با بهانه شرایط جنگی ممنوع کرده است. اقدامی که از جانب سازمان لیگ غیرقانونی است، با این حال شاید مقابل فسخ یک طرفه قرارداد تعدادی از بازیکنان را بگیرد و شاید هم برخی از آنها را مجاب کند که برای فسخ یک طرفه خود اقدامات قانونی دیگری از جمله شکایت به نهادهای بینالمللی را پیگیری کنند.



